Kafeler Caddesi ve Efor kavşağı, Aksaray’ın kalbinde atan bir trafik sorun merkezi. Gençlerin buluştuğu, ailelerin nefes aldığı, esnafın geçimini sağladığı bir cadde. Ama bugün? Bugün Kafeler Caddesi, kent planlamasında yapılan eksikliklerin, ihmalin ve umursamazlığın en somut göstergesi haline gelmiş durumda.

Kentsel dönüşüm adı altında yürütülen çalışmaların plansızlığı, özellikle akşam saatlerinde "Kafeler caddesi ve Efor kavşağını içinden çıkılmaz bir trafiğe boğuyor" Araçlar ilerleyemiyor, yayalar sıkışıyor. En önemlisi de: Acil bir durumda ambulans bu bölgelere ulaşmakta zorluk çekiyor. Evet, bu yalnızca bir trafik değil, doğrudan hayat meselesidir.

Bir vatandaş şöyle diyor:

“Buralarda biri fenalaşsa ambulans giremez. Trafik zaten kilit. Polisler de sadece izliyor. Müdahale eden yok.”

İşte tam da burada durup düşünmek gerekiyor: Eğer o fenalaşan kişi siz olsaydınız? Ya da bir yakınız, çocuğunuz, anneniz, babanız? Bu sorunu hâlâ “geçici bir sıkıntı” olarak görmeye devam eder miydiniz?

Kaldı ki bölgede trafik polislerinin varlığına rağmen herhangi bir yönlendirme, müdahale ya da çözüm çabası gözlemlenmiş değil. Vatandaşlar, polislerin trafiği düzenlemek yerine sadece izlemekle yetindiğini dile getiriyor. Bu pasifliğin ardında ne var, doğrusu merak konusu. Görev oradaysa, neden yapılmaz?

Tüm bu kaosun ortasında halkın sesine kulak vermek gerek. Vatandaşların açık bir talebi var: Kafeler Caddesi akşam saatlerinde trafiğe kapatılsın ve yaya yolu olarak düzenlensin. Yayalarla yarışan arabalara da ceza yazılabilir. Trafiği kitlemekten başka bir şey yapmadıklarını beyan eden vatandaşlar, böylece hem trafik yükü hafifler hem de bölge, sosyal hayat için daha uygun ve güvenli hale gelir. Bu öneri basit değil, aksine gerçekçi ve uygulanabilir bir çözümdür.

Tekrar soruyorum:

Bu karmaşada hayatınız söz konusu olsaydı, bu kadar sessiz kalır mıydınız?

Yerel yönetimlerin ve emniyetin görevi, yalnızca orada bulunmak değil, sorun anında müdahale etmektir.

Kafeler Caddesi’nde artık müdahale zamanı gelmiştir.

Gazetecilik, bir toplumun demokratik yapısının vazgeçilmez bir parçasıdır. Ancak, bu kutsal meslek, zaman zaman büyük değişimlerle karşı karşıya kalır ve geçmişteki değerli dönemlerin özlemi, bugün daha derinden hissedilir hale gelir. 38 yıl süren gazetecilik serüvenimde, bu mesleğin en saygı duyulan, en itibarlı ve en onurlu dönemlerini yaşadım. Gazetecilik o yıllarda, gerçekten gazetecilikti; bir haberi almak, doğru ve tarafsız şekilde sunmak en büyük önceliğimizdi. Bu dönemde, gazeteci arkadaşlarımız arasında bilgi paylaşımı ve haber sızdırma gibi meseleler, mesleğimizin onuru ve ciddiyeti adına tamamen ayrı bir yer tutardı. Saygı ve ciddiyet her şeyin önündeydi; toplantılarda en kıdemli gazeteciler önde oturur, biz gençler ise daha geri planda yer alırdık.

Ancak gelinen nokta,

Eskiden gazetecilerin geçim kaynağı reklam gelirleriyle sağlanırdı ve bu gelirler gazetecilerin yaşamını sürdürebilmesi için yeterliydi. Ancak günümüzde, bu gelirler azalmış durumda ve gazeteciler büyük bir ekonomik sıkıntı içinde. Ayrıca, gerçek gazetecilikten uzaklaşan, sadece maddi kazanç peşinde koşan kişilerin, basının saygınlığını ve itibarını daha da zedeledi.

Dernek başkanları da bu karmaşanın içinde kendi menfaatlerini ön planda tutarak, yerel basının daha da zor durumda kalmasına neden oluyor. Kendi çıkarları doğrultusunda hareket eden bazı dernek başkanları, bu süreçte basının gerçek sorunlarını göz ardı ediyor. Yerel basının bu hali, toplumun bilgilenme hakkını da kısıtlıyor.

Sonuç olarak,

Aksaray basınının bu krizden kurtulması ve eski saygınlığına kavuşması için, birlikte hareket etmemiz şart. Basın mensuplarının, sadece bültenlere balıklama dalmak yerine, gerçek ve derinlemesine haberler üretmesi gerekiyor. Gazeteciliğin onurunu ve itibarını korumak, topluma doğru bilgiyi sunmak için hep birlikte çalışmalıyız.

Birlik ve beraberlik içinde hareket ederek, bu değerli mesleği eski gücüne kavuşturabiliriz. Gazetecilik sadece bir meslek değil, aynı zamanda topluma karşı bir sorumluluktur. Bu sorumluluğu yerine getirirken, meslektaşlarımız arasında dayanışma ve saygı içinde hareket etmek, Aksaray basınının eski itibarı ve gücüne kavuşması dileğiyle.

Sevgi ve saygılarımla……

EMİTT Fuarına katılan ve şehrimizi en iyi şekilde tanıtanlara, bu tanıtımda bir tane bile Turizm İşletmesini ve Turizmciyi çağırmayıp Siyasileri ve STK Başkanlarını ağırlayanlara TEŞEKKÜR EDERİZ

Her seçim döneminde Aksaray’ı Turizm şehri yapacağız, Nevşehir’den ne eksiğimiz var deyip Master planları ile övünen bir daha ki seçime kadar Turizmi ağzına dahi almayanlara da TEŞEKKÜR EDERİZ

Yıllık aidatlarını almak için düzenli çalışan ama yönetimlerine bir tane dahi Turizmci almayan Oda ve Oda başkanlarına da TEŞEKKÜR EDERİZ

İl ve İlçe Belediye başkanlarımıza bölgelerindeki Turizmi geliştirmek adına göstermedikleri çabalar için, Belediye Kültür müdürünü  tanıyamadığımız için ayrıca TEŞEKKÜR EDERİZ

Şehrimizde bulunan Birlik ve Oda başkanlarımıza şehrimizde programlar yapıp şehrin tanıtımına faydalı olmak için çalışmadıkları gibi, yurtdışı organizasyonlarında ve toplu konaklamalarda Aksaray’da bulunan Seyahat Acentaları ile çalışmadıkları için TEŞEKKÜR EDERİZ

Tatile çıkarken, Tur organizasyonlarında Aksaraylı Turizm şirketlerini seçmeyip Seçim döneminde çalmadık kapı bırakmayan Milletvekili adayı arkadaşlar ve destekleyenler, oy istemek içinde olsa bizleri hatırladığınız için TEŞEKKÜR EDERİZ

Ülkemizin turizmine yön veren Turizm Bakanlığımıza COVİD  döneminde yurtdışından misafir getiren büyük firmalara verdiği desteğin yanında küçük ve orta boy işletmelere verdiği sıfır destekten dolayı bir çok turizmciye yeni meslek edindirdiği için TEŞEKKÜR EDERİZ

Milyonlar yatırıp şehrimize ve Ülkemize Turizm Tesisi kazandırıp Turizm için gönül vermiş kişilerin karşısında 1+1 Rezidans, Kiralık villa, Bungalov veya Ruhsatı bile olmayan Tesisler karşısında birçok Pişmanlık duyan yatırımcı yaratıldığı içinde TEŞEKKÜR EDERİZ

Ülke genelinde reklamlara dünya kadar para ödeyen büyük acenta sahipleri sizlere de satış yaptırdığınız acentalarınıza %3-4 komisyon verip batırmak için verdiğiniz çabalardan dolayı TEŞEKKÜR EDERİZ

TÜRSAB dan belge almak için harcamalar yapıp, vergi veren, TGA İçin ödeme ( TURİZM GELİŞTİRME AJANSI), Ticaret Odasına Aidatı, Belediyeleri ödemelerini yapıp bunun yanında evini geçindirmeye çalışan insanlarına saygı duymayıp, kaçak tur yapma çabasında olan bütün herkese TEŞEKKÜR EDERİZ

Bu yazımızın temel amacı kimseyi kırmak değil, yaşadığımız sorunları bir nebzede olsa sizlerle paylaşmak idi

Kısacası paranın medeniyetten önce girdiği, her malın dosta gittiği! (Artık nasıl gidiyorsa!) Satınca yerine yenisinin konulamadığı, Müslümanlıkta alayının alîm kesildiği.. iş başa düşünce herkesin emanetçi olduğu bir memleket!

İyiliğin bile reklamının yapıldığı, "falancadan, filancaya hayırlı olsun"..ların havada uçuştuğu ne hikmetse hiç hayrının görülmediği bir memleket.

Yalanların kursakta yer ettiği, kimsenin burnundan kıl aldırmadığı, herkesin herşeyi bildiği ama hiç birşeyi yapamadığı bir memleket!

Herkesin dürüstlük abidesi kesildiği ama ne hikmetse cebinde 3-5 milyoncukla tatillere çıkıp geri dönmediği bir memleket!

Ev yıkılacak deyip 750 TL oturan kiracıyı evden çıkartıp başkasına 3000 TL'ye verip birde utanmadan emlak komisyonu alan aşalık insanların var olduğu bir memleket!

Sırf menfaat uğruna bataklığa Türkiye'nin en büyük sağlık ocağı kurulan bir memleket!

Üzerinden fay hattı geçen arsaları 1.5 milyona satılan "Birde onu çıkarıp milletin kafasını bulandırma" denilen bir memleket!

800 bine satın aldığı evi deprem korkusu ile satışa çıkartıp 3 milyon isteyecek kadar karaktersizin var olduğu bir memleket!

Özetlersek Evliya Çelebi'nin Anadolu'da aslan gördüm dediği ama ikiyüzlülerin çoğaldığı bir memleket!

Altı evliya, üstü zalimlerin türediği, suratına tükürsen yüzünün kızarmayacağı hatta "O bedava su bulduk!" diye sevinecek kadar düşük karakterlerin mantar gibi çıktığı bir memleket! 

Çocukluğumda başladı sorumluluklar. ‘’Kız çocuğusun ağır ol’’ kelimeleriniz. Sokakta oyun oynarken başladınız cinsiyetimi ayırmaya. Kıyafetim ile yürüyüşüm ile gülmem ile sokağa çıkmam ile yargıladınız o bağnaz fikirlerinizle. Yeri geldi ‘’ Sen Kimsin’’ dediniz. Ben kimim biliyor musunuz? Ben eşin doğum yapacağı zaman tercih ettiğin bir doktorum. Çocuğuna anne şefkatiyle emek veren bir öğretmenim. Yaşlandığında sana annen gibi bakacak kızınım. Sabahlara kadar uykusuz kalan, duasını aldığında sana cennetin kapısını açtıracak annenim. BEN KADINIM! İşte bu yüzden hak etmiyorum öldürülmeyi!!

Hor görülmeyi değil, saygıyı hak ettim. Aşağılanmayı değil, takdir edilmeyi hak ettim. Öfkenize kurban edilip öldürülmeyi değil, yaşamayı hak ettim.  Ben kimim biliyor musun? Katledilen kızlarımızın diliyim. Şiddet gören annelerimizin diliyim. Sırf cinsiyetinden dolayı tacizlere mahkum edilmiş kardeşlerimizin diliyim. Soruyorum şimdi size… Kim günahsız, kim günahkar? 

Günahsız mı tüm insanlar?

Hoşgörüden bahsederler, elbiseyle yargılarlar.

Yapmayın bunu bana.

Günahı bana, sevabı bana.

Ne cariyeyim nede bir köle……

BEN KADINIM ANLASANA!!

Esengül Yazıcı

Aksaray Belediyesi’nin ev sahipliğinde gerçekleştirilen Aksaray Bilim festivali vatandaşların yoğun katılımı ile gerçekleşti.

T129 ATAK Helikopteri, Kara Kuvvetleri Komutanlığı’nın gök semalarında alçak uçuşları Aksaray halkını gururlandırdı.

Aslında bu Ak Parti Genel Merkezin Ülke genelinde devlet destekli yapması gereken bir organizasyon. Çünkü ancak bu sayede vatandaşların olumsuz düşünceleri kırılabilir ve Z kuşağı dediğimiz gençlerin gönülleri kazanabilir.

Gururlanmamak elde değildi.

Evet! Bunları siz değerli okuyucularımızla paylaşmak istedim.

Devletimizin kendi öz kaynaklarıyla yaptığı, geliştirdiği bu ürün ve icatlar gerçekten göğsümüzü de kabarttı.

Aksaray Belediye Başkanı Dr. Dinçer’in bugüne kadar yapmış olduğu en güzel icraatlarından bir tanesi diyebilirim.

Aksaray Bilim festivali artık şehirde geleneksel hale geleceğinden şüphemiz yok. Bu festivalde emeği geçen tüm kurumlarımıza teşekkür ediyorum.

Değerli başkanım bu gibi bizleri gururlandıran hizmetlerinizi her zaman bekliyoruz.

Evet, Aksaray’da trafik kurallarına uyan nadir insanlar var iken uymayanlar ne yapıyor sorusu aklımıza gelmektedir…

Bu hız tutkusu nedir arkadaşlar.

Şehir içerisinde, hiç düşünülmüyor mu? Bir çocuk veya bir vatandaş çıkarsa ne yaparız.

Çarptığınız, çocuk veya vatandaş sizin ailenizden olsa ne yaparsınız…

Feryadı kopartırsınız değil mi?

Hemen kavga veya tehditler savurmalar başlar…

Bu sabah saat 9 sularında bir kazaya tanık oldum.

Bir çocuk Büyük Bölcek Sanayi yol düzergahında karşıdan karşıya geçerken bir aracın çarpması sonucu yaralandığına tanık oldum. Bunları neden yazıyorun, vicdanım sızladı…

Orada benimde, sizinde evladınız olabilirdi…

Çarpan aracın iki metre civarında fren izi vardı.

Evet yaz ayının gelmesi ile birlikte hız tutkunları sahneye çıkacağı şimdiden kendini göstermeye başladı…

Bizler buradan yetkililere seslenerek, bu hız tutkunlarına bir çözüm bulmalarını istiyoruz.

Küçük evladımıza geçmiş olsun der Rabbimden acil şifalar dilerim…

Hani derler ya (dayın varsa) senin her işin olur ve rahat edersin. İşte tam bu konu…

Aksaray İlimizde torpil var mı? Yok mu? O kadarını ben bilmem.

Kim bilir! Desek onu da bilmem. Bilen biliyor!

Araştırmalarıma göre, Üniversitedeki öğrencilerin mezun olmak için yılda en az 5 kültürel faaliyete katılması lazım imiş. Çok güzel! Eğitim şart…

Peki! Aksaray Eğitim Araştırma hastanesinde işler nasıl gidiyor?

Ben bilmem; Hastane Müdürü değişti, Hastane Başhekimi değişti tabi İl Sağlık Müdürü değişir mi değişmez mi onu bilemem.

Ama hastane çalışanları üstüne alınmasın bu yazımdan dolayı. Birde çalışmayanlar var!

Çalışmayan arkadaşlar, dedikodu, el işi yapanlar ve muhabbet eden arkadaşlar var….

Neymiş! Torpilli olanlar…

Arkadaşlar burası bir sağlık kurumu, insanların canları sizlere emanet, sağlıksız bir toplum hiçbir zaman devletine ve milletine faydalı olamaz.

Bu yazımdan dolayı üstüne alınan oldu ise affoluna!

Sağlık herşey den öncedir. Sağlıcakla kalınız.

Nedendir bilmem aklıma da Bahtiyar müdürüm çok yaşa lafzı geldi…

Neden geldi…

Bahtiyar Müdür kim! Neden çok yaşa dedik…

Bahtiyar müdür Aksaray Belediyesinde Başkan Özel kalem müdürüdür.

Biraz olsun övülmeyi hak ediyor… Bana göre…

Aksaray Belediyesinde tek değişmeyen Müdür…

Halk arasında sorduk soruşturduk hiç kimselerden kötü bir izlenim alamayınca da bizde Bahtiyar müdürüm çok yaşa dedik. (Patişahım çok yaşa…)

Halk arasında hem seviliyor hem de takdir topluyor.

Vatandaşlar la sohbet etmeye başladık, sohbet esnasında Bahtiyar müdürümüze övgüler yağarken, durun etmeyin arkadaşlar desek te herkes kalbinden geçenleri diline döktüler.

Kardeşim inanki Bahtiyar müdür orada görevini fazlası ile yapmakta. Bahtiyar Müdürüm (Patişahım) çok yaşa…

Yani sözün kısası Bahtiyar müdürüm orada Aksaray Belediye Başkanının Özel kalem Müdürü değil de … Belediye başkan Yardımcılığı görevini çok güzel yapar. Etmeyim arkadaşlar yanlış konuşuyorsunuz desek te, kardeşim kusurumuza bakma inan bizlerin aklından geçen budur. Takdir sizlerindir.

Bizlerde Bahtiyar Müdürüme yanlış bir hata yaptık ise affoluna. Sevgi ve saygı ile….

Aksaray da uzun yıllardır gazetecilik yapmaktayım.

Bir çok Belediye Başkanları ile birlikte çalışma fırsatı buldum. Hepsi de Aksaray’a hizmet etmişlerdir.

Ne yazık ki! Şu ana kadar hepsinde görmüş olduğum bir israf harcamalar görmekteyim.

Neden, bu güne kadar yazmadın da şu an damı yazıyorsun diyeceksiniz.

Neden bilmem bu Türkiye’nin her İli ve İlçelerinde bu israflar yapılmaktadır.

İsrafa gelince, Her Belediye Başkanı göreve gelince, tüm reklamları, duvardaki yazıları kaldırarak kendi isimlerini yazmaktalar.

Acizane, bu değişimleri yapana kadar, bulundukları illerde belediyenin ismi yazılı olarak yazılıp o şekilde kalması en doğalı değilmidir.

Geçtiğimiz günlerde Aksaray Somuncu Baba minyatür müzesinin ziyaretim esnasında girişinde bulunan tanıtım yazısını görünce çok güzel olmuş dedim. Ama bir eksiklik vardı…

Eksiklik umarım en kısa sürede yapılarak vatandaşların hizmetine sunulur….

Çevre yolunu şehrin dışına taşımaktan aciz, alacağı maaşı düşündüğü kadar bu memleketi düşünmeyen.. sırf nam olsun, malum bölgem koltuk doldursun diye.. reklamın kralını yapma derdi ile birilerine laf çakma peşinde olan omuzlarının üzerinde ki saksıda beyin taşıdığını zanneden ve kendi cebleri haricinde memlekete zerre faydası olmayan protokol manyağı zaatlar yüzünden bu memlekette bir cacık olmuyor..

Bu memlekete hizmet ediyoruz, edeceğiz diye memleketin dört bir yerini birilerine peşkeş çekenler, bu gün bir yolun üstesinden gelemiyor..

Yol medeniyettir derler.. demek ki neymiş? Bu memlekette hizmet etmek için çaba sarf ettiğini savunan ve bu memleketti düşündüğünü onun için uğraştıklarını söyleyenler (alayınız) medeniyetsiz mişiniz? Akla başka cevap gelmiyor!..

Gelelim fasülyenin ne olduğuna.. kimse kimseye kapak aramasın, dönüp kendinize bi bakın oturduğunuz koltukların, bulunduğunuz veya aday olduğunuz makamların ya hakkını verin yada terk edin!!

Bu memlekette sizin cebinizden daha kıymetli!!

Hatta Aksaray Belediyesi’nin dar gelirli öğrencilere verdiği yardım çekleri ile alınan kitapların fiyatlarının yüksek olduğu konusunda öğrenci velilerinin şikayetlerini de yine aynı köşe yazısı içerisinde işlemiştik.

Bu yazımıza hem belediyeden, hem de kitabevinden yanıt geldi!

İnsanların savunma haklarının kutsal olduğuna olan inancımız nedeni ile o savunmalarını yine bu köşede dile getirmezsek hem kendi inandıklarımıza,

Hem de cevap hakkının en doğal hakları olduğu inancımıza ters düşeriz.

Belediye;

Yazdığımız köşe yazısı sonrası yetkili bir isim ile arayarak verdikleri çeklerin kullanıldığı yerleri zaman zaman denetlediklerini ve herhangi bir olumsuzluğa rastlamadıklarını belirtti.

Belediye ile anlaşmalı olan kitabevi sahibi de yine yazımız üzerine arayarak kitap fiyatlarının zaten yüksek olduğunu,

Velilerin de bu nedenle zorlandıklarını belirtti.

Yazdığımız yazıyı “Çamur Atma” olarak niteleyen kitabevi sahibi iddiaların aksine belediye çekleri ile sattığı kırtasiye fiyatlarından neredeyse zarar ettiğini iddia etti:

“Belediyenin yardımı ile sattığımız kırtasiye malzemeleri için belediye tarafından açılan ihaleye giriyoruz. Haliyle de ihaleyi alabilmek için fiyatlarda kır (indirim) a gidiyoruz.

Hal böyle olunca da sizin ve velilerin iddia ettiği gibi yüksek kar oranı gibi bir durum kesinlikle yok.

Tam aksine ihalede yaptığımız kırım nedeni ile belki de zarar bile ediyoruz.

Birkaç velinin söyledikleri ile bu iddiaları gündeme taşımak sadece “Çamur At İzi Kalsın” mantığı olabilir.”.

Biz gazeteciyiz.

Elbetteki vatandaşın şikayetlerini bu sayfalarda dile getireceğiz ki;

Ortada yanlışlık varsa ya düzeltilsin ya da yetkililer düzeltsin.

Ama bu biz yazdık,

Bizim yazdığımız dışında her şey yanlış gibi bir konu değil.

Şikayet eden kadar şikayet edilenin de kendini savunma hakkı var.

Ve biz insanların bu haklarını kullanmasından kesinlikle gocunmayız.

İçerisinde bizi suçlayan sözcükler olsa bile.

Okulların da açılması ile özellikle öğrenci velilerinin sıkıntıları çok daha büyük boyutlara ulaştı.

Pandemi sürecinde zaten önceki yıllara göre birkaç kat artan okul masraflarının ağırlığı altında iyice ezilen dar gelirli öğrenci velileri çareyi yapılacak yardımları beklemekte buldular.

Sıkıntıların farkında olan ve öğrenci velilerine bir nebze de katkıda bulunmak için çaba gösteren kurumlardan birisi de Aksaray Belediyesi.

Aksaray Belediyesi dar gelirli öğrencilere katkıda bulunmak için nakdi ve ayni yardımlarda bulunuyor.

Nakdi yardımlarını anlaşmalı oldukları yerlerde kullanılmak üzere çek ile yapıyor.

Ama ne yazık ki belediyenin yaptığı bu yardımları anlaştıkları yerlerin bazıları tarafından vurgun aracı ile kullanılıyor.

Örneğin bazı kırtasiyelerde okul gereçlerinin fiyatlarının normalin çok üzerinde olduğu dar gelirli öğrenci velilerinin başlıca şikayetlerinden birisi.

Belediyeden aldıkları yardım çekleri ile gittikleri bazı kırtasiyelerde olması gerekenin üzerinde fiyatlarla karşı karşıya kaldıklarını,

Bunun da kendilerini yine zor duruma düşürdüğünü iddia ediyorlar.

Veliler;

Başka seçenekleri olmamasının yanı sıra itiraz gibi bir şansları olmaması nedeniyle de resmen zor duruma düşürüldüklerini söylüyorlar.

Geçtiğimiz yıl başta olmak üzere tüm esnaflarımızın Pandemiden ciddi biçimde olumsuz etkilendiklerini hepimiz çok iyi biliyoruz.

Okulların kapalı olması nedeniyle en çok etkilenen esnaf kesiminden birisi de kırtasiyeler.

Bunu da biliyoruz.

Bilmesine biliyoruz da;

Geçen yıl yaşanan zararı bu yıl çıkarmak amacı ile ticareti vurguna dönüştürmelerine kesinlikle sıcak bakmıyoruz.

Velilerin belediye yetkililerinden beklentileri;

Anlaştıkları yerleri fiyat konusunda zaman zaman denetlemeleri.

Yavaş yavaş gazeteye gelmeye çalışıyorum.

