Üniversite Kültüründe Yeni Bir Manevi Atmosfer
Üniversiteler yalnızca bilginin üretildiği, bilimsel araştırmaların yürütüldüğü ve meslek insanlarının yetiştirildiği kurumlar değildir. Aynı zamanda insanların birbirleriyle karşılaştığı, farklı düşüncelerin yan yana geldiği, dostlukların kurulduğu ve ortak bir kurum kültürünün oluştuğu sosyal mekânlardır. Bu nedenle bir üniversitenin başarısı yalnızca akademik göstergelerle değil; çalışanlarının ve öğrencilerinin kendilerini güvende, değerli ve huzurlu hissettikleri bir ortam oluşturabilmesiyle de değerlendirilmelidir. Bu açıdan bakıldığında Aksaray Üniversitesinde bugün hissedilen huzur ortamı, üzerinde düşünülmesi gereken önemli bir kurumsal değerdir.
Huzur aktif dinlenmenin parçası, sevginin beslendiği ve farkındalığın filizlendiği manevi atmosferdir. Huzur uğur böceğinin kanatlarında, kelebeğin ritmik dansı içindedir. Huzur geçmişin hatalarını bilgece kabul etme, helalleşmenin cennet bahçesidir.
Huzuru yalnızca sessizlik veya çatışmanın bulunmaması şeklinde tanımlamak eksik kalır. Gerçek huzur, insanın kendisiyle ve çevresiyle kurduğu ilişkinin niteliğinde ortaya çıkar. Bazen bir selamda, bazen aynı koridorda karşılaşan iki insanın birbirine gösterdiği saygıda, bazen de geçmişte yaşanan bir kırgınlığın geride bırakılmasında kendisini gösterir. Bu nedenle huzur pasif bir bekleyiş değil; insan ilişkilerini onaran, çalışma hayatını kolaylaştıran ve ortak geleceğin kurulmasına imkân veren aktif bir toplumsal süreçtir.
Aksaray Üniversitesi de binlerce öğrencisi ve çalışanıyla büyük bir sosyal organizmadır. Böyle bir yapıda huzurun hâkim olması, insanların birbirlerinden uzaklaşması anlamına gelmez. Tam tersine huzur; akademisyenin düşüncesini özgürce ifade edebilmesi, idari personelin emeğinin değer gördüğünü hissetmesi, öğrencinin üniversitesine aidiyet geliştirmesi ve yöneticilerin farklı görüşlere karşı kapsayıcı bir yaklaşım benimsemesiyle güçlenir. Kurum içerisindeki karşılıklı güven arttıkça üniversite yalnızca bir çalışma ve eğitim alanı olmaktan çıkarak insanların kendilerini ait hissettikleri ortak bir mekâna dönüşür.
Huzurun en önemli kaynaklarından biri sevgidir. Sevgi burada yalnızca duygusal bir kavram değildir; insana saygı göstermenin, emeği takdir etmenin, farklılıklara tahammül edebilmenin ve ortak iyiliği kişisel hesapların üzerinde tutabilmenin ifadesidir. Üniversite kültüründe sevginin karşılığı, insanların birbirlerinin akademik ve insani varlığına değer vermesidir. Bir öğretim üyesinin öğrencisine gösterdiği anlayış, bir yöneticinin çalışanını dinlemesi, çalışma arkadaşlarının birbirlerinin başarılarından mutluluk duyması, üniversitenin görünmeyen fakat son derece güçlü bağlarını oluşturur.
Huzur aynı zamanda farkındalığın filizlendiği bir atmosferdir. Çünkü insan ancak kendisini sürekli bir mücadele içerisinde hissetmediği zaman çevresindekileri gerçekten görebilir. Üniversite açısından bu farkındalık; geçmişte yapılanları değerlendirmek, başarıları takdir etmek, yanlışlıklardan ders çıkarmak ve geleceği daha sağlıklı biçimde kurabilmek anlamına gelir. Kurumsal olgunluk da tam burada ortaya çıkar: geçmişi inkâr etmek yerine anlamak, yapılan hataları sürekli çatışmanın gerekçesi hâline getirmek yerine onlardan ders çıkarmak.
Bu noktada huzurun en derin boyutlarından biri helalleşme kavramında karşılığını bulmaktadır. Üniversiteler de insanlar gibi hafızaya sahiptir. Geçmiş dönemlerden kalan kırgınlıklar, anlaşmazlıklar, gruplaşmalar veya kişisel çatışmalar zaman içerisinde kurumsal hafızanın bir parçasına dönüşebilir. Ancak hiçbir kurum geçmişteki gerilimleri sürekli taşıyarak sağlıklı bir gelecek kuramaz. Geçmişin hatalarını bilgece kabul etmek, kişisel kırgınlıkları kurumsal meselelerin önüne geçirmemek ve gerektiğinde birbirinin hakkını teslim edebilmek, gerçek anlamda bir olgunluk göstergesidir.
Helalleşmek unutmak değildir. Yaşananları yok saymak da değildir. Aksine geçmişi hatırlarken onun esiri olmamaktır. Haklılığın sürekli ispatlanmaya çalışıldığı bir kurum kültüründen, ortak geleceğin birlikte inşa edildiği bir anlayışa geçebilmektir. Bu bakımdan helalleşme, huzurun cennet bahçesidir; çünkü insanın ve kurumların üzerinde taşıdığı görünmez yükleri hafifletir. (Devamı Yarın)
Yorum Yazın