Hakikat

Birkaç yıl önce bir konferans salonunda dinlediğim bir seminerde bir bölüm vardı…
Hayatın ve getirilerinin kıymetini anlamak için tavsiyelerde bulunuyordu konuşmacı. Ve şöyle devam ediyordu: “ Arada bir, bunaldığınızda, hayatın sizin için çekilmez hale geldiğini düşündüğünüz anda kendinize 10 dakika ayırın ve kendi cenaze töreninizi düşünün…”

Bende salonda ki tüm insanlar gibi bu cümleyi duyduğum ilk anda çarpılmıştım… Oysa hepimiz pozitif tavsiyeler beklerken bir anda bu cümle hepimizi şok etti. Afalladık. Bir an şaştık kaldık. Ne yapacağımızı bilemedik. Düşününce kendi ölümümüzü ve cenaze törenimizi tüylerimiz diken diken oldu, konuşmacının bir an saçmaladığını düşünmedim değil. Salonu terk edenler dahi oldu.  Fakat o salonu terk etmek yerine ön yargılarına düşman biri olarak orada kalmayı tercih ettim ve inatla konuşmacıyı dinlemeye devam ettim. Biraz kendime gelip düşününce ölüm hakikatinden bu salonu terk etmekle kurtulamayacağı gerçeğini biliyordum.

Nereye Ey İnsanoğlu? diye yüksek bir ses var fakat bunu ya kimse duymuyor yada görmezden gelerek unutkanlık haline getiriyordu. İşte o hakikat her canlının tadacağı kaçınılmaz bir ölümdü. Sizde bir düşünün kendi cenaze töreninizi. Hayal edin. Tüm sevdikleriniz toplanmış o musalla taşının üzerinde duran tabutunuzun etrafında. Her yer kalabalık ve kargaşa. Kalabalığın içinde ise gözü yaşlı babanız, yüreği yanmış anneniz ve bunun yalan olduğunu kabul etmeyen abiniz, kardeşleriniz. Özellikle insanların sizin için neler söylediklerini, onlar için ne ifade ettiğinizi hissetmeye çalışın. Bunları düşündüğünüzde dünyada ki yerinizi, dünyayı terk ettiğinizde oluşacak boşluğu, sevdiklerinizin ve sizi sevenler için önemini daha iyi anlayacaksınız…

O andan geriye dönme şansınız olmadığını, hayat denen nefes kredinizin bittiğini, tekrar sarılma, bir kez öpme ihtimalinizin bittiğini hissedin… Dünyadaki küslüklerin, ayrılıkların, kavgaların yanında bu acının ve geri dönülmezliğin korkunç çaresizliğini yaşayın.  Bırakın biraz canınız yansın, kavrulsun o uykuya dalmış ruhunuz, korkun korkulması gerekenden gerektiği gibi. Ve hesaba çekin kendinizi hesaba çekilmeden önce. 
 

Artık uyanın o hayal ettiğiniz cenaze töreninizden. Uyanın, uyanın ki bir daha uyumamak, aldanmamak üzere uyanın. Hakikati görün. Bizim amacımız insanlara yaşamanın ve hala nefes alıyor olmanın kıymetini göstermek olmaktır. Unutmayın ki hala bir şeyler için geç değil. Bu yazıyı okuyor olmanız size verilmiş olan nefes kredinizin bitmemiş olduğu ifade eder. Ve her daim ümid var olunuz zira İslam’da yeis’e kapılma yoktur.  Zaman sizi sevdiklerinizden ayırmadan önce siz sevdiklerinize zaman ayırın.  Son olarak ise merhum İstiklal marşımızın yazarı Mehmet Akif Ersoy’unda dediği gibi “Ölüm anında dünyanın hakikat olduğunu anlayacaksın.”

Vesselam…