İnşallah bundan sonra uzun ayrılık yaşamayız.

Uzun bir aradan sonra ilk köşemize böyle bir başlık atmak istemezdim.

Ancak evde kaldığım süre içerisinde gelen tüm bilgiler ürkütücü rakamlar oluşturuyor.

Siz anladınız!

Corona Virüsü ile ilgili bilgiler:

Günlük vaka sayısının 1000 rakamına dayandığı ileri sürülüyor.

Hastane önünde hastalığı ağır atlatanları getiren ambulanslar içerisinde yersizlik nedeni ile hastaların bekletilmek zorunda olduğu söyleniyor.

Bizim şehirde yaşayan insanlarımızın pek çoğunun anladığı dil;

Tehlikenin ne kadar büyük olduğunun açık seçik ortaya konması…

Ancak gazeteler de dahil tüm basın mensupları üzerinde uygulanan gizli sansür nedeni ile her şey paspasın altına süpürülüyor.

Öyle olunca da insanlarımız ortalığı güllük gülistanlık sanıyor.

Bu şehirde yaşayan insanların başta aşılarını olmak üzere hastalıktan korunmak için önlem almasını istiyorsanız;

Ürkütücü rakamları açıklamalı,

Ya da medya yoluyla açıklanmasına müdahale edilmemeli.

“4. Pik’i Yaşıyoruz” açıklaması zaten anlayana her şeyi anlatmaya yeterli olmalı.

Am ne üzücü ki insanlarımızın çoğu bunu anlamak istemiyor.

O nedenle hastalığın hızını kesmek için olayın ne kadar vahim olduğunu ortaya koyacak açıklamalar yapılmalı.

(Sesimize kulak veren Tayfun beye ayrıca teşekkür ederiz.)

Evet.

Listeyi uzat uzatabildiğin kadar.

Bu listede yer alan isimlerin pek çoğu ne yazık ki bizim vatandaşımızı maraba 2gibi görmekten büyük keyif alıyorlar.

Vatandaşın dayısı yoksa, sırtı kalın değilse, hakkını aramakta ısrarcı davranmaktan acizse bunların oyuncağı oluyor ne yazık ki.

Bakın mesela çok basit bir örnek.

Siz bu şehrin belediye başkanını hiç vatandaşa; “Ne derdin, ne sıkıntın var?” diye sorarken gördünüz mü?

Makamının kapısını açıp vatandaşın derdini dinlediğini gördünüz mü?

Ben görmedim.

O nedenle ünvanı, makamı, bulunduğu mevkii çok önemli bir yer sanan, hatta onların birçoğunu oraya kendisinin getirdiğinin farkında bile olmayan vatandaş bu unvan ve makamlarını vatandaş yerine kendileri ve yandaşları için kullanan bu zevatı sokakta uzaktan görmeyi bile kendileri için bir lütuf kabul eder hale geldiler.

Bu, Anadolu’nun ufak kentlerinin kaderi!

Gözümüzde büyütmek…

Ama yeni Valimiz bu konuda değişik bir yol izliyor.

Göreve başladığından bu yana hakkında dinlediklerimin yanısıra geçtiğimiz günlerde Valilik önünde yapılan Kitap Bağış Kampanyası sırasında yaklaşık 10 dakikalık bir izlenim bana bunları yazdırdı.

Vali bey kitap bağışı yapılan standları gezerken (Asıl program başlamamıştı daha) kitap bağışında bulunanların tek tek yanlarına giderek kendilerine teşekkür etmesi pek alışık olmadığımız bir durumdu.

Daha önce yapılmadı mı diye soracak olursanız; elbette yapıldı.

Ama böyle yapan idarecilerin böyle yaptığı sırada orada kesinlikle basın mensupları da olurdu.

Yani çok içten gelen bir şey olmazdı.

Oysa Vali Aydoğdu bunu yaparken programın başlamasına daha saatler olduğu için biz basın mensubu yoktu.

Yani Vali beyin yaptığı şov değildi.

İnşallah hep böyle devam eder.

İnşallah vatandaşı maraba gibi değil de insan gibi gören yaklaşımını hiç bozmaz.

Çünkü bu şehrin insanının buna ihtiyacı var.

Belediye Başkanının vatandaşa yaklaşımı kendisine ve partisine bakışı belirler.

Ama Vali beyin ve bürokratların vatandaşa yaklaşımı vatandaşın Devlete bakışını belirler.

O nedenle de çok önemli.

Ülkemizde sık sık haberlere konu olan bu tür olayların bir benzerinin yaşandığı yer de Nora Alışveriş Merkezi.

Yanlış anlaşılmasın!

Eski adı ile EFOR, yeni adı ile NORA Alışveriş Merkezinin binası ya da ismi nedeni ile yaşanmıyor bu olaylar.

Alışveriş Merkezinin kurulduğu günden beri yönetimini ele geçiren değişik kişiler tarafından gerçekleştiriliyor.

Burasının yönetimi için büyük kavgalar verilmiş.

Açıldığı 2011 yılından bu yana birkaç tane yönetim değiştirmiş.

Ama ilk günden bu yana hiçbir şey değişmemiş.

Gelen gidene sürekli rahmet okutmuş.

Devletin malına çökmüşler, vatandaşın malına çökmüşler, vatandaşı canından bezdirip işyerlerini satmaya mecbur bırakmışlar.

Diğer söylentilerin haddi hesabı yok.

Hakkını aramaya, diklenmeye kalkanı; kesik olan suyu bağlamaya gelen kamu görevlilerini tehditle, sopayla sindirmişler.

Devlet bile gözünü açamamış.

Devlet kurumlarının arsalarını yıllarca eyvallahsız işletmişler.

Hatta arsası olduğundan bile habersiz (nasıl oluyorsa) TMO nun arsasının üzerine cafe yapıp 20 bin liradan kiraya vermişler.

İŞKUR un arsasını yıllarca zaptetmişler, otopark olarak işletip büyük gelirler elde etmişler ve kurum arsasına sahip çıkmaya kalkışınca da Devlet Büyükleri ile kişisel ilişkileri devreye sokup kurum yetkililerini sindirmeye çalışmışlar.

Alışveriş Merkezinin açıldığı günden bu yana, yani yaklaşık 9 yıldır burada bin 200 metreden fazla arsası olduğundan bile bihaber (dedik ya nasıl haberdar olmuyorlarsa) TMO (Toprak Mahsulleri Ofisi) işler karışınca EFOR yani NORA Alışveriş Merkezi Yönetimi hakkında suç duyurusunda bulunuyor.

Üstelik bu arsanın üzerine Cafe yapılmış ve yaklaşık 2 yıldan fazla zamandır yönetim tarafından kiraya verilmiş.

Cafeyi kiralayanlar arsanın durumunu bilmeden buraya çok ciddi yatırım yapmışlar ve şimdi ne olacaklarını bile bilmiyorlar.

İşin daha da ilginci; pandemi döneminde iş yapamayan ve yeri bir devlet kurumuna ait olan bu işyerine 50 bin liranın üzerinde kira ve aidat çıkarılıyor, itiraz edilince de su ve elektrik kesme başta olmak üzere çeşitli mobbing uygulanıyor.

Alışveriş Merkezinde bulunan işyeri sahipleri yüksek aidatlar nedeni ile kafalarını çeviremediklerinden şikayetçiler.

Kısacası insanları dinledikçe; “Bu kadar da olmaz” dedirtiyorlar.

Biz, valiler geldikten sonra; “acaba ne yapacak. Nasıl çalışacak. Aksaray’a faydalı olabilecek mi?” gibi sorulara uzun süre yanıt aramaya alışkın olduğumuz için,

Vali beyin daha göreve başlamadan Aksaray’a getirdiği hediyeyi duyunca gerçekten de kendisine saygı duyduk.

Bundan 1 ay kadar önce vali beyin ataması kesinleşince görevinden ayrılmadan Aksaray’da ki öğretmen açığını tamamen kapatacak atamaları yapıp görevden ayrıldığı bilgisin almıştım.

Benim aldığım bilgiye göre Aksaray’a 600 öğretmen ataması yapılmıştı.

Birkaç gün önceki son atamalarda Aksaray’a atanan öğretmen sayısı 455 olarak açıklandı.

Demek ki önümüzdeki günlerde 150 civarında bir atama daha gerçekleşecek.

Yani Aksaray’ın öğretmen açığı kalmayacak.

Bu zamana kadar eğitimde olsun, sağlıkta olsun, başka kurumlarda olsun çok ivedi açığı gidermek için siyasilerden medet umardık.

Onun da ötesinde kimi kurum yöneticileri bırakın eksikleri gidermek için atama yaptırmaya uğraşmayı, eldeki mevcut birbirinden değeli çalışanları kaçırmak için çaba gösterirken Vali beyin yaptığı takdir edilmez de ne yapılır.

Vali bey ile gazeteci arkadaşlar ile birlikte yaptığımız yaklaşık 2 saatlik görüşme sonrasında makamdan çıkarken; “İşbitirici birisi gibi görünüyor” demiştim.

Göreve başladığından bu yana yaptıklarına ya da yapmaya çalıştıklarına bakınca teşhisim doğru çıkmış gibi görünüyor.

İnşallah böyle devam eder.

Son yıllarda eğitimde ülke sıralamasında oldukça gerileyen Aksaray’da artık eğitimcilerin ardına sığınabilecekleri hiçbir bahane kalmadı bu son atamalar sonrasında.

Vali Aydoğdu gelirken eğitime hediyesini de birlikte getirmiş.

Bundan sonrası artık yöneticilerin gayretine ve dirayetine kalıyor.

Hep birlikte göreceğiz Öğretmen atamaları…..

Ya da, kişisel hırslarımız ve çıkarlarımız için zaman zaman yanlış işler yapıyoruz.

Bilerek mi yapıyoruz, yoksa farkında olmadan mı yapıyoruz o da ayrı bir soru işareti!

Örneğin bir bürokrat, örneğin bir doktor, örneğin bir yönetici…

Görevini yapmıyorsa, kendisinden beklenen performansın yarısını dahi gösteremiyorsa, oturduğu koltuğu ya da verilen görevi layıkıyla yapamıyorsa elbette yapan birisi ile değiştirilmesi kadar doğal bir şey olamaz.

Bu tür olaylar yaşandığında hemen birilerimiz yazımın başında belirttiğim kıstaslarımızı devreye sokuyor, ya üst düzey yöneticiye, ya siyasetçiye başlıyoruz veryansına.

İstediğimiz, yapılması için uğraş verdiğimiz herhangi bir şey yapılmadığı zaman da tam tersine veryansına başlıyoruz.

Doğru ve yanlışı ayırt etme gibi bir derdimiz hiç olmuyor.

Yanlış yapılan her konuda uyarıcı görevimizi yapmayı bir türlü beceremedik.

Ne yazık ki Aksaray’da klavyenin başına oturduğumuz andan itibaren şehri kendimizin yönettiğini sanıyoruz.

Eeeee…

Yöneteni kendimiz sanınca da elimizde döner bıçağı sallamadık yer bırakmıyoruz.

Bizi eleştiren, yaptıklarımızın doğru olmadığı konusunda bizi uyaran biri çıkarsa da;

“Ben gazeteciyim kardeşim. Görevimi yapıyorum” deyip sıyrılıyoruz işin içinden.

Oysaki gazetecinin görevleri arasında yanlış olduğunu bile bile BAĞCI DÖVMEK adına okurları, şehri yanlış bilgilendirme, insanları birbirlerine karşı kinlendirme gibi bir görev olduğunu sanmıyorum.

Bir kez daha yineliyorum:

Böyle yapmamızın tek ama tek amacı olabilir:

O da; gazeteci kisvesi altında kişisel hırslarımızı tatmin etmek, kendimizi gündemde tutmaya çalışmak, birilerini memnun etme adına birilerini kötüleme yöntemi gütmek.

Bu örnekleri çoğaltmak mümkün.

Biz yetkililere gazeteciler ile gazeteci geçinenleri aynı kefeye koymayın çağrısı yaparken bunları anlatmaya çalışıyorduk.

Ama kendi canları yanana kadar böyle bir çaba içerisine girmeyecekler anlaşılan.

Tüm arkadaşlarıma çağrım şu:

Bağcı dövmeyi boşverin.

Derdimiz üzüm yemek olsun.

Eskisi kadar olmasa da, çok az da olsa;

Bu şehir gerek hizmet, gerek işlerin iyi yürütülmesi için öncelikle bizden medet umuyor.

Kafası karışınca da ister istemez kural hatası yapıyor.

Tabi bu tür hatalarda maçın tekrarı da mümkün olmuyor.

Maçın tekrarı mümkün olmuyor ama kural hatasına neden olan pozisyonların tartışılması gerekiyor.

Önce atanıp sonra seç(tir)ilen Belediye Başkanımız Evren Dinçer’de bazı teamül, hatta teamülün ötesinde zorunlu olan durumları görmezde gelmekte bir sakınca görmüyor.

Hadi o görmüyor da, bu tür hatayı görmesi gereken başkaları da görmüyor demek ki?

Ne mi anlatıyorum?

Geçtiğimiz hafta Ankara’da yapılan Ak Parti İl Başkanları Genişletilmiş Toplantısı’nı anlatıyorum.

Daha doğrusu Aksaray olarak orada yapılan hatayı, yapılan hataya seyirci kalarak ortak olan diğer isimleri anlatıyorum.

Hatayı yapan ya da yaptıran Başkan Dinçer.

Hataya ortak olanlar ise Ak Parti İl Başkanı, İl Genel Meclis Başkanı, Kadın Kolları ve Gençlik Kolları Başkanları.

Hata ne mi?

Hata;

İl Başkanlarına katılması gereken Belediye Başkanının, o gün TBMM Başkanı’nın Aksaray’da olması nedeniyle katılamaması üzerine yerine seçilmiş Belediye Başkan Vekilleri Cem Elibol ve Osman Koçak ile Seçilmiş Başkan Yardımcısı Hıfsı Peker’i göndermeyip seçilmemiş, atanmış Başkan Yardımcısı Tayfun Çelik’i göndermesi.

Genişletilmiş İl Başkanları Toplantısı’nı, daha önce bu toplantılara katılmış siyasetçilerden sordum soruşturdum.

İl Başkanı, Belediye Başkanı, İl Genel Meclis Başkanı ile partinin Kadın ve Gençlik Kolları Başkanları katılıyormuş.

Eğer birisi çok zorunlu nedenlerden dolayı katılamayacak olursa, yerine canının istediği birini gönderme şansı yokmuş.

Katılamayanın yerine gönderilecek isim Genel Merkeze bildiriliyor, okey verilirse o isim katılamayanın yerine gidiyormuş.

Yani bu toplantıya sadece seçilmişler katılabiliyor.

Katılması zorunlu olanlardan birisinin katılamaması durumunda da yine yerine seçilmişlerden birisinin katılması gerekiyormuş.

Siyaseti fazla bilmeyiz ama yaşananlara bakınca Başkan Dinçer ciddi bir Kural Hatası yapmış gibi görünüyor.

Başkanın yaptığı kural hatasını görmeleri gereken İl Başkanı, İl Genel Meclis Başkanı, Kadın Kolları ve Gençlik Kolları Başkanlarının da bu işe seyirci kalmaları sanırım daha sonra işlenecek hatalara çanak tutmak anlamına geliyor.

Peki şimdi ne olacak! Ben size kısaca özetleyim..

Milyonları oraya harcayıp öğrencileri bacasız fabrika gibi gören yurt sahipleri ve müdürleri çıkacak.. Ya biz üst geçit yaptırmak istemiştik ama..

Rektör efendi çıkacak.. öğrenciler bizim geleceğimiz onlar ailelerinin bize emanetleri onları korumak boynumuzun borcu diyecek.. kariyerini düşündüğü kadar o öğrencileri düşünecek mi ALLAH bilir!

Belediyeye laf bile söyleyemiyorum.. “Önce asvalt atıp. Sonra Aaa burada alt yapı yokmuş.. diyen!” kime nasıl yaranacaklarını bilemeyen aciz bir belediyeye kaldırımı nasıl unutursunuz? Hani buranın üst geçiti diye sormak saçmalık olur!

Vekiller mi? Seçim zaman çıkıp, seçim geçince kaybolan.. Devletin paraya ihtiyacı var ondan denetimleri artırdı diye arada bir podyuma çıkmaktan başka hiçbir iş yaptıkları belli olmayan vekiller!

Sahi ya! Gerçekten soruyorum? Öğrenciler sizin umurunuz da mı?

Birilerinin davetine icabet etmek için sıraya girene kadar bi akşam! Gerçekten bir akşam o kaza yerine gidinde bir bakın öğrencilerin durumunu göreceksiniz!

Şimdi ne olacak biliyor musunuz?

Oraya bi üst geçit yapacaklar! Sonra utanmadan yüzleri kızarmadan oraya da bu evladımızın adını verecekler..

Birde sanki iş yapmışlar gibi gazetecilere (MANŞETTEN GİRİLECEK!!!!!!) diye emir verip Üst geçidimiz hayırlı olsun.. “Öğrencilerimiz bizim geleceğimiz!” diye reklam yapacak o geleceği batasıcalar!!!!

Bu arada o belediye meclisine gönderdiğimiz meclis üyeleri var ya!!

Bak o aldığınız paralar birgün boğazınıza durur.. O edindiğiniz makam ayağınızın altından kayar.. Oturduğunuz koltuğun altında kalırsınız..

Bu memlekette hizmet etmek öyle boy boy fotoğraf çekip, sosyal medyada bilmem nerede paylaşmaya benzemez!

Bu millet size reklam yapın diye değil, Hizmet edin diye size oy verdi!

Tüm Öğrenci kardeşlerim!

ALLAH yar ve yardımcınız olsun.. Elbette dünyaya kazık çakacak halimiz yok! Birgün hepimiz göçüp gideceğiz.. Ama böyle ucuz ölümler insanın canını yakıyor!

ALLAH kızımıza rahmet, ailesine ve sevenlerine bol sabır ihsan eylesin!

Akşama çocuklarına belki de söz vermişti, belki de dostlarına yada ne bileyim bir derdi olanın dermanına söz vermişti. Gidemedi!! Üstelik sebebi o kadar komik ki, ama güldürmüyor o sebep çok can yakıyor!!

Bugün bir vatandaş yüzünden sırf görevini yaptığı için iş yerinde KATLEDİLDİ!! Sırf görevini yaptığı için düşünebiliyormusunuz?

Ben bir vatandaş dedim ya!! Hani bir avukat yada doktor veya gazeteci ne bileyim hemşire, kat görevlisi anlayabileceğiniz kapasitede bahsedeyim işçi!!! Biri hata yaparda topyekün idam ederiz ya hani biz Vatandaşlar!!! “Yahu falanca meslek değil mi.. hepsi aynı” der yapıştırırız ya etiketi işte bugün bende diyorum ki “Vatandaş değil misiniz? Mağdur değil misiniz? Sırf mesleğini yerine getirmeye çalışana saldıran değil misiniz.. hepiniz aynısınız”

Sırf Mesleğini yaptığı, evine ekmek götürmek için itin, soysuzun, çiğeri beş para etmez insanların ağız kokusunu çekip üstüne görevini yaptığı için KATLEDENLERİ KINIYORUZ!!

Şehit Avukat İbrahim Ergin’e ALLAH’tan rahmet ve sevenlerine başsağlığı dileriz.

Okumak istemeyecek insanlar.

Neden mi?

Nedeni çok basit aslında Aksaray her zaman Turizmden ekonomik olarak istediği payı alamadığını dile getirip ama iş yatırıma gelince kaçan bir şehir.

Herkes konuşurken ‘Nevşehir işin pastasını yiyor Aksaray hiçbir şey kazanmıyor’ diye söyleniyor.

Turizm İl Müdürlüğü ve Aksaray Belediyesi’ki Sayın Haluk Şahin Yazgı’ nın çabalarını kimse yok sayamaz tanıtım için inanılmaz çaba harcadılar ve harcıyorlar.

Aksaray’da bulunan Turistik yerler nelerdir. Bazılarını hep beraber hatırlayalım.

Merkezde: Somuncu Baba, Eğri Minare, Ulu Camii

İlçeler ve Beldelerde: Ihlara, Sarhatlı, Belisırma, Sultanhanı, Güzelyurt, Demirci

Buralarda gelen Turistlere hangi imkanları sunuyoruz. Doğru dürüst yolu olmayan yerlerden ulaşımı sağlayıp, Eğrelti yapılmış, göze hoş görünmeyen mekanlarda yemek yedirmeye, düzensiz dükkanlarda hediyelik eşya satmaya çalışıyoruz. Soran olduğu zamanda Turist bunu seviyor diyoruz.

Hayır; Turist dokusu bozulmamış tarihi mekanların yanında güvenli ve düzgün ulaşımı, Hijyenik ortamda geleneksel ve kaliteli servis ister. Karşısında en az bir yabancı dil bilen düzgün giyimli kibar satıcıları görmek ister.

Konaklama alanları sıfıra yakın, gelen Turist günü birlikçi, İşletmeciler amatör.

Acentalar ile bağlantılar sıfır. Rehberlere ilgi olmadığı gibi o kadar yoldan gelmiş insanların oturup dinleneceği bir kahve içeceği doğru düzgün bir alan yok. Acenta sahibi bölgeye gelse ulaşabileceği kimse olmadığı gibi yetkili birileri ile görüştürmek için çaba harcarken onlara yardımcı olmak için halktan da kimse yok.

Rakamlar havada uçuşuyor ‘şu kadar kişi geldi, bu kadar gitti’ diye.

Sonuç kocaman bir sıfır. Turizm işi Profösyönellik gerektirir. Çaba gerektirir. Emek ister.

Neler mi yapıla bilir?

Bütün yetkililer gelin Turizm ile ilgilenen uzaktan yakından kim varsa hep beraber oturup tartışalım. Profösyönel danışmanlık şirketlerinden danışmanlık alalım. Bölgedeki esnafı toplayalım ve onların fikirlerini alalım. Bunları yaparken kimseyi hor görmeden, işi ciddiye alarak biz şöyle yaptık böyle yaptık demeden daha iyi neler yaparız düşünerek bir plan hazırlıyalım. Acenta yetkilileri ve rehberlerle diyaloğa geçelim dertlerini sıkıntılarını öğrenelim. Daha fazla Turist nasıl gelir ve nasıl daha fazla getiri elde ede biliriz. Araştıralım. Turizm İl ve İlçe Müdürlüklerinde çalışan arkadaşları binalardan çıkarıp sahaya sürelim.

Yatırım yapmak isteyen İnsanların bölgemize davet edelim. Yatırımda kolaylıklar sağlayalım. İşi erbabına verelim.

İşte o zaman Aksaray’ da Turizmden bahsede biliriz yoksa on yıl sonra bizler olmasa bile bizden sonra gelenler aynı şeyleri konuşup dururlar.

Saygıyla Kalın

Aile olarak bu güzel günün tadını çıkarttıktan sonra eve dönüyoruz. Hemen apartmanın önündeyiz.

4 veya 5 yaşlarında, gözleri yeşil, bakmaya doyamayacağınız güzellikte ayağı çıplak, üzerinde ki kıyafeti kirli gözleri dolu dolu bir kız çocuğu gördük sokakta. Ağlamaklıydı. Ürkekti. Belliki yardım istiyordu. Üzüldük o güzel çocuk için, kaybolduğunu düşünerek korktuk ve yanına yaklaştık.

İlk sorumuz; ne oldu kayıp mı oldun? oldu.

Cevap alamadık, belli ki Türkçe bilmiyordu. Anne kelimesini bildiğini düşünerek Anne nerede diye sorarken polisi arayalım diye de düşünmeye başladık. O sırada sokağın diğer ucun gösterir şekilde baktı masum hali ile. Hala korkulu idi gözleri. Biraz mesafeli olarak yanında yürüdük, karşıdan hemen hemen 100 metre mesafedEn başka bir kız çocuğu koşarak geldi. Oda 7 yaşlarında ya var ya yoktu; kucakladı, kardeşin mi diye sorunca anladık ki oda Türkçe bilmiyordu. Sahipsizce çocuğunu bırakan bir ailesi olduğu için biraz kızgın ama oldukça üzgün homurdanarak eve girdik.

Bende bir kız çocuğu babasıyım. Çocuğumun geleceği için uğraşıyorum. Vatana millete hayırlı bir evlat olsun derdindeyim. Gözünün içine bakıyorum, mutlu olsun istiyorum. Ne kadar şanslı olduğumuzu ve aynı derecede kızımın da ne kadar şanslı olduğunu bir kere daha anlıyorum. Üzerinde huzur ve barış içinde yaşadığımız bir ülkemiz var.

Sonra aklıma göçmen çocukların eğitimi geliyor. Bu çocuklar okula gidiyor mu? Gidiyorsa bu çocuklar için ayrı özel sınıflar var mı? Bir çok okulda bir çok göçmen çocuk görüyoruz. İlk önce iyi derecede Türkçe öğrenip böyle mi eğitimlerine başlıyorlar? Yoksa normal okul zamanları geldiğinde bizim çocuklarla aynı sınıflarda mı eğitim alıyorlar. Alıyorlarsa başarılı olma olasılıkları nedir.

Ana dili Türkçe olan çocuklar ile sonradan Türkçe öğrenen çocukların aynı derecede başarılı olma şansı nedir. Bu etken bizim çocuklarımızı ne kadar etkiliyor. Göçmen çocuklarının kültürleri ile bizim kültürümüz ne kadar bir birine uyumlu. Aynı sınıf içinde ne kadar iyi yönde etkileşim halindeler. Bu etkileşim çocukları nasıl etkiliyor.

Aileler bu duruma nasıl bakıyorlar? Göçmen çocuklarının aileleri bu duruma nasıl bakıyor?

Kimse araştırdı mı acaba? Yoksa herkes kendi çaresini mi arıyor? Yoksa göçmen aileleri gibi vurdum duymaz mı davranıyor?

Aklımda olan bu sorulara cevap verecek bir resmi makam olur inşallah. Ben ve benim gibi binlerce veliyi bilgilendirir. Bizlerde gönül rahatlığı ile çocuklarımızı okullarımıza göndeririz.

Dedim ya bi garip şehirdir Aksaray nice yiğitlere, sevdalara, umutlara, mutluluklara, hüzün ve acılara ev sahipliği yapmış şehirdir Aksaray!

Aksaray dostlar! AKSARAY!
Niğde, Konya, 68 veya illa önüne bir şeyler eklenen şehir değildir Aksaray!

Yıllarca bağrına bastığı dertlerine kederlerine ortak olduğu, açlıklarını, tokluklarını paylaşlaştığı insanlardan kazık yemiş şehirdir Aksaray!

İmar fukarası Türkiye’nin en büyük köyüdür Aksaray!

Sağlıkta depar attık diyenlerin, şifa arayanları çöplüğün yanına savanların hizmet ettik nağraları atanların şehridir Aksaray!

Sokaklarda, ışıklarda dilenen çocuklara sahip çıkamayanların, dev proje yaptık deyip çocuklara sahip çıktığını söyleyenlerin şehridir Aksaray!

Gelmişinden geçmişine “Bu şehir en güzeline lazık” sloganları ile bu şehire herşeyi müstehak görüp ceplerini doldurup, kıçlarını döndükleri şehirdir Aksaray!

20 yıldan fazladır kara tren türküsü çağırıp, gökyüzünde uçan uçakların hoş sesini dinlemekle yetinen bir şehirdir Aksaray!

Kendilerine fayda sağladıkları kadar zerre memlekete faydası olmayıp, sırf kendi menfaatleri için peşkeş çekilen şehirdir Aksaray!

Yıllardır Spor ve sporcunun dostuyuz, bu işi en iyi biz biliriz deyip, zirveye çıkınca benim eserim deyip, zirveden düştüğü an satılan, sırt dönüldüğü gibi sporcunun sırtından ceplerini kabartanların şehridir Aksaray!

Ve yazacak ekleyecek o kadar şey var ki! İnanının çoğunu yazmaktan ben utanıyorum!

Şimdi bu vekil ve belediye Başkan adayları varya kimse umutlanmasın arkadaş! Bunların hiç birinden zerrece umut görmüyorum!

Görmediğim gibide biliyorum ki.. bunlardan bu memlekete ne kadar fayda gelir?

Uzaktan bakıyorumda hepsinin derdi sanki koltuk sevdası.. şöyle dişe dokunur icraatları olmadığı gibi birde komik komik vaadleri yok mu? Bırakın gülmeyi okumaya artık utanıyor insan!

Vekillere mi? Vallaha onlara ne yazacak zamanım nede takatim var!

Kısacası her gelenin bakıp gittiği bir şehirdir AKSARAY!

Not : Bu fikirler benim görüşlerimdir, sözlerimde yanlış olduğunu düşünen katılan veya katılmayan herkese saygım olduğu gibi fikirlerinize de açığım!

Saygılarımla

Yorum yazan ve yorum yapanların çoğu gazetecileri yerden yere vurur.. yalaka, şerefsiz, taraflı diye hatta daha ağır kelimeler bile kullanarak eleştirirsiniz doğru mu?

Halbuki Aksaray’da bir olay olsa önce ya o gazeteciyi arar yada gazeteyi okur havadis alırsınız.. hatta yetinmez EGO’nuzu tatmin etmesini istersiniz.. hele birde haberinizi yaptımı ooo o gazeteciden daha kralı yok, ama yapmasa daha şerefsizi yok demi?

Hangi birini örnek versem bilemedim, gazete belediyenin haberini yapar söversiniz, yapmasa seversiniz.. destek verse seversiniz, vermese söversiniz.. yahu çok merak ediyorum siz gazeteden ne bekliyorsunuz?

Gazeteciler haber niteliği taşıyan her olayı insanlara ve kurumlara zarar vermeyecek şekilde okurlarına aktarır.. (Çoğuda gazeteciye dava açar ((: ) Suç teşkil edecek olayıda gerekli mercilere iletir ve devamında o olayı ya okurlarına duyurur yada duyurmaz..

Gazeteciler bu olayları sizlerin okuyabilmesi için ne badireler atlattığını bilseniz inanın kötü yorumu bırakın yorum yapmaya utanırsınız. Elbet her meslekte olduğu gibi gazetecilerinde kötüsü var ama bu geri kalanın hepsini kötü yapmaz..

Gazeteciler her kurum, kuruluş ve partilerin haberlerini yapabilirler bu o kurumla anlaşmasına bağlıdır. Neden mi?

Gazetecilerinde bakmakla yükümlü olduğu ailesi ve çalışanları var.. bu mesleği yaparken çocuklarını okutacak ve evine ekmek götürecek onun içindir ki her kurum ve kuruluşla anlaşarak haberleri yapabilirler ve bu haberleri yapınca onlara sizlerin ŞEREFSİZ, YALAKLA vb. Kelimeleri kullanma hakkınız yoktur..

Gelelim sizlere dürüstçe kendinize sorun hanginiz.. sırf gazetecilere destek olmak için kaç gün gidipte bayiden gazete aldınız? Yada kaç gazeteye abone oldunuz? Yada olanınızda hangi bir abonelik ücretini zamanında ödediniz? Veya ödediniz mi?

İnanın bu abonelikle ilgili haberinizi yazsam yada gece siz haber okuyun deyip ekmek parası İçin evine gidemeyen muhabirlere yaptıklarınızı yazsam.. insan mı ulan bu! Dersiniz!!

Hem gazeteciye destek olmazsınız, hemde evini ve çalışanlarının geçimini sağlamak için çalışan gazeteciye ağzınızdan geleni söyleyeceksiniz öyle mi?

Sıra geldi bana!
Hani böyle hareketler ederek bize saldırıyorsunuz ya? Ha işte o kadar şerefiniz varsa her gün bayilerden yerel gazeteleri alın ve aylık en pahalısı 25TL gibi bir abonelik ücretlerinizi (Sırf bu parayı ödememek için o kadar takla atan adam var ki) zamanında ödeyin.. ben her gün sizin haberinizi yaparım burada!

Ve lütfen önce kendinize bakın ve herkesi kendiniz gibi sanmayın!

DEĞERİMİZİ BİLEN ve GAZETECİYE SAYGI DUYAN HER OKURUMUZA CANI GÖNÜLDEN TEŞEKKÜR EDERİM..

Aksaray’daki coğrafi mekân ilçe ve kırsal yerleşmeler üzerinde proje odaklı belirlenmelidir. İklim ve toprak özellikleri yörüngesinde üretimin ortaya konulacağı alternatif ürünler belirlenmelidir. Bu işlevi hareket geçirirken, karbon ayak izini kısıtlayıcı çalışmalara yoğunlaşılmalıdır.

Bu kapsamda; su temini Aksaray için ana problem ve proje olmalıdır. Çünkü küresel iklim değişiminin kısa bir yağış ve sıcaklık formülü vardır. Kurak daha kurak, yağışlı daha yağışlıdır. Bir örnek verirsek, Doğu Karadeniz daha yağışlı, Orta ve Güney Anadolu daha kurak olacaktır.

Aksaray’ın su temininde iki faktörü harekete geçirerek çözülebilir. İlki çeşitli amaçlar için kullanılacak olan binalara Su Hasadı sağlamak maksadı ile depo ve sistem kurulmalıdır. Su hasadından kastımız, binalara düşen yağışın borular ile depolara (binalar yapılırken plana zorunlu konulmalıdır) taşınmasıdır. Bu durum özellikle çeşitli yağmur şiddetlerinde suyun heba olmasını engelleyecektir. Elde edilecek olan su, bir konutun yıllık veya üç aylık suyunu rahatlıkla karşılayacaktır.

İkinci proje, atık suların arıtılmasıdır. Gelişmiş ülkelerde bu proje cazip çalışmalar ile uygulanmaktadır. Bütün yerleşmelerdeki atık suların merkezi bir konumuma borular ile aktarılıp, arıtma merkezinde temizlenip, paralel borular ile tekrar yerleşmelere gönderilmelidir. Bu sistemin kurulmasında enerji ihtiyacı aşağıda anlatacağım proje ile rahatlıkla sağlanabilir.

Enerji Türkiye’nin en çok para harcadığı ithal ürünüdür. Ülkemiz içinde yapılan barajlar ve diğer enerji kaynaklarının maliyeti ayrı bir konudur. Bu konuda amacımıza göre Aksaray vilayetinde Biyo-yakıt üretecek ve halen atıl durumda olan sayısız kaynak vardır. Örneğin hayvan (sığır) dışkısı, lokanta ve evdeki atık yemek yağları, atık makine (araba vs) yağları, şeker pancarı, mısır gibi örneğini artıracağımız tarım ürünleri yanı sıra, doğal bitkiler (deve dikeni vs) gibi kaynaklar Aksaray’da mevcuttur.

Enerjiye yerle bazda çözümün bu zengin ham maddeleri için bu makalede sadece sığır dışkısını ele alacağız. Her şeyden önce küresel ısınmayı sağlayan sera gazlarında metan gazının bir kısmı hayvan dışkıları kaynaklıdır. Hayvansal faaliyet kökenli sera gazlarının %25’i ise dışkıdan yayılan gazlardan oluştuğu tahmin edilmektedir. Aksaray’da her geçen gün büyük baş hayvancılık faaliyeti artmaktadır. Bu artış ekonomik açıdan değerli olduğu kadar metan salınımlarına olumsuz etkisi nedeni ile de zararlıdır. Bir rakam verecek olursak Aksaray’ın 2 ve 2 yaş üstü süt amaçlı bakılan Kültür sığırı sayısı 2004 yılında 19565 baş iken, bu rakam 2017 yılında 90379 başa yükselmiştir. Bu artış devam edeceği Devlet teşvikleri ile anlaşılmaktadır. Sadece süt amaçlı kullanılan kültür sığırının dışkısı ile Biyo-yakıt üretecek bir tesis kurularak, Aksaray’ın bu enerji ihtiyacına katkı sağlanabilir. Yakıt üretiminde çevreyi kirleten mutfak ve araba yağları da eklendiği için, çevreye zara veren atıklardan verimli bir uygulama ile kurtulma imkânı ortaya çıkar.

 Aksaray’da enerji üretiminde yaygınlaşan güneş enerjisine Ekecik ve Hasan dağlarına kurulacak olan rüzgâr enerjisi türbinleri kurulması ile Aksaray’ın kendi ihtiyacını karşılayacak enerjiyi, alternatif enerji kaynaklarını sağlamak mümkündür.

Diğer makalede önerilerimiz devam edecek….

ABD’nin ülkemize yönelik düşmanlığını açığa taşımasının belirli stratejik nedenleri vardır. Bu durumun uzun vadeli ve çok katmanlı nedenlerini kısaca ele alalım; Her şeyden önce Türk-Rus yakınlaşması ve S-400 savunma sistemini Rusya’dan temin etmememiz ABD’yi ciddi anlamda rahatsız etmiştir.

 Ortadoğu’da İsrail’in emellerine yüksek sesle itiraz eden tek ülke Türkiye’dir. Türkiye, İsrail’in Filistinlilere yönelik haksız uygulamalarını Birleşmiş Milletler Genel Kuruluna taşımış ve burada İsrail aleyhine kararlar alınmasını sağlamıştır. Bu çerçevede Türkiye’nin susturulması gereklidir. Diğer bir yönden İsrail Filistinlilere ve çevresindeki ülkelere yönelik saldırgan politikalarını artıracağı görülmektedir. Türkiye orta ve uzun vadede İsrail’in önünde en büyük engeldir. Güçlü ve iyice güçlenen bir Türkiye , İsrail’in işine gelmez. Kanaatimce Türkiye’yi ekonomik kıskaca alacak politikalar süreklilik kazanacaktır. Çünkü bir şekilde Türkiye’nin büyümesinin yavaşlatılmalı ve kamuoyu bu sorunlar ile meşgul olurken İsrail’in bölgesel politikaları başarıya ulaşmalıdır.

Bir başka neden İran’ı hedef alan ABD’nin, İran’ı köşeye sıkıştıracak hamlelerine Türkiye’nin soğuk yaklaşması, ret etmesidir. ABD ister askeri ister kültürel politikaları ile Orta Doğu’da kendisine rakip politikalar istememektedir. Bu anlamda, Suudi Arabistan, Mısır ve Birleşik Arap Emirliklerini kendisine bağlamış, Suriye, Irak, Yemen ve Afganistan’ı iç savaşa hapsetmiş, Kuzey Afrika ülkelerini Arap baharı ile gücünü emmiş ve Malezya ve Endonezya’nın Ortadoğu’ya uzaklığının farkında olması, Türkiye ve İran’ı açık hedef haline getirmiştir. ABD’nin İran’ı bir şekilde pasifize etme girişimleri kısa ve orta vadede Türkiye ve Rusya/Çin duruşu ile ertelendiği anlaşılmaktadır. Türkiye sosyal ve ekonomik ilişkisi olan İran’dan vaz geçmemesi, ABD’nin Türkiye’yi cezalandırma isteğini artırmaktadır.

Şuan Ülkemize dünya Müslüman halklarından coşkulu bir sempati vardır. Bu sempati uzun vadede, Türkiye’yi İslam ülkelerinin lideri yapacaktır. Bu süreç önelidir. ABD, Türkiye’ye ekonomik ve terör saldırıları ile bu durumu engellemeye veya ertelemeye çalışmaktadır.

Türkiye’nin son yıllarda Milli savunmasında %60-65 oranında yerli üretime ulaşması, Çin ve Rusya gibi ülkelerin savunma sanayilerine yönelme isteği, ABD’deki silah baronları tarafından ciddi bir pazar kaybı gibi görülmektedir. Keza Türkiye’nin Nükleer santrallere sahip olacağı (santralleri Rusya’nın yapması), güneş ve rüzgâr enerjisine yönelmesi ve en önemlisi Akdeniz’de doğal gaz bulma olasılığı, enerji kartellerini kızdırmaktadır.

Unutmayalım ABD ve diğer batılı ülkeler uzun vadeli hesap yaparlar ve 2030’da,2050’dekendilerine hizmet edecek ülkeleri belirler ve pazar ve müttefiklerini garantiye almak isterler. Türkiye son yıllardaki güçlü iradesi ve gelişme arzusu ile ABD yörüngesinden ayrılarak ve tam bağımsız Türkiye gerçeği, ABD için kabul edilemez bir durumdur. Uzun vadede ABD’nin İncirlik üssü gibi stratejik askeri noktaları kaybetme ihtimali vardır. Bu yüzden Kürt bölgelerin desteklemektedir.

ABD’nin gözden kaçırdığı noktalar ise; kavga ve şiddet arzuların Türkiye’de başarılı olamayacağının bilinmesi gereklidir. Türkiye son 15 yıldır güçlü bir lidere sahiptir. Terör yenilmiştir. Küresel anlamda serbest piyasa ekonomisi ve her ülkenin bu piyasadan kazanç sağlama amacı, ABD’nin saldırgan politikalarını frenleyecektir. Artık tek kutuplu bir dünyada yaşamıyoruz. Çok kutuplu bir dünya bizi bekliyor. ABD çok sesliliğe ve küresel demokrasiye alışmalıdır.

Yani rahip Brunson bahane…

Özellikle Ak Parti içerisinde başlatılmaya çalışılan Cadı Avı dikkatlerden kaçmıyor.

Ne ilginçtir ki; Cadı Avı başlatmaya çalışanlar bunu ortaya çıkarak değil, başkalarının üzerinden perde gerisinden yapmaya çalışıyorlar.

Aslında; amaç, hedef ve yapılmak istenen belli:

Yaklaşan Yerel Seçimler öncesi üzüm yemek yerine bağcı dövmek…

Herkes kendine rakip gördüğü, sevmediği, ayağını kaydırmak istediği kişilere fatura kesmeye ya da kestirmeye çalışıyor.

Gelin Ak Parti Cephesinden 24 Haziran Seçimlerini şöyle bir irdeleyelim birlikte:

7 Haziran Seçimleri’nde olduğu gibi ülke genelinde Ak Parti açısından ters rüzgarlar zaten esiyordu.

Seçim kararı açıklandığı gün ortada ayan beyan görünen gerçek Aksaray’da Ak Parti’nin 4 Milletvekili çıkarma şansının hiç yok denecek durumda olduğuydu.

Merak edilen Ak Parti’nin mevcut 3 Milletvekilinden kaçını tekrar çıkarabileceğiydi?

3. vekillik ilk günden bu yana ortada geziniyordu.

Ama sandığa gidene kadar ne hikmetse Ak Parti Cephesi’nde kimse bunu görmek istemedi.

Seçimin ilk gününden itibaren Ak Parti’nin 1. Sıra Adayı İlknur İnceöz şehrin ve partinin Günah Keçisi ilan edildi.

Doğrudur. Şehir genelinde listeye tepki vardı.

Var olmasına vardı da; Ak Parti Camiası niye bu tepkileri mümkün olduğunca tolere ederek 3. Vekilli çıkartmaya uğraşmak yerine sanki bir şey yokmuş gibi; “Biz 4 vekil çıkarmak için uğraşıyoruz” modunda gezdiler.

Fatura kesilmeye çalışılan, daha doğrusu tek sorumlu gibi gösterilmeye çalışılan Belediye Başkanı Yazgı’ya durumu tüm açıklığı ile anlattık ve o da çizdiğimiz tabloya kısmen de olsa inanarak seçim süreci boyunca şehir merkezinde gerçekten de en çok çalışan, en çok çaba gösteren isimler listesinde en üst sıralarda yer aldı.

Hatta öylesine çok istedi ki, size özel bir görüşmenin örneği ile açıklayayım:

Liste açıklandığı gün beni aradı Başkan Yazgı ve; “Abi 4. Sırada senin yeğenin var. Biz 4 Milletvekili çıkarmak için elimizden gelenin ötesinde çalışacağız. Senden ricam bu seçimde bize muhalefet yapma” şeklinde istekte bulundu.

Yani kimse haksız yere Başkan Yazgı’yı Günah Keçisi yapmaya çalışmasın.

Aynı şey İlknur Hanım için de geçerli.

Öyle veya böyle tek belirleyici isim olan Recep Tayyip Erdoğan Aksaray’da sıralamayı öyle uygun görmüş.

1 ve 2. Sıradaki adaylar için seçilir mi? Seçilemez mi? Diye düşünmek bile abesle iştigal olur.

Ak Parti Camiası içerisindeki herkesin buna göre yol haritası belirleyip öyle hareket etmesi gerekiyordu.

Ama işte yapılamayan bu oldu!

Stratejik planlamalar yapılarak tepkilerin tolere edilebileceği çalışma şekilleri düşünülerek zaten kısa olan sürede tepkiler en aza indirgenebilseydi o zaman belki 3. Milletvekilliği kaybedilmemiş olurdu.

Zaten Ak Parti Genel Merkezi’de oy kaybı yaşanan 71 İl ile ilgili araştırma yapmaya başlamış.

Hele Aksaray gibi yüzde 14 oranında oy kaybı yaşanan ve önceki seçimlerin neredeyse hepsinde Türkiye Sıralamasının en üstünde yer alan bir kentte bu araştırma daha ciddi olacaktır.

Ak Parti Genel Merkezi adına hazırlanacak raporları sağduyulu birileri hazırlarsa, o zaman şimdi birilerinin yapmaya çalıştığı gibi Genel Merkez Bağcı Dövmek yerine Üzüm Yemek isteyecektir.

İşte o zaman kimin çalışıp kimin çalışmadığı ayan beyan ortaya çıkacaktır.

Zaten durum tesbiti yapıldığı zaman da sorumlulukta ciddi pay sahipleri kesinlikle üzerlerine düşeni ödeyeceklerdir.

O nedenle kimse şimdiden Bağcı Dövmeye çalışmasın.

Hele hele perdenin en gerisine geçip bu işi birilerine yaptırmaya hiç çalışmasın…

Bir şehirden taşraya göç ettiğinizde akraba ve arkadaşlarınız şu soruyu sorar. Evin, araban varmı? Ne zaman emekli oluyorsun? Gündelik hayatın taşradaki şeması budur. Ev ve araba kazancınızın gücü yanı sıra tasarruf potansiyeliniz ve bu iki nesne dışında başka şeylere yatırım yapıp yapmadığınızın da öncül ipuçlarını verir. Emekli olma süreside peşinde epey anlam saklar. Bulunduğun meslekteki çalışma süren ile gelecek tasarımların hakkında ciddi bilgiler ortaya çıkartır.

Aslında iman kavramı bu sorular ile incitilmiştir. Modern yaşantının kapitalist argümanlar ile kuşatılmış birey ve toplumdan İslam ile ilgili sorular beklemek hayaldir.  İmajın aydınlattığı bu çağda, Kur’an ve Sünnet anlamında halkın bakımsızlığı gün yüzüne çıkar. Evin araban varmı? Zihnin materyalist egoya hapsolması, statik gerçekliğin kabulü, gelecek tasarımlarını da derinden yaralar. İnsani ilişkilerindeki İslami estiğin kaybolması, İslami bilincin varsa fetva standardını geçmemesi, gelecekte yaşanacak İslami ve insani kalitenin nasıl olacağı ile ilgili deliller ortaya koyar.

Taşrada modernizm ve ardılı postmodern gençlik yaşadığı İslam’ın Protestan kodları ile, din tebliğ ve anlamlı yaşam biçiminden dışarı çıkarak, teknolojik bir din halini alır. Teknolojinin mekanik kurgusu, ruhu ve işlevi insanın davranış politikalarına yansır. Din kaynaklı iyilik, duyarlılık, ötekini düşünme ve merhamet birkaç kişinin gündemini aşmayan bir alanda yaşar. Modern ideolojiler ve siyasal bilgi, dinin siyasal işlevinin yavan tadı ile karşımıza çıkar. Bulaşıcı yaşam ağları, her evde, cadde, mahalle ve şehirde tekrarın sonsuzluğunda, yıllık moda dokunuşları ile küçük şekil değişikliği her kes birbirine benzer. Düşünceler, tutum ve davranışlar aynılaşır. Aynıyı anlamak ve yönetmek kolaydır. Tek tipleşen insan yapısı, jeopolitik uzmanlar için kolay bir lokmadır. Ürün satmak isteyen firma ve siyasetçiler içinde…

Aynılaşan toplumun sınırlı düşünce yapısı ve ilgi dağarcığı gelecek açısından kör bir toplumun doğmasına yol açar. Görünürde bilgi çağının içinde, güncel ve gelecek açısından çözümlenmesi gereken maddi ve manevi sorunlar, sadece kavrama basamağında kalır. Eylem için gerekli olan örgütlenme ve sonuca varma süreçleri aktif hale gelemez. İnsanlar sadece günümüzün iş ve eğlence dünyasının kalıpları içinde yol bulabilir. Bu navigasyon sistemi hayatı kolaylaştırır, akıcı hale getirir. Modern ve postmodern hayatın sınırlılığı; insanların film, bilgisayar oyunları, cep telefonu ile kutsallaşan, soru sormayı ve sorgulamayı unutan, fikirleri bu tektiplik içinde şekillenen insanlık, alternatif hayat ve projelerin, iyilik mücadelesini veremez hale gelir.

Avrupa merkezli eğitim, hukuk, ekonomi, siyasal, etik ve kültürel davranış ve kurumsal teşkilatlanma, dünyanın yaşadığı krizin ölçü birimidir. Değerlerin ve sanatın bu kulvarın dışına çıkmaması, tarihsel birikimin standartının Avrupa merkezli olması, toplumun bu kıskacı aşmasını engelleyen cazip modern devlet yapılanması, kendini gerçekleştirme ve yeni değerler ortaya çıkartma çabalarını engeller. İslami mekân tasarımı, insan hakları, İslam’ın ekonomiye katacağı yenilikler, ahlaki yükselişe yönelik çabalar Avrupa merkezli felsefenin içinde nefes dahi alamaz. Sırf İslam değil, budist, hindu ve kabile dinlerinin modern topluma söz söyleme hakkı yoktur. Düşüncenin alternatif üretme kapasitesinin tektüze mihvalde yolculuğu, en marjinal sorundan, gündelik hayatın ürettiği standart sorunların dahi çözümlenmesini engeller.

Yani büyük bir gök taşının dünyaya çarpmasını engellemek için, günümüzde pek fazla alternatif yoktur. Çünkü batı merkezli bilim, teknoloji ve düşünme biçimleri, zengin repertuara sahip önlem almamızı, ya da göktaşının dünyaya çarpmadan ortadan kaldırmamızı imkân vermez. Şuanki bilimin neredeyse tamamı batı merkezli bilim dünyasının inşa ettiği formül ve formattan müteşekkildir. Peki tüm insanlığı ilgilendiren bu tarz sorunlarda bilimsel hegomanyanın, akıl tutulmasına yol açan çaresizliğinin sorumlusu kimdir? Daha basit bir örnek. Psikoloji ve psikiyatri bilimin bu kadar gelişmesine, toplumların organize olma becerisinin zirve yaptığı söylenen bir dünyada neden her gün binlerce insan intihar etmekte veya uyuşturucu bağımlısı olmaktadır. Yada trafik karmaşası… Güncel sorunları engelleyemeyen veya çözemeyen batı bilimi, yeni doğacak çocukları hangi hakla alternatifsiz bir dünyaya doğma hakkını kendinde buluyor. İslami bilimin alternatif üretecek potansiyeli hangi hakla gelişmesi engelleniyor.

Sorun alternatifi üretme, yayma ve geliştirme hakkımızın elimizden alınmasır.

Bu işi yüzyüze yapan da yok işin garibi.

Varsa yoksa sosyal medya hesabı üzerinden başta olmak üzere dedikodu yoluyla.

Bir bakmışınız birileri Belediye Başkanının hedef tahtası haline getirmişler!

Yine bir bakmışınız, bu kez hedef tahtasındakiler vekiller.

Parti yöneticileri, kamu kurum ve kuruluşlarının yöneticileri.

Listeyi uzatmak mümkün.

Ama bir şeyi iyi ayırdetmek gerekiyor.

Saldırı ile eleştiri arasındaki farkı!

Saldırı şeklindeki yüklenmeler sadece hatalı yapılan işler konusunda olmuyor.

İyi yapılan ya da yapılmaya çalışılan işlere de saldırılıyor.

A şekline bir saldırı yapıldı mı, hemen B Grubunun işi yaftası yapıştırılıyor haklı olarak.

B Şekline bir saldırı yapıldımı da yine anında A Grubunun işi yaftası yapıştırılıyor.

Ve bu kez ortaya aynı partide, aynı görüş içerisinde çok keskin hesaplaşma görüntüleri çıkıyor.

Bu kez de akıllara perde arkasında duran C Grubu geliyor.

Şimdilik kulağımızı kaşırken en zor yolu seçiyoruz.

Yani kim kimi, kimler kimleri erkenden hedef alıyor ya da hedef tahtasına oturtmaya çalışıyor, sosyal medya hesapları başta olmak üzere kimler kimlerin altını oyma hazırlığı içerisinde A-B-C diye niteleyerek belirtmeye çalışıyoruz.

Elbette ki ilerleyen günlerde bu işin dozajı arttıkça biz de arka planda ipleri elinde tutanların isimlerini yazmaya başlayacağız.

Görünen o ki; yakın gelecekte ciddi kavgalar izleyeceğiz.

Yine Aksaray’a hizmet etmek yerine, birbirlerinin paçalarından asılmaya başlayacaklar.

Yine dosyalar hazırlanacak, genel merkezin kapıları aşındırılacak.

İnşallah bu yazdıklarımız birilerine uyarı olur da, ipin ucu kaçmadan önce bu politikalarını bir kez daha gözden geçirir hepsi.

İnşallah kavgadan uzak durur, kavgaya harcayacakları enerjilerini hizmete harcarlar.

Adım adım seçim geliyor.

Normalde alamadıklarımızı seçim ortamında alabilmek için hem vekillerimize, hem belediye başkanımıza, hem parti yöneticilerimize ihtiyaç var.

Ama, birbiriyle kavgasız bir ekibe ihtiyaç var hepsinden önemlisi.

Nede olsa eski vilayetimiz!

Onlara yapılan hizmetler bize de yapılmış sayılır.

Keşke Aksaray adına da Niğde adına sevindiğimiz kadar sevinebilseydik.

Hatırlıyorum da; 7 Haziran Seçimlerinden hemen sonra o günkü vekiller akşam apar topar basın toplantısı düzenlemiş ve Havaalının Niğde ile Aksaray’a ortak yapılacağını müjdelemişlerdi.

Hatta ortaklığın nişanesi olarak Havalanının isminin de Hasandağı olacağını söylemişlerdi.

Biz de saf saf dinlemiştik.

O vekillerden şimdi sadece birisi halen vekil.

Bilmem kulakları çınlıyormudur.

Niğde Ak Parti Milletvekili Alpaslan Kavaklıoğlu Niğde Havaalanı’nın kesinleştiğinin yayınlandığı Resmi Gazete’yi yayınlamış sayfasında.

Sayesinde haberimiz oldu da havaalanının üzerine bir bardak su içtik.

En yakın seçimde bize de yine söz verilir inşallah!

İnşallah Maşallah…

Umut vaadedilmesine bir diyeceğimiz yok.

Oy için pembe yalanlara da eyvallah.

Ama defalarca aptal yerine konmak var ya;

İşte o çok koyuyor insana…

Yok deyin yahu;

Aksaray’a havaalanı olmaz deyin.

Nasılsa, ne derseniz deyin bu insanlar yine size oy veriyor!

Niye bizi aptal yerine koyuyorsunuz ki?

Biz yalan söylediğinizi bile bile yine de size inanmakta tereddüt etmiyoruz.

Etmiyoruz da, aynı yalanları birkaç kez yinelediniz mi zorumuza gidiyor.

Seçim geldi gelecek!

Şunun şurasında bir şey kalmadı.

Eğer dağarcığınıza yeni bir şeyler koymazsanız, sadece vekil adayları değil partinin tüm kademeleri artık güvenirliliğini kaybedecek.

Sakın ola yeni bir havaalanı türküsü ile gelmeyin Aksaraylıların karşısına.

Çünkü biz havaalanı için Niğdeliler adına sevindik.

Kendi adımıza sevinmek için harcayacağımız sevinç duygusunu onlara harcadık.

Yeni bir yalan için sevinecek sevincimiz kalmadı…

Zamanımızın en büyük fitnelerinden biride tesettür hadisesidir. Kur'an-ı Kerim'in ve Sünnetin çizdiği tesettür çizgisinden çok uzaklaşmış ve modanın kurbanı olmuş bir vaziyette dolaşan insanların ben “Allah'ın ayetini üzerimde taşıyorum” düşüncesinin çok uzağından dahi geçmediğini görüyoruz. Zira Kur'an-ı Kerim de Allah Celle Celaluhu şöyle buyuruyor:

“Mümin hanımlara söyle: Gözlerini korusunlar, namus ve iffetlerini muhafaza etsinler. Görünen kısmı müstesna olmak üzere, ziynetlerini (süslerini ve süs taktıkları organlarını) teşhir etmesinler. Başörtülerini, yakalarının üzerine (kadar) örtünsünler.

Bu ayeti kerime de Allah emrini açıkça bildirmiştir. Allah güzellik risaletini kadının üzerinde daha çok göstermiştir. Bu Allah'ın bir imtihanıdır. Bir başka Ayeti Kerim'e de Allah Celle Celaluhu şöyle buyurmaktadır:

“Ey peygamber! Eşlerine, kızlarına ve mü'minlerin kadınlarına dış elbiselerinden üstlerine giymelerini söyle. Bu onların tanınıp, kendilerine sarkıntılık edilmemesi için daha uygundur. Allah çok bağışlayan ve çok merhamet edendir.”

Günümüzde Türkiye'de tesettür ile ilgili bir sorun kalmamıştır. Artık sorun; tesettürü, genç kızların daha çok süs-gösteriş ve moda akımına kapılmış, tamamen aslından uzaklaşmış bir olgu haline dönüştürmeleridir.

Sokaklarımız bunca Ayet-i Kerime ve bunca Hadis-i Şerife rağmen başörtülü mankenlerin gezindiği yerlere dönüşmüştür. Şurası muhakkak ki, tesettür ayeti önce erkeklerin göz kapaklarına gelmiştir. Bu doğrudur. Fakat sokakları ifsad eden en büyük tehlike; ayetlerin bile modaya dönüştürülmüş olmasıdır. Örneğin, bir bacımız kafasına renkli bir şal bağlar, üzerine renkli bir tunik (bunlarda son 20 yılın akımı), alt tarafta -erkek elbisesi- pantolon, ayakta bazen topuklu ayakkabı, başörtüsünün ya da şalının üzerine bir gözlük takar, ondan sonra da İslami bir oluşumda yer alarak, İslam'ın kadın savunucusu olduğunu zanneder. Sübhanallah. Bunca mücadeleler, çekilen sıkıntılar 5 para etmeyecek erkeklerin gözüne batmak için mi çekilmişti? Allah'ın ve Rasulü'nün emri bu muydu? Halbuki İslam kadını, namahrem olacak birine -sadece mecbur kaldığı zaman dahi- konuşmak zorunda olduğu şeyi keskin sert olması gerektiği kadar söyler, en ufak bir tebessüm ya da karşıdaki insanın hoşuna gidecek bir harekette bulunamaz. İslam kadını başımızın tacıdır. Ama tesettürü yerle yeksan eden bacılarımızdan bahsetmiyorum. Tesettürlü diyoruz ama sürdüğü koku 50 metre öteden hissediliyor. Ne diyor Rasulullah (sallallahu aleyhi vessellem) bu konuda, buyurun:

Ebu Musa el-Eş'ari radıyallahu anh'ın rivayet ettiğine göre Peygamberimiz sallallahu aleyhi vessellem şöyle buyurmuştur:

“Her göz yabancı bir kadına bakarak göz zinası işlemiştir. Bir kadın da güzel kokular sürünerek erkeklerin yanından geçerse o da aynen bakan erkekler gibi zina etmiş gibidir.”

Durumun ciddiyetini halen anlamamış kardeşlerim! Allah rızası için bu ayetlerle oyun oynamayalım. Durumun ciddiyetini kavrayalım. Resulullah (Aleyhisselatu vesselam) başka bir hadis-i şerif de şu şekilde buyurdu:

“Ateş (cehennem) ehlinden iki sınıf vardır, henüz onları görmedim. (Birinci sınıf) Yanlarında sığır kuyruğu gibi bir şeyler taşıyıp onlarla insanlara vuran kimseler… (İkincisi) Giyinmiş çıplak kadınlar ki, bunlar Allah'a itaatten dışarı çıkmışlardır. Bunlar hem kendileri baştan çıkmıştır, hem de başkalarını baştan çıkartırlar. Başları deve hörgücü gibidir. Bu gibi kadınlar, Cennet'e girmek şöyle dursun, onun kokusunu bile alamazlar. Halbuki Cennet'in kokusu şu şu kadar uzak mesafeden hissedilir.” (Hadîsin ravisi Ebu Hureyre hazretleridir.)”

Uyan ey İslam kadını! Durumun ciddiyetini anla, vallahi anla! ”Çünkü Kuran ve hadisi şerifin nassı ile sabit olan bir konuda asla taviz verilmez. Allah kapan diyorsa bitmiştir, kula itaat edilmez”. Bu dünya imtihan yeri, Resullah'ın bahsettiği garip kalma yeri. Bir İslam kadını,

Başı kapalı ama, bağrını açmaktan çekinmeyen, kollarının görünmesinden sıkıntı duymayan, sokakta güle oynaya erkekleri cezbederek yanındaki hanım arkadaşıyla konuşan, altına kot, üzerine vücut hatlarını belli eden şeyler giyen, bakışlarıyla namahremi tahrik eden, sürdüğü koku 5 metre öteden duyulan, renk renk şallarının üzerine markalı bir güneş gözlüğü takan biri OLAMAZ.

Sen kardeşim! Eğer tesettürünü Allah için yapıyorsan, kendine çeki düzen ver. Allah'ın ayetlerine sahip çık. Senin mahremin evindir, eşindir, çocuklarındır. Allah kadına annelik özelliğini verdi. En iyi insanı yetiştirende annedir, en kötü insanı yetiştirende… Cennet annelerin ayağı altında değil miydi? NEDEN, ayağının altındaki cenneti 500 yıllık mesafede kokusunu bile duyamayacağın kadar uzaklığa itesin ki? Özgürlük sandığın bu olgu, kapitalizmin oyuncağı olmaktan bir gram öteye geçemez.

Şimdide son moda sosyal paylaşım sitelerimiz oldu. Şeytanın fısıldadığı benlik hissini herkes iliklerine kadar hisseder olmuş. Hanım kardeşlerim! Tesettürlü bacılarım! Siz dışarıda size dakikalarca bakılsa, rahatsız olmaz mısınız? Belki de yolda adamın biri yaklaşsa, yüzünüze uzun uzun baksa, sapık diye bağırırsınız. Peki ne diye Facebook, Twitter vb. sitelerde profil resmi paylaşırsınız? Adam saatlerce resminize bakabilir, hatta kopyalayıp telefonuna alabilir. Hatta daha kötülerini söyleyeyim. Yurt dışında “İslami”! Arkadaşlık sitelerinde, daha da kötüsü pornografik sitelerde görüntünüz kullanılıyor olabilir. Ne kadar acı değil mi? Bizim tesettürümüz bu olmamalıydı. Modanın kurbanı yaptığımız tesettürümüz için artık tesettür podyumları bile hazırlanır olmuş. Tesettür kendini namahremlere daha güzel göstermek için değil, bilakis kendini o haram bakışlardan gizlemek için, Allah rızası içindir. Sirkeci tren garında yapılan bu tesettür defilesinde! Payınız yok mu sanırsınız? Siz ilgi gösterdiniz. Tesettürlü olduğunuz halde, şeytana kulak verip daha güzel görünme hevesiniz, tesettürümüzü mahvetti. Allah'a bunun hesabını nasıl verirsiniz.

“Senin tesettür diye giydiğini Ebu Cehil'in hanımı bile giymedi”. Bu sözlerimiz tüm hanım kardeşlerimiz için değildir. Ama “Emri bil maruf nehyi anil münker” bizim gayemizdir.

Gelin güzel hanım kardeşlerim. Allah sizlere güzellik risaletini verdi. Bu güzellik risaletiniz sadece eşinize özeldir. Bu dünyanın sınavına göğüs gerin. Cenneti tekrar ayağının altında olan anneler olun. Bu toplum sizlerle, sizin ayağa kalkmanız ile düzelecektir. Unutmayın bir Selahaddin-i Eyyubiyi, Fatih Sultan Mehmet'i yetiştiren de bir annedir.

Hemen herkes, "hemen her şeyin uzmanı' olmuş.

Ve "kronik' bir hal almış bu..

Herkes Birer Uzman(!)

Kimi Vali, kimi Belediye Bakanı, kimi Emniyet Müdür, kimi de ticaret adamı..

Aksaray ekonomisini 6 ayda düzlüğe bile çıkarıyorlar..

Kentin bütün yollarını öyle bir asfaltlıyor ki, bir daha ne su, ne telefon, ne de elektrik için kazdırmıyorlar..

Sadece onlar biliyor..

Halkımızın büyük bir çoğunluğu da "gazeteci' mübarek..

Gazetecilik tahsil edip, onlarca yılını bu işin içinde geçirmiş kişiler bu mesleği bilmiyor..

Fecebook kullanıcıları bu mesleği çok güzel yapıyorlar. Gelişi güzel, kulaktan duyma ve kendince tahminler yürüterek haberler yazarak vatandaşların kafalarını karıştırma da bire birler.

Hatta içlerinde bazıları var ki, dostlar başına..

"Hoşuna gitmeyen' yazılar yazan bir gazeteciyi "gazeteci' saymıyor ve çıkıyor sahneye gazetecilik yapıyor.

Yahu sen ne zaman gazeteci oldun?

Çıkıyor sahneye kendini bilmez kişileri savunuyor da savunuyor.

Peki o zaman neden gazeteci olmadın? Haberlerini Fecebook tan paylaşıyorsun ki!

Belki bu yazımızdan utanan, sıkılan ya da (olmaz ama) ders çıkaran birileri olur..

Bu tür insanlar, yani "her işi bilen kişiler' arasında her meslek dallarında da var.

Vatandaş esnaf ama emlakçı, nasıl oluyor demeden kendimizi alamıyoruz.

Peki emlak bürosu açan vatandaş ne iş yapıyor anlamadık. Hadi hayırlısı..…

Herkes Kendi İşini Yapsın

Özetle..

Ne yazık ki, biz Türk halkı bu "her şeyi biliyormuş' havasından vazgeçemiyoruz..

Oysa asıl olan;

1- "Herkesin kendi mesleğini  yapması'dır..

2- "Kendi işini iyi yapmayı bırakıp, başkalarının işine burnunu sokmaması'dır..

3- "İyi bilmediği bir konuda ahkam kesmemesi'dir..

Kendi işini iyi yapmayacaksın, işini yapanları da beğenmeyip çamur atacaksın, buna da "demokratik hak' diye bakacaksın, ardından "iyi şeyler' bekleyeceksin, öyle mi?

Yapmayın ya..

Önceliğiniz, "kendi işinizi iyi yapmak' olmalıdır..

Herkes kendi işini iyi yaparsa, "doğal olarak her şey iyi gider' zaten..

Boşverin başkalarını savunmayı, "kendi işinizi yapın' yeter..

Tevhit inancının önderleri olan peygamberlerin Allah'ın dinini en yoğun olarak insanlara tebliğ ettikleri kutsal bir mekân olan Kudüs, tarih boyunca birçok devlet ve milletin ilgi odağı hâline gelmiştir.

Kudüs, imar edildiği günden bu yana Şam diyarının merkezi ve başkenti olagelmiştir. Hz. İbrahim ve Hz. Lut'un Filistin bölgesine gelip yerleşmelerinden itibaren bu bölgenin tümü mübarek kabul edilmiştir. “Biz onu (İbrahim'i) ve (yeğeni) Lut'u âlemler için mübarek kıldığımız arza (yere ulaştırıp) kurtardık.” (Enbiya; 71).

Bereketli kılınan bu bölgenin mübarek olarak kabul edilmesinin nedeni, Cenab-ı Allah'ın hikmetiyle buradan pek çok peygamberin gelip geçmesi ve burada vefat edip defnedilmesi veya meyve ve sebzelerle etrafının bereketlendirilmiş olmasından ileri gelmektedir.

Hz. Peygamber; “Ziyaretler ancak üç mekâna yapılır. Mekke'deki Mescidu'l-Haram'a, Medine'deki benim bu mescidime ve Kudüs'teki Mescid-i Aksa'ya.” buyurmuştur. Resulullah'ın bu hadisi ile bu üç belde İslam'da kutsal ilan edilmiş ve bunların dışında kutsiyeti olan başka bir dördüncü şehirden söz edilmemiştir. Ancak Şam ve İstanbul da hadislerde zikredildiklerinden bir bakıma kutsiyetlerine işaret edilmiş beldelerdir.

İslam'ın Mekke'de ilk tebliğ edildiği günlerde bu dinin en önemli ibadetlerinden biri olan namazın Mescid-i Aksa'ya yönelerek kılınması İslam'ın ilk kıblesinin bulunduğu Kudüs şehrinin önemini açıkça gösterir. Müslümanlar bu ilk kıblenin kutsiyetini idrak ederek tarih boyunca buraya sahip çıkılması gerektiğinin bilinciyle hareket etmiş ve bu mukaddes beldeyi her zaman koruyarak tevhit inancının bayrağı altında bulunması gerektiğine inanmışlardır. Kudüs ebediyen İslam'ın ilk kıblesi olma özelliğini koruyacak ve Müslümanlar buraya sahip çıkmak zorunda olduklarını hep idrak edecek ve bu beldenin Haçlı veya Yahudiler tarafından işgal edilmesi hâlinde tarihte olduğu gibi mutlaka kurtarılması gereğine inanarak çalışacaklardır.

Kudüs Yahudilerin değil, Hz. Âdem'den bu yana gelen tevhidin temsilcisi peygamberlerin mirasıdır. Bu miras nesilden nesile Allah'a itaat eden salih kullara devredilmiş ve onlar buna sahip çıkmıştır.

Cenab-ı Allah bu kutsal toprakların daima salih kimselerin yönetiminde kalmasını irade buyurmuş, fasık ve zorbaların hâkimiyetine geçen bu toprakların tekrar peygamberlerin veya peygamber mirasçılarının eline geçmesini istemiştir. Bunun için de sık sık bu bölgeye peygamberler gönderip onları uyarmıştır. Hz. Musa'dan sonra gelen ve İsrailoğullarına mensup birçok peygamberin (Davud ve ardından Süleyman'ın) bu topraklarda Allah'ın şeriatıyla güçlü bir devlet olarak hükmetmelerinin sebebi budur. Davud öncesinde de Allah İsrailoğullarını tekrar küfre karşı cihat etme hususunda imtihan etmiş ve onlara Talut'u hükümdar olarak belirlemişti. Fakat onlar yine itaat etmeyip isyan ederek bu mukaddes topraklar uğruna savaşmaktan kaçınmışlardı. İşte bütün bu olaylar çerçevesinde, (Davud ve Süleyman'dan sonra) bu kutsal mekân ve toprakların mutlaka mümin ve muvahhidlerin yönetiminde olması gerektiğini anlıyoruz. Kâfir ve müşriklerin bu topraklar üzerinde velayet hakları olmamalıdır. Özellikle daha sonra Zekeriya ve Yahya'yı öldüren kitlenin bu topraklar üzerinde velayet hakkına sahip olamayacakları açıktır.

Yahudiler bu topraklara Hz. Musa zamanında sahip çıkmayıp, “Git, sen ve Rabbin savaşın…” demişler ve bu kutsal mekânları korumaya yanaşmamışlardır. Bu tutumlarının sonucunda da kutsal topraklar ellerinden alınmıştır. Hatta onlar bu yerleri koruma fırsatı ellerine birkaç kez geçmesine rağmen aynı isyan ve korkaklığı gösterdikleri için artık bu mescit ve çevresi hakkında hiçbir sahiplik iddiasında bulunamayacaklardır. Bu durumu Cenab-ı Allah onlara çeşitli vesilelerle defalarca bildirmiştir. Buna rağmen çağımızda dünyayı fesada boğarak Filistin'i işgal edip bunca insanın kanına girmeleri, boşuna günah çıkartma gayret ve ikiyüzlülüklerinden başka bir şey değildir.

Bu nedenle Cenab-ı Allah, salih bir kulu ve habibi olan son peygamber Hz. Muhammed (sav)'e bu kutsal mekânı teslim etmek ve bu yerlerin kıyamete kadar onun ve ümmetinin elinde kalmasını temin etmek için onu İsra ve Miraç vasıtasıyla alıp oraya götürmüştür. İsra olayında bir devir teslim merasimi vardır. Cenab-ı Allah, İsra ve Miraç gecesinde bu mekânı bütün peygamberlerin ruhlarının şahitliğiyle Resulullah (sav)'a teslim etmiş, o da bu mübarek şehri ümmetine bir miras olarak devretmiştir. Burada Cenab-ı Allah'ın bu devir ve teslimden sonra bu mukaddes şehir ve mescidi, peygamberlerini katleden ve yeryüzünü fesada boğan bir milletin elinden alarak Resulullah'a teslim ettiği gayet açıktır.

İşte bundan dolayı biz Müslümanlar inancımız gereği Hz. Peygamber'in İsra ve Miraç mekânı olan bu yere büyük bir kutsiyet izafe edip buranın ebedi kutsiyetine inanırız. İslam fetihlerinin ve İslam'ı bütün insanlığa tebliğ maksadıyla Hicaz bölgesinden çıkarak dünyaya açılmanın ilk günlerinde, ulaşılması ve fethedilmesi gereken bir mekân olarak görülen Filistin ve özellikle Beytu'l-Makdis (Kudüs), fetih hareketlerinin başlangıcında İslam toprağı hâline getirilen ilk yerlerdendir. Bu mirasa sahip çıkmak maksadıyla Kudüs, 638 yılında Hz. Ömer tarafından Bizanslıların elinden alınarak İslam devletinin topraklarına dâhil edilmiştir.

Hz. Ömer zamanında her gün genişleyen İslam fetihleri, Ecnâdeyn Zaferi'yle Bizans kapılarını iyice araladı. Hristiyanların kutsal merkezi olan Kudüs'ün de içinde bulunduğu Filistin bölgesi, Suriye orduları başkumandanı Ebu Ubeyde İbnu'l-Cerrah'ın yönetiminde fethedildi. Şehri bizzat halifeye teslim etmek isteyen Kudüslülerin talebi üzerine Hz. Ömer İbnü'l-Hattab, İslam ümmetinin halifesi olarak başkent Medine'den çıkıp Filistin'e geldi. Son derece mütevazı elbiseler içinde Kudüs'e giren Hz. Ömer, şehre İslam'ın verdiği izzet ve şerefle girdiklerini, üzerindeki yamalı elbiselerin hiçbir değeri olmadığını hâl ve davranışlarıyla anlatıyordu. Büyük halife Hz. Ömer, şehrin anahtarını Patrik Sophronios'tan bizzat teslim aldıktan sonra, burada yaşayan ve Müslüman olmayan kimselere tam bir din hürriyeti ve güven içinde yaşayacaklarına dair yazılı bir eman verdi. Bu tarihten sonra Kudüs, Haçlı işgaline kadar sürekli İslam devletlerinin hâkimiyetinde kaldı.

Hz. Peygamberin 23 yıllık peygamberlik süresinde 14 yıl boyunca namazlarını Mescid-i Aksa'ya yönelerek kıldığı bu mukaddes mekânın -etrafı mübarek kılınmış mescit ve kutsal şehir Kudüs'ün- işgal altında olması bütün ümmet için bir zuldür. Şehir, tarihte zaman zaman Haçlı veya Yahudiler tarafından işgal edilmişse de bu işgaller kısa süreli olmuş ve Müslümanlar bu beldeyi kurtarmanın yolunu bulmuştur. Haçlılar büyük ordular hâlinde Filistin'e saldırıp bir asra yakın bir müddet buraya yerleşmişler ancak onların orada ebediyen kalacaklarına hiçbir Müslüman inanmamıştır. 638 yılından 1099 yılına kadar İslam beldesi olarak kalan bu mübarek şehir, 461 yıl süreyle el-Makdis gibi çok sayıda büyük ilim ve fikir adamı yetiştirmiş, büyük bir kültür merkezi hâline gelmiştir. 1099 yılına gelindiğinde Haçlı ordularınca işgal edilmiş ve 88 yıl gibi tarihte hiç önemi olmayacak kadar kısa bir süre işgal altında kalmıştır.

Selahaddin el-Eyyubi 1187 yılında Kudüs'ü kuşattığında Beytü'l-Makdis'e beslediği sevgi sebebiyle bu mübarek beldeyi savaş felaketinden korumak istemiş, bunun için de birkaç kez çok elverişli şartlarla Haçlıları teslim olmaya davet etmiş ancak netice alamamıştır. O, bu kutsal şehrin surlarını yıkmak, binalarını yok etmek ve en ufak bir taarruzla şehre zulüm yapmaktan çekiniyordu. Bu nedenle o da Hz. Ömer gibi barış yoluyla şehri teslim almaya çalıştı. Bunun için şehre elçiler gönderip, “Kudüs'ün Allah'ın kutsal saydığı beldelerden biri olduğuna büyük bir inancım vardır. Sizin de kutsallığına inandığınız bu beldeye muhasara ve savaşın gerektirdiği yollarla hücum etmek ve girmek istemiyorum.” dedi.

Kutsal mekânlar, salih kulların sahipliğinde kutsallıklarına paralel olarak korunurlar. Temennimiz, İslam dünyasındaki uyanış ve direniş hareketlerinin güç kazanması, bu kutsal mekânların tekrar Allah'ın kendilerinden razı olduğu salih kulların eline geçmesidir. Bunun ilk işaretlerinin görülmeye başlanmış olması bu ümidimizi arttırmaktadır. Her geçen gün güçlenen Müslümanlar, bir gün mutlaka işgal altındaki bu toprakları kurtaracak ve yeniden salih kimseler ve müminler yeryüzüne mirasçı olacaklardır. Korkak ve üzerlerine zillet vurulmuş Yahudilerin Filistin'i boydan boya bölen utanç duvarını yapmalarının sebebi, bu toprakların öte tarafında saklanmak içindir. Batı yakasında barınamayacaklarını anladıkları için bu duvarı inşa ettiler.

Yıllardır süren bu işgale “hayır” demenin şimdi tam zamanıdır. Artık bütün bir İslam dünyasının sesini yükseltmesinin ve tüm cihana bu işgale son verilmesi ve Kudüs'ün özgürlüğüne kavuşturulması mesajını vermesinin tam zamanıdır. Kudüs için yapabileceğimiz çok şey var! Bu işgal sona ermeden İslam dünyasının başını dik tutması mümkün değildir!

Buna karşılık 10 gün öncesine kadar 5 tane Gazeteciler Cemiyeti vardı, 2 tane de İnternet Gazeteciler Cemiyeti kuruldu şimdilik 7 cemiyet oldu.

Bu sayının önümüzdeki günlerde artma olasılığı çok fazla.

İşin ilginç tarafı, Aksaray’da bulunan 7 gazetenin 5 tanesi bir cemiyet mensubu.

1 Gazete 1 cemiyete mensup, 1 gazete de 1 başka cemiyete.

Yani bu cemiyetler kimi temsil ediyor, ne amaçla kurulmuş, işlevleri ne hiç belli değil.

Kiminin sırtında; “Bir partinin kurdurduğu cemiyet” yaftası var, kiminin sırtında; “Siyasiler, yöneticiler ve bürokratların yanında kariyer” edinme yaftası ve çabası.

Vali, belediye başkanı ve başka bürokratları ziyaretlerde, ziyarete gidenlerin sayısı bazen 10 a kadar çıkıyor.

Ama başka zamanlarda hiçbirisini bir arada görmeniz mümkün değil.

Adamın sırtında resmen FETÖCÜ Damgası var ve Cemiyet Başkanı.

Cemiyetinin üyesi var mı yok mu bilmiyorum ama, ne yazık ki bu kısbet altında FETÖCÜ bile protokolde yer buluyor.

Yani bazı cemiyetlerin görevi de demek ki bu oluyor.

Aksaray’da yalnızca 1 tane, ardından 2 tane olduğu dönemlerde 10 yıla yakın Gazeteciler Cemiyeti Başkanlığı yapmış birisi olarak çok iyi biliyorum ki, bizim camianın kişisel çıkarları gerektirmezse bir araya gelme gibi bir şansları hiç olmadı ve olmaz da.

Eski dönemlerde 2 cemiyeti tek çatı altında toplama çabalarını; “Ben başkan olmazsam olmaz” diyerek engellemek için her yolu deneyen ve bunda da başarılı olarak bugünkü 7 Cemiyete gelinmenin temellerini atan birisi şimdi çıkmış cemiyetleri birleştirme gibi bir Don Kişotluk görevine soyunmuş.

Aksaray’da faal gazetecilik yapanların içerisinde bulunduğu cemiyetlerin durumuna bir bakıyoruz, adamlar birbirlerini yemekten, birbirlerinin ayağını kaydırmaya çalışmaktan üyelerinin sıkıntıları ile ilgilenmeye bile vakit bulamıyorlar.

Ama kimse düşünmüyor ki, Basın Camiasındaki bu dağınıklık, bu bölünme kimleri memnun ediyor, kimler bundan (ekonomik olmasa bile) rant sağlıyor.

Bugünkü durumu bile yeterli görmeyip, biraz daha birbirlerine düşsünler, biraz daha bölünsünler diye kimler çanak tutuyor, kendi arkadaşlarımız vasıtası ile kimler teşvik ediyor.

Sakın yanlış anlamayın.

Ben; Aksaray’daki basın mensupları tek çatı altında birleşsin, ya da en kötü ihtimalle cemiyet sayısı 2 ye düşürülüp basın camiası daha güçlü hale gelsin falan demiyorum.

Böyle bir düşünce aklımın ucundan bile geçmez.

Çünkü; ben aptal falan değilim.

Olmayacak duaya da amin demedim hiçbir zaman.

Sadece, acaba bir cemiyet te ben mi kursam diye düşünüyorum.

Neden mi?

Önüm, arkam, sağım, solum hep cemiyet.

Bu saydıklarımın arasında kalan boşlukları da doldurmak için daha fazla cemiyete ihtiyaç var da ondan…

Günün özetine değinmek gerekirse herkes kendi menfaatleri ve çıkarları peşinde, oysa ki bilmediği çok şey var!  

Hayat! Deme be dilini eşek arısı ısırasıca deme! Hey Hat! De.. bak neler gizli kalmış göreceksin, görüyorum diye baktığın o boşluklarda neleri neleri göreceksin!   “Görüyorum ki” deme gözleri uykuda kalası!

Gördüklerine aldanıpta her şey ortada deme! Her şey ortada olsa peki bu uğraşın niye?  

Tutmuşuz bir ipin ucundan kim çekse oraya yöneliyor insan, bulduğu yön olsa bari de yanmasa sonra can!  

Çok can yakıyor insan, susuyor! Kapatıyor gözlerini! Duymuyor! Bunlarla yetinmeyip bilmediğine de biliyorum diyor!  

Yapıştırıyor elinde ki kirleri “Falanca bunu etmiş, Falan yere gitmiş.. Falan yerden uçup, falan yere konmuş!” nidaları dilinde tespih misali sanki mübarek zikir tutmuş!  

Kokmuş ulan ağzın kokmuş, sus tutmaz olmuş.. Kör olmuş gözlerin dünyaya.. dilin nankör olmuş!

Edebim edebim diye süslediğin meziyetin senliğinde yok olmuş!  

Çebinde bile taşıyamadığın paralar sırtında yük olmuş, Dünyalık heveslerin uykun.. uykularında sana haram olmuş!  

Gitmiş senle özdeşen senlik, kalmış koca bir leke benlik!

Bildiklerin kör, söylediklerin gıybet olmuş! Kör etmiş dünya hırsı seni, gözlerin iki karış mezarı göremez olmuş!

Sağır olmuş kulakların hakikati duyamaz olmuş!  

Ezilmişin “ulan” ezilmiş, benlik hırkası üzerine de pek pis durmuş! Bozmuş başkalarının göz zevkini de başkaları da senin gibi.. senin kuyunu kazar olmuş!  

Yalan olmuş aslında varlığın, zavallı nefsin peşinden koşar olmuş.. kaç defa düştüyse kalkmaz olası! Peşinde bir çâre olmuş!  

Yalan olmuş samimiyetin!

Bozulmuş terazisi.. ölçeni zalim, ne etsin nasiplisi!  

Bir gün bir sepet hurma getirip; Buyur ya Resulullah turfanda hurma, dediler.

Peygamberimiz (S.A.V.), "Hurmalar oldu mu ki?" diye sordu.  

Hayır, olmadı!  ama bizim bahçemiz sıcak bir dere içinde bu yüzden ilk hurma bizde erişir.

Kimse yemeden size getirdik ki en önce siz yiyesiniz turfanda hurmayı. Dediler!  

Peygamberimiz uzakta oynayan çocukları gösterdi, götürün bu turfanda hurmaları şu oynayan çocuklar yesinler. “Ben komşularımın yemediğini yemem.” Ne zaman komşularımız da hurma yemeye başlarsa işte o zaman ben de gönül rahatlığı içinde hurma yiyebilirim! Buyurdu…  

İşte sözün özü budur, anlarsa kul ne mutlu.. kimse üzülmesin dünyada kul ne ekti ise ahrette onu buldu!  

ALLAH yar ve yardımcınız olsun!

Geçen yıl göz ve kulak ardı edilen ama bu yıl yaptığımız bir haber ve sağolsun Aksaray Milletvekilimiz Cengiz Aydoğdu’nun da konuyla ilgilenmesinden kaynaklanan soruşturma sonucunda 1 değil pek çok okul müdürü başta olmak üzere çok sayıda yöneticinin uykuları kaçacak gibi.

Cumartesi Günü Cumhuriyet Bayramı Töreni’nin ardından Milli Eğitim Müdürümüz Hacı Ömer Kartal ile ayaküstü kısa bir sohbetimiz oldu.

Kendisi, konu ile ilgili soruşturmanın sürdüğünü, sadece kurumsal soruşturma kapsamında kalmadığını, savcılığa da aksettiğini ve orada da soruşturma devam ettiği için resmi açıklama yapmadıklarını söyledi.

Bu hakikaten de önemli bir haber.

Öğrenci velilerinden yüzlerce, binlerce lira isteyip üstelik bu paraları okul aile birliklerine değil kitapevlerine yatırtanlar inşallah bunun hesabını verecekler.

Bu şehirde kimsenin hesap vermemesinden, hesap vermeyeceğinden emin halde istediğini yapmasından bıktık.

Birilerinin işlerine gelmediğinde 3 Maymunu oynamalarından bıktık.

Bu konuda sadece yetkililere değil, hepimize sorumluluk düşüyor.

Susmayın kardeşim.

Ucu kendinize dokununca ortalığı ayağa kaldırıyor, kendi işiniz hallolunca hiçbir şeyi umursamıyorsunuz.

İlerideki günlerde daha detaylı yazacağım bir konu ile ilgili üzerinden 1 yıl geçmesine karşın olayın yaşandığı okulun müdürünün sendikası dışında diğer 2 eğitim sendikasının da sessiz kaldığını öğrenince tüylerim diken diken oldu.

Ben yeni duydum olayı.

Merkez Kız İmam Hatip Okulu’nda 16 yaşında bir kız öğrenci ile bir okul görevlisi ilişkiye girmiş.

Olay savcılığa yansımış.

Okul Müdürü’nün bağlı olduğu Eğitim Bir Sen dışında biri Milliyetçi diğeri Sosyal Demokrat 2 Eğitim Sendikası’nın da olaydan haberi varmış.

Ve 1 yıldır hiçbirisinden bu konuda tık yok.

Herkes yerli yerinde duruyor.

Olayın patlak verdiği gün olayla ilgilenmek yerine; “Beklesin. Acelesi yok” diyerek Bilal Erdoğan’ı karşılamaya giden okul müdürünün sırtını çok sağlam yerlere dayadığı bu nedenle de kimsenin kendisine dokunamadığı iddia ediliyor.

Basın haberleri bir şeyleri tetiklemeye başlayınca umutlandık.

16 yaşındaki bir çocukla cinsel ilişkiye girenler ve bildiği halde seyirci kalanların cezasız kalmasına hanginizin gönlü razı olur merak ediyorum.

Gelin şu bildiklerinizi yetkililerle paylaşın.

Üstünüze düşeni yapın.

Yapın ki, bugün değilse yarın sizin ya da bir yakınınızın canının da yanabileceğini unutmayın…

Yeni Aksaray, Uluırmak ve Hasandağı…

Benim gazetem Aksaray Gündem 1996-97 yıllarında Aksaray’ın 4. Günlük Gazetesi olarak yayın hayatına başladı.

Ve ne gariptir ki, yayın hayatına başladığımız ilk günden beri, Aksaray’daki 3 Gazetenin patronu sıfatını kendisinde gören Südemen Kardeşlerin baş düşmanı olduk.

Sağolsun Mehmet Südemen, benimle ilgili açılan davaların neredeyse yüzde 80 inin Avukatlığını üstlendi.

Hem de büyük olasılıkla parasız, vatan millet menfaati için.

Hatta mahkemenin birisinde Reddi Hakim istemek zorunda kaldım ama kabul edilmedi.

Yani kısaca Aksaray’daki güçlerinin ufacıkta olsa kaybı olmaması için bana yıllarca her türlü sıkıntıya yaşatmak için ellerinden geleni yaptılar.

Gazeteyi çıkardığımın ilk haftası (o günün parası ile) aylık 100 liraya yayınladıkları reklamların ücretini 10 liraya düşürdüler.

Bir tarafta 10 liralık tek tük reklam alarak personeline yemek vermeye çalışan ben ve 10 günlük gazetem, öte tarafta yıllardır Aksaray’da hegemonyasını kurmuş, önemli bürokratik yerlere akrabalarını getirmiş bir gazete.

İkisinde de ücretler aynı olunca elbette ben de olsam ben de güçlü olanı tercih ederdim.

Daha da ötesi, bu arkadaşların büyük çabalarının neticesinde haklı olduğum konularda bile mahkemede ceza aldım.

O zamanlar ertelenen cezaları da geçtiğimiz yıllarda bayağı uzun bir süre yattım.

Büyük ölçüde onların sayesinde; Aksaray’ın gazetecilik nedeniyle en çok hapiste yatan ismi ünvanını elde ettim.

Bu arkadaşlar konu başkası olunca çok acımasız olabiliyorlar.

En son örneğini kendi camiamız içerisinde geçen yıl gördük.

Resmi ilanların denetiminde, ne hikmetse en az cezayı bu gazete alırken (detayı merak eden resmi ilan alan gazetecilerle konuşabilir) geçmişte yıllarca beraber hareket ettikleri 2 gazetenin (Uluırmak ve Hasandağı) kapanmasının müsebbiplerinden birisi, hatta en önemlisi oldular.

Geçtiğimiz günlerde bu arkadaşın başına bir olay geldi.

Ve ne hikmettir ki; sanki olayı yaşayan o değil.

Olayın olduğu günden bu yana, bu arkadaş milletvekillerinin, valinin, belediye başkanının, il başkanının olduğu her yerde resim veriyor.

Bu protokolde nasıl bir protokol ise, onunla aynı karede olmaktan hiçbir rahatsızlık duymuyor.

Ben o toplantıların bir çoğuna katılmadığım, katıldıklarımda ise protokolden mümkün olduğunca uzağa oturmaya özen gösterdiğim için aynı resim karesine girmiyorum.

Benim bir rahatsızlığım yok yok olmasına da, yarın lüzumsuzun birisi çıkar onlara; “Böyle bir suçla itham edilen adamla siz aynı kareye nasıl giriyorsunuz” deyiverirse hepsi zorda kalır.

Ya değilse camiamızın içerisindeki herkes benim arkadaşım.

Ben protokolü düşündüğüm için uyarıyorum…

Evet! Aksaray bir avuç memleket, Bölcekten seslensek, Tatar sokaktaki vatandaş duyar misali.

Aksaray Texsas mı?

Daha birkaç gün öncesinde sebep ne olursa olsun bir çay bahçesinde kendini bilmez kişiler pompalı tüfekle çay bahçesinde ateş etmesi sonucu 11 kişi yaralanmış ve bunların içerisinde 10 yaşımda birde çocuk var.

Geçtiğimiz gün ise düğün salonunda kavga döğüş ve orada da 9 yaralı, nereye gidiyoruz demiyelim gittiğimiz yer belli TEXSAS…

Reklama bak reklama…

Tabi ki bu olaylar olurken, bizler Aksaray’ın çok güzel reklamını yapıyoruz.

Birde araştıralım…

Halkın içerisine girerek, eski insanlara ve vatandaşlara bu konuyu sorduk, cevap basit…

Aksaray büyüyor, Aksaray gelişiyor, Aksaray sanayisinde iyi…

Peki kardeşim bunlar güzel de bu olan olaylar nedir…

O da basit havalar sıcak vatandaş ne yaptığını bilmiyor. Geç onu geç kardeşim ne sıcaklığından bahsediyorsun, bahane bulamadılar havanın sıcaklığı bahane ediliyor.

Yahu kardeşim, sen anne baba değilmisin evladın ne yapar diye hiç düşünmedin mi? Hiç takip etmiyormusun?

Büyüklerde cevap basit ne yapalım evladım zanane gençliği…

Tabi zamane gençliği, sen evladını takip etme, sen evladına sevgiyi saygıyı öğretme ondan sora da zamane gençliği…

Hadi oradan ne zamane gençliği, o gençlik her şeyin farkında da işlerine gelmiyorlar…

Maalesef Aksaray Aksaray olmaktan çıkıyor, bir an önce tedbirler alınmazsa Texsas’ıda geçeriz gibime geliyor.

Peki bu eksozcuları ne yapacağız, buda ayrı bir konu…

Edep yahu edep, demeden kendimizi alamıyoruz.

Vatandaşlar şikayetçi, emniyet görevlileri bakıyor…

Yahu kardeşim bu Aksaray’da Mobese yokmu var, E o zaman bu çevre gürültülülüğü yapanları görmüyormusunuz, görüyorsunuz! Vatandaşın tek bir isteği var ne olur bu çevre gürültüsü yapanlara en ağır ceza verilmesini istiyorlar. Hadi hayırlısı biz yetkililere buradan konuyu iletmiş olalım, onlar da gerekeni yaparlar umarız.

15 Temmuz kutlamalarında koltuk sevdası peşinde koşanları görünce, bizler nerede yaşıyoruz demeden kendimizi alamadık.

Evet koltuk sevdası da nereden çıktı, başlık Bu savcının eli öpülür ne alaka diyeceksiniz…

Bizim Peygamber ocağı dediğimiz ve varlığıyla gurur duyduğumuz, bizlerin göz bebeği olan Türk Silahlı Kuvvetlerimize ve polis teşkilatımıza bu günlerde sahip çıkma zamanıdır…

Askerimiz ve Polisimiz bu Vatanın olmazsa olmazlarındandır, bunu böyle biliriz…

Bizler Türk milleti olarak gencecik fidanları kutsal olan asker ocağına gönderirken haklarını nasıl öderiz diye düşünürken, bizler gündelik hayatımızı rahat bir şekilde devam ettirirken, gencecik fidanları toprağa verirken, sizlerin koltuk sevdanızda nereden çıktı…

Ordumuzun,  polisimizin ve kamu kurumlarının içine gizlenmiş vatan hainlerinin temizliği halen devam ediyor.

Hiçbir ihanet, hiçbir hainlik karşılıksız kalmamıştır kalmayacaktır! Bu böyle biline…

Her türlü kılığa girebilen bu vatansızlar da Türk Silahlı Kuvvetlerimizden hızlıca tasfiye edilmektedir.

Askerimiz Polisimiz ve Türk Silahlı Kuvvetlerimizin tüm mensuplarına her zamankinden daha çok önem vererek sahip çıkmamız gerekiyor.

Tüm Türkiye’de olduğu gibi İlimizde de 15 Temmuz Demokrasi ve Milli İrade etkinlikleri düzenlenerek, bu vatan hainlerine, Türk milletinin nasıl tek yürek olduğunu bir kez daha hatırlattık…

15 Temmuz Demokrasi ve Milli İrade etkinlikleri dolası ile ilimizde düzenlenen programda bizleri ve vatandaşları çok üzen bir hadise meydana geldi.

Bu üzücü olaya Aksaray Cumhuriyet Başsavcısı Ramazan Akın beyefendinin müdahalesi geceye damgasını vurdu…

15 Temmuz Kutlamaları sırasında Askerlik Şube Başkanı’nı oturduğu koltuktan arsızlıkla kaldıran ASÜ Rektörü Yusuf Şahin’e Başsavcı Ramazan Akın uyarı ve davranışlarıyla ‘ADAMLIK’ dersi verdiği görüldü. Rektörün, arsızca koltuğundan kaldırdığı Askerlik Şube Başkanı’nı Başsavcı Akın kendi yanına oturtarak vatandaşların bir kez daha takdirini topladı…

Bence bu savcının eli öpülür.

Öpülür kardeşim öpülür…

Bizler askerimize de polisimize de savcımıza da sahip çıkarız, Vatan hainlerinin karşısına da dikiliriz…

Böyle vatanını, bayrağını toprağını düşünen ve sahip çıkan her kesin eli öpülür.

Çünkü o şehirde Devleti temsil eden birincil öncelikli makam Valilik Makamıdır.

Eğer o makamı eleştirmeye başlarsanız direkt Devleti eleştiriyorsunuz demektir.

Ne yazık ki Devleti temsil etmek üzere o makama atanan isimlerden bazıları Devletten çok kendilerini atayan hükümetleri temsil etmeye başlayınca ister istemez eleştiriler de kendiliğinden geliyor.

Normalde Devlete bağlı olan kurumların yanlışlarını eleştirerek, Devletin şehirdeki en üst makamından bu yanlışlıkların giderilmesi için çaba göstermesi beklenir.

Ama öyle bir duruma geldik ki, kurumları es geçip direkt makamı eleştirir olduk.

Yani Devleti.

Mesele o makamın nasıl kullanıldığı, o makamda Devleti temsil etsin diye atanan kişilerin Devleti ne kadar temsil ettiğidir.

Ben Aksaray Vilayet olduktan sonraki ilk Valimiz Rahmetli Rıdvan Yenişen’den başlayarak Ferit Ünal, Aslan Yıldırım, Mustafa Cahit Kıraç, Emir Durmaz, Kadir Çalışıcı ve Hüseyin Avni Coş (dahil) a kadar tüm valilerle gazeteci olarak çalıştım.

Denizli maceramın ardından da Orhan Alimoğlu, Selami Altınok, Şeref Ataklı ve şimdiki Valimiz Aykut Pekmez ile gazeteci olarak çalışmaya devam ediyoruz.

Yani bir tek Sebati Buyuran ile çalışmamışım.

Hüseyin Avni Coş dahil önceki valiler ile yakın diyaloğumuz vardı.

Sık sık ziyaret ederdik.

Ve bu ziyaretler de faydalı olurdu.

O zamanki valilerimiz ile hem iyi hem kötü anılarımız oldu.

Ferit Baba (Ünal) dışında tartışmadığımız vali kalmadı.

Ama Cahit Kıraç dışında hiçbirisi ile makamı tartışmadık.

Tüm bunları niye yazdım.

Sayın Valimiz Aykut Pekmez ile sadece 3 kez falan görüşmem oldu.

Ama çalışmalarını takip ediyor, Aksaray’a ve Aksaraylılara yaklaşımını ilgiyle izliyorum.

Tüm çabaları gösteriyor ki; görevini Hükümet Valisi görüntüsü altında değil Devletin Valisi görüntüsü altında yapıyor.

Bundan daha güzeli olamaz.

Devletin Valisi ve temsilcisi olduğunun bilincinde ülkenin geçtiği zor dönemde kendişinin ve eşi hanımefendinin şehit aileleri ve ihtiyaç sahiplerine yaklaşımları bie taşıdığı sorumluluğun ciddiyetini ortaya koymaya yetiyor.

Halktan kopuk değil.

Üstelik te ilk Valilik Deneyimi Aksaray’da olmasına karşın.

İnsanlara yaklaşımı babacanca tavırlarla.

Diğer pek çok valimizin aksine zaman zaman halkın içerisine girip onlarla sohbetten de keyif alıyor.

Vatandaşlarımız da valileri ile sohbetten büyük keyif alırken aynı zamanda da Devletin varlığını yanlarında hissediyorlar.

Valilik Makamını dolduran insanların şehre bakışı çok önemlidir.

Kimisi geldikten sonra kısa sürede ön yargısını oluşturup halk yerine siyasileri tercih eder ve Hükümet Valiliğini tercih eder,

Kimisi ise Aykut Pekmez ve eşi gibi halk ile, vatandaş ile içiçe olup Devletin Valisi olmayı tercih eder.

Fazla söze gerek var m!...?

Kimileri koltuk sevdasında, kimileri ise birilerinin nasıl ayağını kaydırırım düşünceleri ile  günlerini gün etmeye çalışıyorlar...

Yahu hiç Dini, Devleti, Vatanı, Bayrağı düşünen yok anlaşılan.

Hep Bana Rabbena, yani Rabbena'cı olmuşlar...

Evet bizim insanlarımıza biraz rahatlık batmış...

Rahatlık deyince, insanın aklına fazla uzaklara gitmeden, 15 yıl öncesine gidelim,

Evet 15 yıl öncesi her şey de sıkıntılar çekiyorduk, şimdi; her şey de rahatladık tabi ki, rahatlık batıyor derler Atalarımız...

Rahat olunca vatandaş ne yapsın, kimileri hükümeti yıkar, kimileri Hükümet partinin İl Başkanını koltuğundan eder, kimileri de birilerinin ismini ön plana çıkararak kendine yer aramaktalar, kimileride kendini düşünmez, birilerinin cebini doldurmak ister.

İnsan hayatı böyle gider durur.

Herkesin İmam Hatipli olması gözlerimizden kaçmıyor.

Neden derseniz kimlere sorsak hangi okul mezunusun diye her sorduğumuz insanların yüzde sekseni İmam Hatip’liyim diyorlar. Peki o zaman neden on beş yıl önce İmam Hatipli yokmuyduda şimdimi İmam Hatipli ler olmaya başladı.

İnsanın aklına neler gelmiyor ki.

Evet bende bir İmam hatipliyim ama zamane İmam Hatipleri gibi değil…

Bizlerin zamanında büyüklere saygı, küçüklere sevgiyi öğrettiler. Ne yazık ki şimdiki İmam Hatipliyim diyenler de bu ilkeleri göremiyorum. Tutturmuşlar bir menfaat peşinde gezmeyi, kim ne yaparsa yapsın ben kendime bakarım düsturuyla yollarına devam etmekteler.

Bu kelimelerim herkese değil. Sadece ben Aksaray’da yaşıyorum ve burada gördüklerimi ve duyduklarımı bir araştırmacı Gazeteci olarak araştırdım, öğrendim ve sizlerle paylaşmak istedim.

Biliyorsunuz ki Sevgili Cumhurbaşkanımızda bir İmam Hatiplidir. Hiç gördünüz mü menfaat peşinde gittiğini, hayır Sevgili Cumhurbaşkanımın tek menfaati devletini, vatanını, imanı, bayrağı ve halkı olduğunu herkes bilmektedir. O zaman bu İmam Hatipliyim diyenler nerde yaşıyorlar.

Hani bir gün olur ya....

Yarın sabah uyanıyorsunuz ve işaret parmağınızdan başka her yerinizin felç olduğu gerçeğiyle karşılaşıyorsunuz.On dakika sonra telefonunuz çalıyor ve ailenizden birinin ölüm haberini alıyorsunuz.Öksürük sebebiyle gittiğiniz doktordan kanser olduğunuzu, 6 ay ömrünüzün kaldığını işitiyorsunuz.Korkunç bir icra çalıyor kapınızı, 15o yıl borç ödeseniz bitmeyecek cinsten.İnanılmaz bir deprem sülalede adam bırakmıyor.

En sevdiğiniz kişi 24 saattir kayıp, yıllarca da ulaşılamayacak.

Uyuyamama hastalığına yakalandınız, ömrünüz tavana bakıp çıldırmakla geçecek.

Ama hayır, ama olmuyor…

Sağlıklısınız, sevdikleriniz yanınızda, her şey normal aslında ama rahat battığı için kendinize dert arayıp artistlik yapıyorsunuz değil mi?

Şükretmek aklınızdan geçmiyor mu...

Aksaray Belediyesi’nin düzenlediği Halk İftarları Programı çerçevesinde Pazar Pazarı’ndaki İftar Programına katılmak üzere gelen İçişleri Bakanı Süleyman Soylu.

Bakan Soylu’ya valilik önündeki karşılamada da, İftar Programı’nda da vatandaşlar gerçektende büyük ilgi gösterdi.

O da, valilik önünde makam aracından inince kenrada bekleyen 100 civarında vatandaın yanına giderek onlarla kısa bir süre de olsa sohbet ederek bu yakınlığa karşılık verdi.

Ama ne yazık ki Bakan Soylu’nun Aksaray’a gelişi Ak Parti içerisindeki kavgaya kurban gitti.

Aksaray Belediyesi’nin düzenlediği ve organize ettiği, Ramazan Ayı boyunca sürdürülen Rutin İftar Programlarından birisi olması nedeniyle tüm masraflarını da karşıladığı bu yemeğe Ak Parti Teşkilatı’nın sahip çıkma çabaları bu ziyaretin Bakan Soylu’yu sadece yemek yedirerek göndermemize neden oldu.

Yani Bakan Soylu’yu elimiz boş tekrar yolcu ettik.

Oysa ki, şehirde özellikle emniyet personeli açısından ciddibir eksik var.

Bu sıcak yaklaşımda en azından sadece bu konuda bile olsa İçişleri Bakanı’ndan faydalanamazmıydık?

Öğrendiğimiz kadarı ile Sayın Grup Başkanvekilimiz İçişleri Bakanımız ile Ankara’dan buraya kadar aynı makam aracında birlikte gelmişler.

İnşallah gelene kadar Sayın Bakana yemeği kimin organize ettiğini değil ihtiyaçlarımızı anlatmıştır.

Sayın Bakan’ın İftar Programı’nda yaptığı konuşmada Aksaray’ın İlknur Hanım dışındaki diğer 2 milletvekilinin adını hiç anmamasına bakılırsa, yolculuk sohbeti konusunda bazı çıkarımlar yapmak mümkün!

Ancak; Bakan Soylu’nun Programının ardından resme şöyle bir bakıldığında, Ak Parti Aksaray Teşkilatı içerisindeki hazımsızlık ve kavganın konuşulandan ve tahmin edilenden çok daha büyük ve ileri boyutlarda olduğunu görmek için gözlük takmaya gerek yok.

Teşkilatların yenilenme sürecine girilecek olması, Grup Başkanvekilliklerinin yeniden belirlenecek olması, daha da önemlisi gizli gizli telaffuz edilen erken seçim söylentileri bu kavganın ivmesinin daha da artmasına neden oluyor.

İşin sonunda haftanın konusu olmaya devam edecek gibi görünen Süleyman Soylu Yemeği noktasına tekrar dönecek olursak; Kim ne derse desin bu yemeği organize eden, düzenleyen Aksaray Belediyesidir.

Normalde TOKİ Konutları’nda verilmesi planlanan bu yemek, havanın yağışlı olma ihtimali gözönüne alınarak Pazar Pazarı’ndaki üstü kapalı Pazar alanında gerçekleştirilmiştir.

Yani ortada tartışacak ve sebeplenmeye çalışılacak hiçbir konu yoktur.

Sadece Aksaray bir bakanı daha bu kez de yemek kavgası ile eli boş göndermiştir.

Çünkü onların yaptıkları paylaşım, sadece kendilerini değil, özellikle de herhangi bir siyasi kurum, STK ya da dernek üyeleri ise bağlı oldukları yerlerin görüşlerini de kısmen de olsa yansıtması açısından önem taşır.

Bir süredir (özellikle referandum sonrası) Aksaray'da lider ne derse düstürundan yola çıkan MHP li bazı arkadaşların paylaşımları oldukça ilgi çekici.

Liderin emri doğrultusunda bu ülkeye önce 7 Haziran ardından Referandumu yaşatma konusunda olağanüstü destek veren, hatta Ak Partililerden bile daha fazla çaba gösteren MHP lilerin hedefinde şimdi yeniden Ak Parti var.

Yaptıkları paylaşım insana; “Ülkenin altını oymaya gelince Ak Parti'ye destek, iç siyasete oynamaya gelince Ak Parti'ye göstermelik muhalefet” yaptıklarını düşündürüyor.

Sanki Ak Parti ile zaman zaman MUTA NİKAHI yapıyorlar.

İslam Dini'nde de yasaklanan bu MUTA NİKAHI'na yanaşmayan (Akşenerciler) partilileri de hain ilan ediyorlar.

Şimdilik nikah bozulmuş gibi görünüyor.

Hem Bahçeli'nin sözlerinden, hem de Aksaray'da ki bazı Bahçelici MHP lilerin paylaşımlarından bu sonuç çıkıyor.

Yarın ne zaman aynı nikah tazelenir belli olmaz.

Ama şu ana dek göründüğü kadarı ile Ak Parti ile kıyılan tüm MUTA NİKAHLARINDA zevce rolü MHP ye düşmüş gibi görünüyor.

Anayasa Değişikliği Referandumu sonrasında Aksaray'ın milletvekili sayısının 4 e çıkma olasılığı anladığım kadarı ile MHP lilerin iştahını oldukça kabartmış ki, şimdilik Ak Parti'yi tekrar hedefe koymuş görünüyorlar.

Belki de haklılar.

Niye mi;

Aksaray'da milletvekili sayısı 4 e çıksa bile, MHP bugünkü mevcut haliyle bu 4 milletvekilliğinden 1 sini bile alacak güce sahip görünmüyor.

7 Haziran sonrası ve Referandum sürecinde hain ilan ettikleri kendi partililerinin oylarını tekrar toparlayamazlarsa, değil Ak Parti, sürekli yerden yere vurduğumuz Aksaray CHP si rakipleri olacak gibi görünüyor.

'Her şeye rağmen lider' diyen aklı başındaki MHP lilerde sanırım bunun farkındalar.

Ve o nedenle de yeniden kendi tabanlarına oynamaya başladılar.

Hele bir de, ortada dolaşan açıklamalarda olduğu gibi MHP kökenli 2. Bir parti daha gelirse, kendilerinin rakibi yine kendileri olacaklar.

Hz Rasulullah efendimiz (sav) söyle buyuruyor: Ramazan ayı mübarek bir aydır. Allahü teâlâ, size Ramazan orucunu farz kıldı. O ayda rahmet kapıları açılır, Cehennem kapıları kapanır, şeytanlar bağlanır. O ayda bir gece vardır ki, bin aydan daha kıymetlidir. O gecenin [Kadir gecesinin] hayrından mahrum kalan, her hayırdan mahrum kalmış sayılır.)

Yüce Mevlamızın bizlere nasip etmesiyle tekrar Ramazan-ı Şerif ayına kavuştuk bu kıymetli ayın faziletini değerini ve bu ayda müslümanların neleri yapmaları ve nelerden kaçınmalarından bahis etmeye çalışacağız.

Mübarek Ramazan ayı müslümanlara Allah-ın en büyük lütuflarından biridir ancak istifade edebilmek için Ramazanın faziletlerini bilip ona göre amelleri düzenlemek lazımdır.

Bu ayın önemini bizlere Hz. Rasulullah (s.a.v) bir hadislerinde söyle anlatıyor.

Hz.Selman (r.a)dan nakledilmiştir: “Şaban ayının son günü Hz Peygamber (s.a.v) buyurdu ki: Ey insanlar sizi mübarek, büyük bir ay gölgelemiştir. O içinde bin aydan daha hayırlı bir gece bulunduran aydır. Allah’u Teala’nın oruç tutulmasını farz kıldığı, gecesinde ibadet yapılmasını sevap kıldığı bir aydır. Kim ki bu ayda iyi bir amelle Allah’a yakınlık gösterirse diğer aylardaki farzı yerine getirmiş olur. Kim ki bu ayda bir farz ameli yerine getirirse diğer aylarda yetmiş farzı yerine getirmiş gibi olur. O, sabır ayıdır. Sabrın karşılığı da cennettir. Bu ay başkalarının derdine, acısına, sıkıntısına ortak olma ayıdır. Bu kendisinde müminin rızkının artırıldığı bir aydır.

Kim bu ayda bir oruçluya iftar verirse bu onun günahlarının bağışlanmasına, cehennem azabından kurtulmasına sebep olur. Bu onun kendi mükafatından hiçbir şey eksilmeden bir oruç tutma sevabına daha nail olmasına sebep olur.” Bunun üzerine Sahabeler dediler ki: “Ey Allah’ın elçisi! Hepimiz bir oruçluyu doyuracak kadar yiyeceğe sahip değiliz.” Buna karşılık Resullullah: “Kim bir oruçluyu bir hurma ile iftar verirse veya bir içecek su ile veya tadımlık bir süt ile iftar ettirilirse Allah ona bu sevabı verir.” buyurdu. Bu öyle bir aydır ki önü rahmet, ortası mağfiret, sonu cehennem azabından kurtulmadır.

Memiş Akın bu şehrin ufkunu açtı, 18 uyguladı, şehri büyüttü SEÇİM KAYBETTİ…

Ama bugün ikisine de; “Allah Razı olsun. İyi ki yapmışlar” deniliyor..

Bu şehir her gelen belediye başkanının ufaklı büyüklü çalışma ve katkıları ile gitgide büyüdü ve yeni gereksinimlere gerek duydu.

Sık sık eleştiri konusu olan ama eleştirilmesi gereken konular dışında her şey ile eleştirilen Başkan Yazgı’ya yönelik eleştiriler bence biraz haksız.

Neden mi?

Bu şehir nüfus olarak büyüdükçe ihtiyaçlar da çoğaldı dedik.

Aksaray’ın en önemli sorunlarından birisi su problemi!

Çözüm için 1. Aşama tamamlandı 2. Aşama başladı. En geç gelecek yıl içerisinde en önemli sorun çözülmüş olacak.

Sanayi Bölgesi’nin çözümsüz sorunu çözüldü, 1-2 yıl içerisinde hem sanayicilerin problemi bitecek hem de şu anda sanayinin bulunduğu yer Aksaray’ın çehresini değiştirecek yeni bir biçime dönüşecek.

Kısa vadeli hesaplamalar ya da yanlış uygulamalar sonrasında artık mevcut haliyle iyice sıkıntılı hale gelen trafik sorununun (buna otopark sorunu da dahil) çözümü için yapılan girişimler, girişimlerin ötesinde başlayan çalışmalar da (daha çok siyasi prim yapma ve siyasi yıpratma amaçlı) eleştiriler almaya başladı.

Efor Altgeçidi çalışması nedeniyle bazı yolların trafiğe kapatılması o bölgelerdeki esnafların sıkıntı yaşamalarına neden oluyor.

Yakınmalarında kendi açılarından haklılar.

Haklılar da; bu iş şimdi de yapılsa 2 ay sonra da yapılsa aynı sıkıntılar yaşanmak zorunda.

Efor Altgeçiti Projesi aylar önce belediye tarafından basın aracılığı ile yayınlandı.

Kimseden ne itiraz geldi ne de eleştiri.

Ne zaman çalışma başladı itirazlar, eleştiriler de başladı.

Su, sanayi ve Efor Algeçiti gibi Aksaray’ın hayati önemdeki çalışmalarını yapan Başkan Yazgı’nın da büyük hatası var.

Yaptığını satmayı pek bilmiyor ya da yaptığını satmayı pek umursamıyor.

Kimbilir belki de; “Benim işim hizmet yapmak. Reklam değil” diye düşünüyordur.

Ama bizim millet hizmetten çok reklama bakıyor.

Yapacağız dediğin zaman; “Nah yaparsın” demek, yaptığın zaman ise “niye yapıyorsun” demek bizim Aksaraylıların asli görevi olmuş.

Zaman zaman bu köşeden muhalefet partilerini “niye muhalefet görevinizi yerine getirmiyorsunu, niye eleştiri yapmıyorsunuz” diye eleştirdiğim oldu.

Olmasına oldu da, biz onlardan “yapılması gereken şeyler niye yapılıyor?” diye elştirmelerini beklemedik.

“Yapılmaması gereken şeyler niye yapılmıyor?” diye eleştirseler anlayacağım!

Ama bu eleştirilerini anlamakta zorlanıyorum…

Kül girdi gözümü kavurdu gitti.

Kaya iken, toz-toprağa döndürdü,

Yel vurdu tozumu savurdu gitti.

Ne ağular içtim, zıkkımlar yedim;

Ne badireler atlattım, ölmedim,

Didinip, düzlüğe çıkayım dedim; 

Yol burdu düzümü kıvırdı gitti.

Dermanım tükendi, kalmadı takat,

Neremden baksanız, her yanım sakat,

Sormasanız bile söylerdim fakat;

Tel kırdı sazımı devirdi gitti.

KORKUT; boy boylandı, soy da soylandı,

Eğri mi, doğru mu bir-bir oylandı,

Lafımın üstüne çok şey söylendi,

Dil yordu sözümü çevirdi gitti.

Hasan KORKUT

Aksaray, 6 Mayıs 2017

Açıklaması; “Beni mahcup etme” yani, evla olanı terk ettiğimden dolayı, beni azarlamak suretiyle beni mahcup etme, demektir. İyi kullar için hasene olan bazı haller (mukarrebin), Allah’a yakın olanlar için günah olur.

İbrahim (as)’ın Allah-ü Tealâ’nın kendisini mahcup etmeyeceğini bildiği halde böyle söylemesi kulluğunu izhar ve başkalarını kendine uymaya teşvik ve onları irşad etmek içindir. Yoksa peygamberler son nefes korkusundan emindirler (1)

 “İnsanların dirilecekleri günde mahcup etme” demesi, Dünyada Cenab-ı Hak, settar isminin tecellisi ile kulların kusurlarını örtüyor. Mağfireti ve mahcup edilmemeyi ahiret hayatı için talep etmemiz lazımdır. İbrahim (a.s) bize bunu öğretmiş oluyor.

 “O gün mal ve evlat fayda vermez”

Yani mallar, dünyada hayır ve hasenat yolunda da harcanmış olsa, çocuklar, salih kimseler ve şefaat ehlide olsa, kişiye faydası olmaz.

 “Ancak Allah’a selim bir kalple gelenler müstesna” Yani ancak küfür, nifak ve kötü ahlâk hastalığından temizlenmiş kalp sahiplerine dünyada yaptıkları hayır ve hasenat yolundaki harcamaları ve geri bıraktıkları salih evlatlar fayda verir.

Ayet Meali: “Bilsin ki insan için, kendi çalışmasından başka bir şey yoktur.”(En- Necm- 39)

Ayet Meali : “Kim iyi bir iş yaparsa, bu kendi lehinedir. Kim de kötülük yaparsa aleyhinedir. Rabb’in kullarına zulmedici değildir.”(Fussilet- 46)

Kimin kalbi nifak ve küfür hastalığından temiz olmazsa, kıyamet günü mal ve evladının faydasını görmeyecektir.

Kâfirler mal ve evlat çokluğu ile övünüyorlardı. Hz. Allah onlara dünyada kalpleri temiz olmadığı için, bunların faydasını görmeyeceklerini haber vermiş oldu. (2)

Ayet Meali : “Gerçekten, inkar edip kâfir olarak ölenler var ya, onların hiç birinden fidye olarak dünya dolusu altın verecek olsa dahi kabul edilmeyecektir. Onlar için acı bir azap vardır, hiç yardımcıları da yoktur. (3) (Al’i İmran- 91)

Kalbi isyan ve kötü ahlâktan temiz olan müminin çocuğu kendisinden önce ölürse ona ecir ve zahire (stoklanmış azık) olur, çocuğu kendisinden sonraya kalır ve kendisine hayır duada bulunursa onun şefaati ümit olunur. (4)

Ebu Hüreyre (ra) den: Peygamberimiz buyurdular ki:

 “İnsan öldüğü zaman ameli kesilir, ancak üç zümre müstesna.1. Sadaka-i cariye (devam eden hayır işler)2. Kendisiyle faydalanılan ilim 3. Kendisine hayır dua eden salih evlat (5)

Onun için itikadı düzeltmek, kalbi; kin, haset ve türlü fesattan temizlemek, mal ve evladın çokluğuna aldanmamak lâzımdır.

Ayet Meali: “Çokluk kuruntusu sizi o derece oyaladı ki, nihayet kabirleri ziyaret ettiniz”(Et- Tekasür 1-2) (6)

Yani mal ve sayı çokluğu ile övünmek sizi ölüp kabirlere defin olununcaya kadar, Allah’a itaatten ve onun gazabından sizi kurtaracak amellerden alıkoydu.

Abdullah bin Şühayr babasından rivayet ediyor: Ben Rasülullah’ın yanına vardığımda o, “Elhakümüttekasür” (çokluk sizi oyaladı) ayetini okuyordu. Buyurdu ki:

 “İnsanoğlu malım malım der. Halbuki yiyip tükettiğinden, giyip eskittiğinden ve tasadduk edip (ahirete)gönderdiğinden başka malın mı var? (Mealim)

Ayet Meali: “Ey insanlar! Rabb’inize karşı gelmekten sakının. Ne babanın evladı, ne evladın babası namına bir şey ödemeyeceği günden çekinin. Bilin ki, Allah’ın verdiği söz haktır. Sakın dünya hayatı sizi aldatmasın ve Şeytan, Allah’ın affına güvendirerek sizi kandırmasın.” (Lokman -33)

Ve bugün (yine ayet-i kerimelerle);

Ayet Meali : “İşte o gün kişi kardeşinden, annesinden ve babasından, eşinden ve çocuklarından kaçar.” (Abese . 34,35,36) Buyrulan gündür.

Mahşer günü olduğu zaman bütün halk kabirlerinden kalkar. Kıyametin dehşetine, akrabaların kendilerine karşı nasıl şefkat ve merhametlerini kaybedip kendi nefisleriyle meşgul olduğuna bakarlar. O gün insanlar sarhoş olmadıkları halde sarhoş görünürler. Hasımların birbirlerine karşı nasıl muamele ettiklerine bakarlar.İşte o gün, mal ve evladın fayda etmediği gündür.

Hadîs-i Şerif: “Sizler; yürüyerek, yalınayak, çıplak ve sünnetsiz olarak Allah’a kavuşacaksınız.”

Yani ilk yaratıldığınız gibi, yanınızda hiçbir dünyalık olmadığı halde Allah’a döneceksiniz. Öyleyse dünyaya meyletmeyiniz. (7)

Aişe validemiz: “Kadın, erkek bir arada yalınayak ve çıplak nasıl olacak.” Dedi. Rasülullah Efendimiz “O gün, herkesin kendine yetip artacak bir derdi vardır” mealindeki Abese Sûresi 37. Ayet-i kerimesini okudu.

Rivayet : Kıyamette kimsenin kimseye faydası olmaz ancak...

Kıyamette baba evlâdına varır, der ki: “Oğulcağızım! Senin sevaplarından bir (buğday) tanesi ağırlığında sevaba ihtiyacım var. Eğer bana o kadarını verirsen bu sıkıntıdan kurtulacağım”. Oğul, “Senin korktuğun şeylerden ben de korkuyorum. Sana sevabımdan hiçbir şey veremem.” Der.

Sonra hanımına gider, ona: “Ben senin dünyada zevcin idim.” Deyip onu medh-ü sena ettikten sonra: “Senden bir sevap istiyorum. Onu bana bağışlarsan, bu gördüğün sıkıntılardan kurtulacağım.” Der. Hanımı da oğlunun dediği gibi cevap verir.

Ancak dünyada iken birbirlerini Allah için sevenler böyle davranmazlar. Onların bir kısmının diğer bir kısmına faydası dokunur ve bazıları bazılarına şefaatçi olurlar.

Allah-ü Tealâ : “O gün, dost olanlar birbirlerine düşman kesilirler, müttakiler müstesna.” Buyuruyor. (Ez-Zuhruf – 67)

Dünya hayatında masiyet ve kötülüklerde birbirlerine dost olanlar, kıyamette birbirlerine düşman olacaklardır. Ancak Allah için birbirlerini sevenler, itaatte birbirlerine yardımcı olanların dostlukları devam edecektir.

Kıyamet günü bir mümin adam getirilir, amelleri tatlıdır, günahları sevaplarından ağır gelir. Bunun üzerine cehenneme atılması emredilir.

Der ki: “Ya Rabb! Bana 1 saat mühlet ver, anneme gideyim, onun sevaplarından isteyeyim”. Kendisine mühlet verilir, annesine gelir.

 “Anneciğim! Dünyada beni büyüten, her türlü ihsanı benden esirgemeyen sen idin. Şimdi cehennemden kurtulabilmem için bana sevaplarından bir sevap ver.

Annesi; “Oğulcağızım! Ben kendimi kurtarmaktan acizim. Akibetimin ne olacağını bilmiyorum, seni nasıl kurtarayım?” Der. Annesinden ümidini kesen adam, diğer akrabalarına gider. Onlardan da kendisine bir sevap veren çıkmaz. Hepsinden ümidini kesmiş, cehenneme götürülürken, dünyada Allah için dost edindiği biri onu görür. O dostu der ki: İkimiz de cehenneme gitmektense, ben bütün sevabımı sana vereyim. Hiç değilse birimiz kurtulsun, bu daha ehvendir”. Bunun üzerine adam cennete götürülür. Koşarcasına cennete giderken yolda birisi kendisine seslenir: “Arkadaşını cehenneme bırakıp cennete gitmek, kerem değildir.” Bunun üzerine adam secdeye kapanır, diğer arkadaşı da affedilir ve her ikisi de cennete girerler.

Mal ve evlad-ü iyalin çokluğuna aldanmamalı, nesep ve iyi hâl ile övünmemelidir.

Allah-ü Tealâ : Sûr’a üflendiği zaman, artık aralarında akrabalık bağı kalmamıştır; birbirlerini de arayıp sormazlar. (El-Mümin- 101)

Herkes hayret ve dehşet içinde olduğundan, aralarındaki merhamet ve şefkat kalmadığı için; akrabalığın faydası olmaz. Yine herkes kendi hâliyle meşgul olacağı için; kimse kimseyi arayıp sormaz. Öyle ise herkes bu günden hazırlığını tamamlamaya çalışmalıdır.

Beyt.

Dünyada azığını hazırla, yolculuk var

Salih amellere başla, akıbet ölüm var.

Azık hazırlamadan 70 sene de kalsa bir kişi

Cahildir o, kitaplarda böyle beyan var.

Uzak yolculuk ve zor akıbet için, salih ameller ve takva azığı hazırlamakta acele etmek lâzımdır.

DUA

Allah’ım! Bizi gaflet ve tembellik uykusundan uyandır. Ecel vakti girmeden önce bizim gözümüzü aç. Bizdeki uzun düşünceleri kısalt. Bizi salih amel işlemeye ve hüsnü hatimeme muvaffık kıl.

Ömrümüzü gafletle geçip tükenmeden bize kıyamet günü için güç ver ve bizim için tevbeyi kolaylaştır.

Maddi manevi hastalık orduları bize hücum etti, matlub ve maksadımız kayboldu.

Gözün semaya dikildiği, sesin kesildiği geceni tedarik etmenin mümkün olmadığı ölüm meleğinin can almaya geldiği vakit bize merhamet et.

Bizi kefene sarıp, noksanlık, çirkinlik ve kusurla beraber çürüme ve karanlık yurdu olan kabre götürdüklerinde bize acı.

Sığınacak hiçbir yer olmadığı zamanda münker ve nekirin sualini kolay kıl. O gün insanlar sicim gibi gözyaşı akıtır kabirde biz parça parça oluruz, fakat bundan gafiliz.

Kabirden fakir olarak kalkıp en değersiz bir varlığa dahi sahip olmadığımız, günahlarımız sebebiyle sersemlediğimizde bütün korktuklarımızdan bizi kurtar.

Allah’ım sırat ve mizanın kurulduğu, yüz ve renklerin değiştiği, falan oğlu falan şakidir diye seslendiği, sıkıntılardan dolayı çocukların ak saçlı ihtiyarlar haline geldiği gün bize merhamet et. Amin...

Kurulu olmasına kurulu da, kimsenin hesaba katmadığı tek şey, Abdulkadir Karatay’ın sanki Kadir Gecesi doğmuş olduğu.

15 Temmuz öncesi görevden alma yazısının yazıldığı iddiaları kesin gibi lanse edilen Karatay’ın görevden alınması beklenirken 15 Temmuz’un yaşanması.

Ardından yine görevden alınacağına kesin gözüyle bakılırken, Aksaray’ın Referandumda Türkiye 2. Si olması.

Yani şöylle bakıldığında gerçekten de Karatay sanki Kadir Gecesi doğmuş!

Ak Parti’de yeni konuşulan söylem, 21 Mayıs’ta yapılacak Olağanüstü Kongre sonrası başlayacak olan İl ve İlçe kongrelerinden önce 33 teşkilatta değişiklik yapılarak kongre sürecine gidileceği.

Değişiklik yapılacak olan bu 33 teşkilat içerisinde Aksaray İl Başkanlığı’nın olmadığı konuşuluyor.

Yani söylentiler gerçekse, Abdulkadir Karatay Aksaray İl Kongresi’ne yine Başkan olarak girecek.

Tekrar aday olur mu olmaz mı bilinmez ama, referandumda çıkan sonuca bakıldığında yeniden aday olursa şansı da yine oldukça yüksek görülüyor.

Yani Ak Parti Aksaray’da şimdiye kadar yapılan tüm hesap kitaplar yeniden masaya yatırılıp gözden geçirilecek gibi görünüyor.

Elbette 21 Mayıs’tan hemen sonra yeniden şekillenecek olan Ak Parti MKYK, MYK ve bakanlıklar ile ilgili tasarruflar da bu hesapların içerisinde çok önemli bir etken olacak.

Buralarda yapılacak değişiklikler, Ak Parti MKYK ya da MYK sına Aksaray’dan herhangi bir ismin girmesi, yine Aksaray’dan herhangi bir isme bakanlık koltuğu verilmesi Aksaray’daki teşkilatlanma açısından çok büyük önem taşıyor.

Onun için 21 Mayıs Ak Parti açısından Aksaray’dada hayati önem taşıyor.

Abdulkadir Karatay kalır ya da gider bunu koşullar gösterecek ancak, her iki durumda da kesin olan tek şey Ak Parti teşkilatlarında yüzde 80 değişim olacağının kesin olması.

Yani Ak Parti Aksaray Teşkilatlarında yönetim yüzde en az yüzdae 80 oranında kesin olarak değişecek.

Hem de öyle bir hareketlendi ki; özellikle Ak Parti Cephesi’nin Aksaray Cenahında belden altı vuruşlar başladı:

Belediye Başkanı Haluk Şahin Yazgı’nın 4-5 gün şehir dışında olmasını fırsat bilen Ak Parti Mücahitleri, bir anda ortalığa KAYYUM lafını pompalamaya başladılar.

KAYYUM konusunda birkaç isim de dolanmaya başladı ne hikmetse.

Nevzat Palta’dan murat bilmem kime kadar.

Görevden el çektirildiği, yerine kayyum atandığı ileri sürülen ve bir anda şehir içerisinde dolanmaya başlayan iddiaların, daha doğrusu iftiraların muhatabı olan Belediye Başkanı Haluk Şahin Yazgı ile ben Çarşamba günü belediye önündeki kermes çadırından görüştüm.

Yanında da tüm belediye başkan yardımcıları ile bazı müdürler vardı.

Ama hiç KAYYUM göremedim.

Mücadelenin böylesi çirkin!

Bu asılsız iddiaların sahipleri eğer yürekleri atıyorsa ve bildikleri varsa bu şehrin belediye başkanı hakkında, böyle asılsız iddialar üretip ortalığı karıştırmak yerine bildiklerini ortaya koysunlar.

Bir bildikleri yok ta sadece siyasi yıpratma adına bunu yapıyorlarsa o zaman bulundukları yerleri yönetemeyecek, ya da dolduramayacak kadar acizler demek ki.

Bu iddialar adım gibi eminim ki yine Ak Parti içerisinden ortaya atılıyor.

Kendi içlerindeki kavgada bir adım öne geçebilmek için her yolu deniyorlar.

Ben Haluk Şahin Yazgı’nın avukatı değilim.

Ama bu şehirde yaşayan ve hasbel kader gazetecilik yapan birisiyim.

Bu şehre benim oy vermediğim halde halk tarafından belediye başkanı seçilmiş birisi için böyle asılsız iddialar ortaya atılmasını ben dürüst bulmuyorum.

Bugün birileri mücadeleyi böyle yapmayı seçiyorsa, bugün böyle mücadele edenlere karşı da yarın birileri çıkar aynı yöntemleri kullanır.

Teşkilatları tümden ele geçirmek, Aksaray’ı ben yöneteyimi sağlamak adına her yolu deneyenlerin karşısına yarın aynı şekilde her yolu deneyerek çıkarlar.

Sizler bu yolu açarsanız, emin olun sizin için de aynı yoldan yürürler.

Aksaray Belediye Başkanı Haluk Şahin Yazgı bugün görevinin başında.

Onu oradan dedikodularla indirmek mümkün değil.

Aksaray Valiliği; “Aksaray Belediyesi’ne Kayyum atanmıştır” diye resmi bir açıklama yapmadığı sürece de Haluk Şahin Yazgı bu görevini sürdürmeye devam edecektir.

Onun için gelin şu çirkin savaş yöntemlerini bir kenara bırakın.

İçinizde kabul görmesi mümkün olmayan yöntemlerle sürdürdüğünüz bu savaş herşeyden çok Aksaray’a zarar veriyor.

Haliyle Aksaray’da yaşayan bize de.

Bir derdiniz varsa gidin genel merkezinizde çözün.

Halkı kandıranlar yarın bu halkın önüne hangi yüzle çıkacaklar çok merak ediyorum doğrusu.

Son nokta olarak; Aksaray Belediyesi’ne Kayyum atandı söylentisi, asılsız dedikodu ve yıpratma amaçlı iftiradan başka bir şey değil…  

Aksaray’ın büyük çoğunluğu tercihini ‘evet’ten yana kullansa da 1 Kasım’daki oy oranı göz önüne alındığında kayıp yaşandığı ortaya çıkıyor. Firenin bir kısmı Ak Parti içerisinden ama MHP’den de beklenen katkının gelmediği kanısı hakim.

Yaşanan tüm olumsuz tabloya rağmen Aksaray’ın Cumhurbaşkanı Erdoğan ile olan gönül bağında kopma yok. Ak Parti’nin kurulduğu günden bu yana tüm seçim ve halkoylamalarında tercihini Erdoğan’dan ve Ak Parti’den yana kullanan Aksaray, Resi’e olan bağlılığını bir kez daha gösterdi. 16 Nisan’daki referandumda yüzde 75.49 Büyük bir oranda tercihini ‘evet’ten yana kullanan Aksaray’ın; evet sıralamasında 81 il arasında 3. olması bağlığının göstergesi oldu.

İKİ PARTİNİN DESTEĞİNE RAĞMEN YÜZDE 3-4 ARTIŞ İDDİASI

16 Nisan’daki halkoylaması ‘evet’ ağırlıklı oyların üstünlüğü ile tamamlandı. Ama ortaya öyle bir tablo çıktı ki özellikle Ak Parti’de ciddi hesaplar yapılmasına neden oldu. ‘Evet’e MHP ve BBP kanadından destek gelirken, Ak Parti’nin 1 Kasım’a oranla yüzde 3- 4’lük artış yaşadığı öğrenildi.

AKSARAY ‘EVET’ DEDİ AMA…

Aksaray’da diğer seçimlere göre başarı tablosu çok farklı değil. Aksaray’ın referandumdaki tercihi ‘evet’ten yana oldu ama özellikle Ak Parti; 1 Kasım’da tek başına yüzde 71’lik oy yüzdesini yakalamış ve yaklaşık 154 bin 704 seçmenin oyunu almıştı. Ciddi anlamda seçmeni olan Ak Parti, MHP ve BBP destekli ‘Evet Cephesi’ anayasa değişikliği referandumunda sandıklardan toplamda 162 bin 862 ‘evet’ oyu çıkardı. Yani referandumda Ak Partiye iki partide destek vermesine rağmen yaklaşık 8 bin 184 oy artışı yaşandı.

MHP destek vermedi mi?

Tüm bunların yanı sıra partinin önemli bir kısmı ise MHP’den hiç katkı alınmadığından dem vuruyor. MHP tabanının ‘hayır’ oyu verdiği, bu nedenle beklenen yada hedeflenen oy oranına ulaşılamadığı dillendirilirken, Cumhurbaşkanı Başdanışmanı Şükrü Karatepe’nin son düzlükte yersiz ‘eyalet’ çıkışının da etkisi olduğu konuşuluyor

Acı, cefa sürse idi,
Postu yere serse idi,
Şu halimi görse idi, 
Dilini yutar giderdi.

Kalemle kağıdı kazsa, 
Başıma geleni yazsa, 
Yüzünü kırıştırmazsa, 
Kaşını çatar giderdi.

Hem atını, hem tayını,
Tarladaki tüm payını 
Velhasıl bütün köyünü
Tek pula satar giderdi

Sular, bazen dağa akar, 
Şimşek yerden göğe çakar, 
Çat ayaz bedeni yakar, 
Dumanı tüter giderdi.

Anam mezardan gelseydi, 
Arayıp beni bulsaydı, 
Tek bir gün burda kalsaydı, 
Ağıdı tutar giderdi.

KORKUT; çok tohum ekti de, 
Bilmem, yeşerir belki de, 
Eyüp sabır mı çekti de? 
Ben olsa biter giderdi.

Hasan KORKUT

Pazartesi günkü gazetemizde çıkan köşe yazımda işlediğim ‘Üniversiteli gençlere sahip çıkılması’ konusundaki yazıma değindi.

Yazıyı okumadan önce ‘Haydi Konuş Bakalım’ isimli yarışma programına katılan gençler ve öğrenciler ile ilgili bir girişim başlattığının müjdesini verdi.

Hakikaten de siyaset dışı, sosyal içerikli çalışmalar bizleri mutlu ediyor.

Cengiz vekil; gençler ile diyalog kurulması için gerekli girişimleri başlattıklarını, onları toplayarak hem daha önce oluşturdukları Okuma Grubu bünyesinde katkı sağlayacaklarını hem de yol gösterici çalışmalarda bulunacaklarını belirtti.

Cengiz Aydoğdu’ya bu çabalarından dolayı o pırıl pırıl yetenekler adına, Aksaray adına bir kez daha teşekkür ediyoruz.

Haydi Konuş Bakalım isimli yarışmanın organizasyonuna büyük destek veren Belediye Başkanımız Haluk Şahin Yazgı’nın da Cengiz Aydoğdu’nun bu girişimine de destek olacağından kuşkumuz yok ama yine de emin olmak istiyor ve bu konuda kendisinden bir söz bekliyoruz.

Gençler bizim gençlerimiz, öğrenciler bizim çocuklarımız, onların kusursuz bir makine gibi işleyen beyinlerini daha üretken hale getirip ülkemize ve insanlarımıza çok güzel katkılarda bulunmaları için destek olmak ta elbette hepimizin görevi.

Bu konu sadece Cengiz Aydoğdu ve Belediye Başkanı’nın konusu değil.

Sadece onlar yeterli olmaz.

Bu şehrin Valisi, Milli Eğitimi, siyasileri hep birlikte böyle bir çalışmaya destek vermeliler.

Bu tür konulara biraz zaman ayırabilirlerse, hiç olmazsa en azından siyasi çekişmelere, birbirleriyle didişmelere kafa yormaktan bunaldıkları için zihinlerini de böylece biraz boşaltma ve ruhen dinlenme imkanına kavuşurlar.

Ve hepsinden önemlisi de; gerçekten hayırlı bir işe imza atmış olurlar.

Dileriz tüm gençlerimiz için de bu tür projeler üretirler.

Bu arada, Haydi Konuş Bakalım isimli yarışmanın hayata geçirilmesinde, gerçekleştirilmesinde, bu programa katılanlara siyasetin dışında da bir yaşam olduğunun hatırlatılmasında katkısı olan perde gerisindeki tüm isimlere de ayrı ayrı teşekkür etmek gerekir.

Yeni Emniyet Müdürümüz Ali Karabağ’a hayırlı olsun ziyaretine gittik.

Kısa ziyaretler birilerini tanıma açısından çok fazla verimli olmasa da, fikir edinme açısından kısmen de olsa yararlı oluyor.

Yeni Emniyet Müdürümüz, öncekilerin aksine şimdilik tribünlere oynamayı pek sevmiyor görüntüsü çiziyor.

Ama kısa görüşmede edindiğim izlenim kadarı ile işine ve işinin konularına fazlasıyla hakim.

Ne yapması gerektiğini, ne yapacağını iyi bilen birisi profili çiziyor.

İlerleyen günlerde bunu daha iyi anlayacağız.

Aksaray Emniyeti’nin en büyük sorunu personel yetersizliği!

FETÖ operasyonları ile mevcut personelinin neredeyse yüzde 20 sine yakınını kaybeden Aksaray Emniyeti, gerçekten de çok zor koşullarda görev yapıyor.

Dünyanın en zor mesleğini, yani insanla yüzyüze olma görevi yürüten personel, bir de ağır çalışma koşulları ile karşı karşıya kalınca istenilen verimi yakalamak elbette mümkün olmuyor.

Her şeye karşın kendilerini kutlamak gerek.

Emniyet Müdürlüğü bünyesinde görev yapan tüm birimlerin işi zor!

Sohbet esnasında trafik ile ilgili bir konu gündeme geldi.

Bizim araştırma yönümüz çok fazla olmadığı ve eksik bilgilerle sorunların çözümünü istemek en büyük özelliğimiz olduğu için, Müdür beyin sorunları görmek adına hazırlattığı istatiki bilgilerden birisinden yararlanmak fırsatı bulduk ve sorunu aktardığımız için utandık.

2012-2016 yılları arasında Aksaray’ın nüfusunda sadece 17 bine yakın bir artış olurken, emniyette kayıtlı araç sayısı aynı sürede 27 bin artmış.

Aksaray nüfusu şu anda 396 bin 673 iken emniyette kayıtlı araç sayısı 116 bin 550.

Yani her üç kişiye 1 araç düşüyor.

Buna karşılık il genelindeki polis sayısı 842.

Yani neredeyse 500 kişiye 1 polis düşüyor.

Eskiden sakin olarak lanse edilen Aksaray’ın son yıllarda pek o kadar sakin olmadığı gözönüne alınırsa yapılacak kıyaslama daha iyi anlaşılabilir.

Aksaray’da araç sayısı 5 yılda 27 bin civarında artmış.

Ama buna karşın bu araç trafiğini kaldıracak alt yapıya (park, yol, v.s.) pek önem verilmemiş.

Öyle olunca da ister istemez trafik kaosu yaşanmaya başlanmış.

Bunların üzerine bir de bizim insanımızın aracını müsait bir yere bırakıp 3-5 dakika yürüme gibi bir alışkanlığını kesinlikle olmadığı gözönüne alınırsa;

Trafik sorunu yumak haline geliyor.

Konuyu dağıttık.

İyi bir şeyler olacağı izlenimi ile ayrıldım Emniyet Müdürümüzün yanından.

Umarım bizi yanıltmaz.

Kayıp etmek anlık olay,

Kazanmak maddeten kardır.

Sevenini kırmak kolay,

Sevilen kalmak çok zordur.

Dünya bir hayal, bir düş,

Can kafeste kapalı kuş,

Kestirip atmak basit iş,

Bir daha düşünmek vardır.

Bildiğini doğru sanan,

Kendi dediğine kanan,

Böylesinden zordur dönen,

Benlik de çok büyük şerdir.

Sağa sola laf-söz yaymak,

Buradan, oraya kaymak,

Hep kendini haklı saymak,

Hem haksızlık, hem de ardır.

Zan insanı yer bitirir,

Nefis, hırsını artırır.

Gurur zindana götürür,

Kibirden kurtulan hürdür.

İstersen at, ister salla!

Asla çözemezsin valla!

Bir yaratan vardır illa;

O’nu da görmeyen kördür.

Her sırrı herkese sorma

Her şerri de hayra yorma,

Her şeyi hesaba vurma,

Hesabın sonu mahşerdir.

İnsanları zora itmek,

Hakkının üstüne yatmak,

Hele de töhmete atmak;

Hem günahtır, hem zarardır.

Gönlü geniş bıraksana!

Gına getirtme insana,

Hoşgörü libası sana;

Hem küçüktür, hem de dardır.

Akıl ağır yere çeker,

Sevgi ruhtur göğe çıkar,

Bu farkı bilmeyen çıkar,

İşte o da öyle türdür.

Gel, tatlı ol da sıktırma,

Güzellikleri söktürme,

Sevenlerini bıktırma,

Sevgi en büyük yarardır.

Hiç sapmadan sağa, sola,

Aldırmadan devam yola,

Yara bere alsan bile,

Acıya katlanan erdir.

Korkut, vebalin taşımak,

Her iki dünya döşemek,

Müslüman gibi yaşamak,

Müslüman ölmek şiardır.

Hasan KORKUT

Üç Aylar kameri takvime göre Recep, Şaban ve Ramazan aylarıdır. Mübarek Üç aylar Rahmet dalgalarının coştuğu manevi huzur ve sükunun kalplere indiği, ilahi rahmetin taştığı aylardır.

Bu aylar girince, müminlerin kalplerini manevi bir hava kaplar, ruhları şenlenir. Bu mübarek aylar içerisinde öyle feyizli ve bereketli geceler vardır ki, Cenab-ı Hakk’ın Rahmeti ve huzuru bu gecelerde müminler üzerine yağmur gibi yağar.

Üç Aylar girdiği zaman Hz. Peygamber (S.A.V.) şöyle dua ederdi; “ Ey Allah’ım; Recep ve Şabanı bize mübarek kıl, bizi Ramazana kavuştur.”

Hz.Peygamber (S.A.V.); başka bir hadis-i şeriflerinde ise;” Recep Allah’ın ayı, Şaban benim ayım, Ramazanda ümmetimin ayıdır.” Buyurarak bu ayların manevi feyzine işaret buyurmuşlardır.

Ülkemizde de asırlardır bir “Üç Aylar” geleneği oluşmuş; Ramazana hazırlık Recep ayının gelmesiyle başlar hale gelmiştir.

Üç Aylar mübarek gecelerle doludur. Recep ayının ilk Cuma gecesi, Regaib gecesi, yirmiyedinci gecesi Mirac Gecesidir.

30 Mart Perşembe gecesi idrak edeceğimiz Regaib gecesi ise ; Cenab-ı Hakk’ın ilahi ihsan, rahmet ve manevi hediyelerinin diğer zamanlardan daha çok tecelli etmesi ve samimi kalplerle Allah’a yönelenlerin affedilme ümitleri vesilesiyle, Müslümanlar tarafından heyecanla beklendiği ve gönülden arzu edildiği için Recep ayının ilk Cuma gecesine   “ Regaib Kandili “denmiştir. Regaib kandili, Recep ayının 27.gecesindeki Mirac ve Şaban ayının 15.gecesindeki Berat kandillerini, Ramazan ayını, Kadir gecesini ve Ramazan ve Kurban Bayramlarınız müjdeleyen mübarek bir gecedir.

Recep ayı içerisinde bulunan bir başka mübarek gecede Mirac gecesidir. Mirac gecesi; Allah’ın Sevgili Peygamberimiz Hz.Muhammed’i Mescid-i Haramdan Mescid-i Aksaya götürdüğü ve oradan da göklerin derinliklerine yükselttiği gecedir. Cenab-ı Hakk’ın Hz.Peygambere büyük hakikatların ilahi sırlarını gösterdiği, vasıtaları kaldırarak İlahi Vahye muhatap kıldığı, müminlere namazın farz kılındığı ve biz Müslümanlar için de İlahi Lütuflarla dolu olan bir gecedir.

Üç Ayların ikincisi olan Şaban ayı ve onun içerisinde bulunan Berat Gecesi de Müslümanlarca kutsal sayılmış, bu gecenin diğer gecelerden farklı bir şekilde geçirmesi tavsiye edilmiştir. Hz. Peygamber (S.A.V.) Şaban ayına ve bu ayın 15.gecesi olan Berat gecesine ayrı bir önem vererek onu ihya etmişlerdir.

Üç ayların sonuncusu olan Ramazan ayı ve onda bulunan Kadir gecesinin ise dini hayatımızda ayrı bir yeri ve önemi vardır.

Ramazan ayı faziletlerle dolu bir aydır. Ramazan ayı, hayır ayı, yoksullara ve düşkünlere yardım ayı ve bütün anlarıyla Kur’an ayıdır. Ramazanın diriltici özelliği, bütün insanlığı hidayete ve mutluluğa ulaştırmak için insanlığa gönderilen Kur’an-ı Kerim’in bu ayda inmeye başlamasından kaynaklanmaktadır. Ayrıca İslam’ın temel esaslarından biri olan oruç ibadetinin bu ayda yerine getirilmesinden dolayıdır.

İşte bunun için Müslümanlar arasında “ Üç Aylar” diye adlandırılan Recep, Şşaban ve Ramazan ayları Yüce Mevla’nın bizlere ikram ettiği faziletli ve feyizli birer zaman dilimleridir. Yapılan dileklerin dalga dalga Allah’a ulaştığı, dökülen pişmanlık gözyaşlarının günahları silip yok ettiği kandiller gecesidir. Melek’i olduğu kadar, Şeytani özelliklere de sahip ve günah işlemeye müsait olan insanın, günahlardan tevbe edip temizlenmesi için Üç Aylar bir fırsattır.

Kısaca Üç Aylar, günahlardan arınma, sevaplarla bezenme mevsimidir. Namaza başlayanlar, ibadetlerini çoğaltanlar, oruç tutanlar, tövbe ile Allah’a yönelenler gibi manevi kazanç elde edenlerin çokça görüldüğü anlardır. Üç Aylar,

Nefsi muhasebemizi yeniden yapmamıza vesile olan mübarek Üç Aylar ve kandiller, dünyevi meşguliyetlerimizden sıyrılıp, yaratılış gayemizi düşünmemiz, Allah’a yönelmemiz, hayatımıza çeki düzen vermemiz açısından büyük bir fırsattır.

İşte idrak edeceğimiz mübarek Üç Aylar; Yaratıcımıza, ailemize, çocuklarımıza, milletimize ve bütün çevremize karşı görev ve sorumluluklarımızı hatırlatmalı, hata , ihmal ve kusurlarımızdan dönmemize ve gaflet uykusundan uyanmamıza vesile olmalıdır. Aramızdaki çekişmeleri, tefrika ve ayrılıkları, şahsi menfaat hesaplarını ve basit düşünce farklılıklarını bertaraf etmeli, her zamandan daha çok muhtaç olduğumuz ve Yüce dinimizin bizden istediği barış, hoşgörü, kardeşlik ve beraberliğimizin güçlenmesine, insani ve ahlaki meziyetlerin yeniden yeşermesini sağlamalıdır.

Bütün okuyucularımızın ve milletimizin Üç Aylarını ve Regaib kandillerini kutluyor, başta milletimiz, memleketimiz ve bütün insanlık için hayırlara vesile olmasını Cenab-ı Hak’tan niyaz ediyorum.

Bize sorulan ilk sorulardan birisi; “Sen nasıl görüyorsun” ya da “şu olay nasıl olmuş” cinsinden olur.

Biz gazeteciyiz ya!

Herşeyi ya çok biliriz, ya da çok bilmiş ayağına yatarız ve soruyu yanıtsız bırakmayız genellikle.

Gerçi hep kendimize haksızlık etmeyelim!

Soruyu bilmiyorsak ve bunu da usturuplu biçimde hissettirmeye çalışırsak ya kınanırız ya da mutlaka bir şeyler söylememiz beklenir.

Şu sıralarda en çok muhatap olduğumuz soruların başında; “Referandumu sen nasıl görüyorsun?” veya “Referandum konusunda sen ne düşünüyorsun?” şeklinde oluyor.

Siyaseti biraz yakından takip eden birisi olduğumuzu iddia ediyorsak bu sorudan kaçmak olmuyor.

Mutlaka bir fikir beyan ediyoruz.

Biz de boş konuşmak ya da ahkam kesmek yerine biraz daha bilinçli yanıtlar verebilmek adına gazetemiz adına 2 bin kişiyi kapsayan bir anket yaptık.

Bundan sonra sorulara vereceğimiz yanıtlar ahkam kesmek değil daha bilinçli yanıtlar olacak.

Bizim işimiz başta okuyucularımız olmak üzere bize inanan insanlara doğru yanıtlar verebilmek değil mi?

Biz de onu yapmaya çalıştık.

Anket sonuçlarını 17 Nisan tarihine kadar açıklamayacağım.

Bu anket ile biraz da kendimizi test etmiş olacağız.

Anket yapmak ve sonuçları almak oldukça zahmetli bir iş!

Ama aynı zamanda da keyifli;

Çünkü bir bakıyorsunuz, analiz sonucu ile sizin bugüne kadar kestiğiniz ahkamların alakası bile olmuyor.

2 bin kişilik anketin şu ana kadar bin tanesine yakınının analizini yaptım.

En çok dikkatimi çeken ne oldu biliyormusunuz?

Yaklaşık 1000 kişilik yanıtın içerisinde soruları yanıtlayanların 185 tanesi Üniversite mezunu ya da Üniversite öğrencisi.

Bu 185 kişinin yüzde 5 lik (o kadar da yok ya) dilimi dışındakilerin tercihleri neredeyse birebir aynı.

Dedim ya;

Bu iş ahkam kesmeyle olmuyor.

Bir şeyleri iy görmek ve iyi okumak gerekiyor.

Ya değilse, yakın çevremizdeki insanların görüşlerini sonuç olarak görebiliyor ve yanlış yorumlamalara neden olabiliyoruz.

HAKK davası denilince eririm,

Aklım erdiğinden beri yürürüm,

Ben canımı düşünmeden veririm,
Bu yüzden değerli postum sizlerden

Bir huyum var; kızsam bile söğemem, 
Haklının hakkına elim değemem, 
Benim karakterim, boyun eğemem, 
Korkmam mı gerekir dostum sizlerden? 
 

İstemezdim, gelmesin bu safhaya, 
Artık çok da takmıyorum kafaya. 
Giremem sizlerle aynı kefeye, 
Ayağımı ayrı bastım sizlerden. 

Hakkını yerseniz elbette kızar,

Üstüne gittikçe daha da azar, 

Sizde onu duyan kulak ne gezer?
Sözüm çok da sesim kıstım sizlerden. 

Tuttuğunuz bayrak allı değil ki,

Sazınız var, var da; telli değil ki,

Sizde rüzgar yönü belli değil ki,
Bu nedenle ayrı estim sizlerden. 

Güya sözüm ona, yiğitlersiniz, 
Sırtını dönene neler dersiniz? 
Çıkar için etlerini yersiniz, 
Ne diyeyim valla pustum sizlerden. 

Bırakın tazeyi, bayatınız yok, 
Paha ödemeye diyetiniz yok, 
Kaynaktan içmeye niyetiniz yok 
Varsın, ayrı dursun testim sizlerden. 

Haklarını yediğiniz erleri, 
Hiçe saydığınız alın terleri, 
Çıkar kavgasının silahşörleri! 
İyice tiksindim, tırstım sizlerden. 

Varın yapın diye karşı durmadım,

Şimdiyece hesabını sormadım, 
Gittiğiniz yolda hayır görmedim, 
Yıkıldı umudum, küstüm sizlerden. 

Durun da ekleyim bari şunu da: 
Bu gidişin hüsran olur sonu da, 
Az çok, iyi tanırsınız beni de, 
Sizce; korkudan mı sustum sizlerden? 

"Darağacı var" deseniz gelirdim, 
Göz kırpmadan, seve-seve ölürdüm. 
KORKUT'um sizleri değer bilirdim, 
Selamı sabahı kestim sizlerden.

Bu muhabbet Hz. Allah'ın kullarına bir hediyesidir ve yalnız ondan gelir.

Yüce Mevla'mız Bu muhabbeti bizlere ikram ettiği gibi korunması hususunda da vazifeler yüklemiştir.

Din kardeşlerinin kendi aralarındaki muhabbete zarar verecek; kibir, gurur, kin, kıskançlık, gıybet gibi hususlar yasaklanmış, tam tersi; tevazu, cömertlik, ikram, selamlaşma, yardımlaşma gibi muhabbeti pekiştirecek güzellikler de daima teşvik edilmiştir.

Hadisi Şerifte kardeşliğin bazı gerekleri şöyle ifade ediliyor:

“Müslüman Müslüman'ın kardeşidir. Ona zulmetmez, onu yardımsız bırakmaz; onu tahkir etmez.“(Sonra üç defa kalbine işaret ederek, şöyle buyurdular) “Takva şuradadır.  Müslüman kardeşini hakir görmesi kişiye kötülük olarak yeter. Her Müslüman'ın namusu, kanı, malı ve haysiyeti Müslüman'a haramdır. “(Müslim, “Birr”, 32)

Din kardeşliğinin Allah tarafından bizlere ihsan edilmiş bir nimet oluşu, Ali İmran suresinin 103. ayeti kerimesinde de şöyle buyrulmaktadır:

“(Ey Müminler!) Hep birlikte Allah'ın ipine (kitabına, dinine) sımsıkı sarılın. Parçalanıp ayrılmayın. Allah'ın üzerinizdeki nimetini düşünün.

Hani siz birbirinize düşmanlar idiniz de; O, kalplerinizi birleştirmişti.

 İşte O'nun (bu) nimeti sayesinde kardeşler olmuştunuz.

 Ve siz, bir ateş çukurunun tam kenarında iken oradan da sizi O kurtarmıştı.

 İşte Allah, size âyetlerini böyle apaçık bildiriyor ki, doğru yola eresiniz.”

Bu ayeti kerime tarih boyunca bütün Müslümanlara; din kardeşliğinin ve muhabbetin kıymetini hatırlatmakta ve cahiliye döneminde olduğu gibi fitneden, tefrikadan, düşmanlıktan bizleri sakındırmaktadır.

Ayrılık ve tefrikadan bizleri koruyacak, muhabbetle birbirimize kenetleyecek ve Cenabı Hakkın üzerimizdeki maddi ve manevi nimetlerinin devamına vesile olacak şey ise, ayeti kerimede ifade buyrulduğu üzere Allah'ın sapasağlam ipi, Kur'an-ı Kerim ve Resulünün sünnetleridir.

Resulullah  (sas) Efendimiz de ümmetine şu haberleri verdiler:

“(Ey ümmet ve ashabım !) Muhakkak ki ileride karanlık gece parçaları gibi fitneler olacaktır.”

“Ey Allah'ın Resûlü ondan kurtuluş nasıl olur?” denildi. Buyurdu ki:

“Yüce Allah'ın kitabı ile. Devamla şöyle buyurdular;

Onda, sizden öncekilerin haberleri, sizden sonrakilerin haberleri ve sizinle ilgili hükümler vardır.

O bir eğlence vasıtası değildir. Hak ile bâtılı ayıran bir kelâmdır.

Onu kibirlenerek terk edenin Allah belini kırar. Kim doğru yolu ondan başkasında ararsa Allah onu sapıklığa düşürür. O Allah'ın sapasağlam ipidir ve apaçık nurudur..Hikmet dolu Kur'an'dır, dosdoğru yoldur. Nefsânî arzuların sapıtmasından, fikirlerin dağılmasından koruyacak yegâne sebep odur. Âlimler ona doymazlar, Takva sahipleri (Allah'tan korkarak günahtan sakınanlar) ondan usanmazlar. Onun ilmini bilen ilerler, onunla amel eden sevap kazanır. Onunla hükmeden adaletli olur. Ona sımsıkı sarılan doğru yolu bulur.” (Ahmed bin Hanbel, Müsned,1,91, Elmalılı Tefsiri C. 1,223)

Bir Hadisi şerifte şöyle buyrulur:

 “Cenabı Hak gazab etmez. Ama bir de gazap edince yerde ve gökte ne kadar melek varsa korkudan tesbihe başlarlar. Fakat onun gazabını hiçbir şey söndüremez. Ama ne zaman ki yer yüzünde iki sabi yavru Kur'an-ı Kerim okumaya başlarsa işte o zaman Allah'ın gazabı söner ve yer yüzünü Allah'ın rahmeti kaplayıverir.” (Râmuz el ehadis,1261)       

Bizleri yoktan var eden, mahlukatın şereflisi kılan ve en büyük nimet olarak, iman ve hidayeti ihsan eden Rabbimiz,kendi halimize bırakmayıp bizi kardeş kılmış ve “Müminler ancak kardeştirler. Öyleyse kardeşlerinizin arasını düzeltin ve Allah'tan korkun ki rahmete eresiniz.”(Hucurat 10) buyurarak, lütfettiği bu kardeşliği de korumayı emretmiştir.

Allah'ımızın lütfü olan Din kardeşliği, nesep kardeşliğinden daha güçlüdür. Çünkü din kardeşi olanlar, hem dünyada hem de ahirette birbirlerine faydalı olurlar.

Fakat aralarında din bağı olmayan nesep kardeşleri ahirette birlikte olamazlar.

Kardeşliği muhafaza etmede hepimizin üzerine düşen sorumluluklar ve vazifeler vardır. Bunları yerine getirmeye çalışmak, Allah'ın rızasına yaklaşmaktır. Bunlara gereken dikkati göstermemek, sorumsuzca bu nimeti heba etmek ise şeytan-ı Aleyilla'ne'nin peşinden gitmektir ki o vebalin altından kalkılmaz.

Nitekim; Bakara suresinin 208.ayeti kerime'sinde şöyle buyuruluyor:

 “Ey iman edenler! Hep birlikte barışa, selamete dahil olun. Sakın şeytanın peşinden gitmeyin. Çünkü o sizin için apaçık bir düşmandır.”

Rasülullah (s.a.v) Efendimizde Hadis-i Şerifte;  “Müslüman elinden ve dilinden başkalarının emin olduğu kimsedir”[Tirmizî,] ifadelerini kullanmış, insanlara zarar vermeyi ve zulmetmeyi yasaklayıp, merhametli olmayı emretmiş; “İnsanlara merhamet etmeyene Allah'ta merhamet etmez” buyurmuşlardır. (Riyazüssalihin,1/27.H.No.225)

Hz. Ali (k.v.) den rivayet edilen bir Hadis-i Şerifte şöyle buyrulur:

 “Müslüman'ın Müslüman üzerinde 30 hakkı vardır ki, ondan kurtuluş ancak o hakkın yerine getirilmesi veya Müslüman'ın bağışlaması ile mümkündür”.  Bu haklardan bazıları şunlardır:

Müslüman; din kardeşinin  hatasını affeder, ayıbını örter, özrünü kabul eder, düştüğü zaman onu kaldırır, gıybetinin yapılmasına mani olur, ona nasihat etmeyi sürdürür, dostluğunu muhafaza eder, hasta olduğu zaman ziyaret eder, cenazesinde hazır bulunur, davetine icabet eder, selamını alır….”

İslam tarihi, din kardeşliğinin, merhametin imrendiren örnekleriyle doludur.

Sırf din uğruna yurtlarını, mülklerini, servetlerini bırakıp Mekke-i Mükerreme' den Medine-i Münevvere'ye hicret eden ashabı kirama Medineli Müslümanların kucak açması; evlerini barklarını, mallarını mülklerini yutkunmadan onlarla paylaşmaları birbirlerinde adeta fani olmaları, bütün Müslümanlar için eşsiz örneklerdir.

Tarih boyunca Müslümanlar, hususi ile ecdadımız; Ashab-ı Kiramın gösterdiği güzel kardeşlik örneklerini kendilerine numune alarak onların yolunda ilerlemişler, geçici dünya heveslerini terk edip, bunun yerine ahret sermayesi olacak güzellikler peşinde koşmuşlar, bu vesile ile bizlere miras olarak muhteşem bir medeniyet bırakmışlardır.

(Abdullah bin Ömer (r.a)şöyle buyurur:

 “Allaha yemin ederim. Eğer ben hiç bozmadan bütün gün oruçlu olsam, hiç uyumadan bütün geceyi ibadetle ihya edip, malımı Allah yolunda infak etsem bile; öleceğim gün kalbimde Allah'a itaat edenlere karşı sevgi, Allah a isyan edenlere karşı buğz yoksa benim bütün yaptıklarımın bana zerre kadar menfaati yoktur.”)

Bir Hadis-i Şerifde Peygamber Efendimiz (s.a.v) buyuruyor ki:

“Birbirinize buğz etmeyiniz, birbirinize haset etmeyiniz, birbirinize sırtınızı dönmeyiniz, birbirinizle alakayı kesmeyiniz. Bazınız bazınızın gıybetini yapmasın.  Ey Allah'ın kulları, kardeşler olunuz!.. (Buhârî, Edeb, 57, 58)

Daha doğrusu bu ülkenin Cumhurbaşkanı’nı bile kandıracak kapasitede zekaya ve gözü karalığa sahip arkadaşlardan gözüm korktu!

Nasıl korkmasın ki;

Cumhurbaşkanlığı Külliyesi’nde yerel basın ile ilgili bir program düzenleniyor.

Aksaray’da 8 gazete var, bunlardan 4 tanesinin bir ferdi bile bu programda yok.

Ondan sonra da kendisini Aksaray’ın Medya İmparatoru sanan bir aklı evvel Cumhurbaşkanı ve yetkililerini; “Aksaray Medyasını getirdim” diye kandırıyor.

Kişisel çıkarları için Cumhurbaşkanı’nı bile kandıracak kadar cahil cesaretini sadece bizim Aksaray’da görebilirsiniz sanırım.

Cumhurbaşkanlığında program var Aksaray Valisi ve Valiliğinin haberi yok.

Programa katılanların GBT sini kim yaptı.

Arkadaşlar öyle büyükler ki, Valiyi bile sallamıyorlar.

Cumhurbaşkanlığında program var, Ak Parti Aksaray Teşkilatının haberi yok!

Arkadaşlar öyle büyükler ki Ak Parti Teşkilatını bile sallamıyorlar.

Cumhurbaşkanlığında program var, başta Grup Başkanvekili olmak üzere milletvekillerinin bile haberi yok!

Arkadaşlar öyle büyükler ki; vekilleri bile sallamıyorlar.

Kaf Dağı’nın tepesinden insanlara kuşbakışı bakan bu medyadan gelin de sizin gözünüz korkmasın!

Sizi bilmem ama benim gözüm korktu!

Vali’yi de, belediye başkanını da, parti teşkilatlarını da, milletvekillerini de yeri gelir, hatta sık sık eleştiren insanlardan birisiyim.

Eleştiririm ama bugüne kadar hiçbirisini yok saymaya cesaret edemedim.

Valiyi nasıl yok sayayım?

Devleti temsil ediyor.

Ak Parti Teşkilatını nasıl yok sayayım?

İktidarı temsil ediyor.

Belediye Başkanını nasıl yok sayayım?

Halkı temsil ediyor.

Vekilleri nasıl yok sayayım?

Hem devleti, hem iktidarı, hem halkı temsil ediyorlar.

Ben haddimi bilirim.

Ben bilirim de, herkesi yok sayan, Cumhurbaşkanını bile kandırmaya kalkışan bu hadsizlere bakalım kim haddini bildirecek.

Hani okul anıları vardır ya,  bende bir araştırma yaparak okuyucularıma bir nebze olsun eski günlerini yad ettim ise ne mutlu bana…

Hani 70’li ve 80’lı yıllar var ya işte bizler böyleydik dememek elde değil..

Buradan tüm öğretmenlerime ve hocalarıma sevgi ve saygıyla anıyor, hayatta olanlara Allah’tan sağlık sıhhat dilerken, Ahiret’e intikal edenlere de Allah’tan Rahmet diliyorum…

Saçlara jöle, tırnaklara oje, sürülemez,

spor ayakkabıyla okula girilemezdi.

Erkekler kravat, kızlar fiyonk takmadan, yaka ve tırnak kontrolü yapılmadan derse girilemezdi.

Sabahları bahçede sıra olunur, pazartesi sabah Cuma öğleden sonra müdür konuşma yapar, özel günlerden biriyse saygı duruşu yapılır ve gerçekten saygıyla durulur, İstiklal Marşı okunurken dik durulur, konuşulmaz, saygı duyulurdu.

Öğretmenlerle dalga geçilemez, veli toplantıları aileye korkarak bildirilir, okulda "konuştuğun" (sevgilin) varsa sadece bahçede yan yana yürünürdü.

Forma ile okula gidilir, eve gelene kadar forma çıkarılmazdı. Gömlekler pantolonların - eteklerin, içine sokulur, okul renkleri dışında bir renk giymek yürek isterdi.

Küpe, kolye, yüzük, bilezik hafta sonları takılır, saçlar erkeklerde tıraşsız, kızlarda 3 boğum örgüsüz ise disipline gidilirdi.

Cep telefonu yoktu, internet de yoktu ama yine de öğrenciler birbirleri ile haberleşirdi.

Biyoloji dersinde üreme konusu anlatılırken utanılır, aruz ölçüsü ezberlerken delirilir, milli güvenlik hocaları askeri disipline sokmaya çalışırdı.

Okul kitapları üzerinde sevilen sanatçı resimlerini olduğu klasörlerde taşınır, ders yılı başında mutlaka kap kâğıdıyla kaplanır, etiketler yapıştırılır, etikete adı-soyadı- sınıfı- hangi dersin kitabı olduğu yazılır, o derse ait defterler de kolaylık olsun diye aynı desen kap kâğıdıyla kaplanır, ders sırasında yanında kitabı olmayan azarlanırdı.

Sınıflar kalabalık olsa da çıt çıkmadan ders dinlenir, boş derslerde sınıftan çıkılmaz, ders saatlerinde okul sınırlarını ihlal etmek isteyenlere acınmazdı.

Ödevler mutlaka yapılır, dönem ödevleri için kütüphaneler, meydanloueres, ana ya da temel britanikalar taranır, ödevler elle ve mutlaka dolmakalemle yazılırdı.

Yat denince yatılır, sabah okula servis yerine otobüsle gidilir, bazen çanta yoklaması yapılır, okula yasak bir şey getirilemezdi.-okulun herhangi bir yerinde sakız çiğnenemez, derslerde bir şey yenemez, su içmeye gitmek için izin istenirdi.

Birine uyuz olduysak öğretmene şikâyet eder, asla kendimiz sopayla, bıçakla girişmez, çeteleşmez, okul dışında bile kavga etmezdik. Bilirdik ki kavga edersek evde ya da okulda bi posta daha dayak var.

Kızlarla erkekler birbirine mesafeli durur, el şakası yapmaz, küfürlü konuşmaz, efendilik bozulmazdı.

Yerli malı haftası sınıf pikniğine döner, her tür yiyecek bulunur ve biz bu yemekleri paylaşırdık.

Kitap okurduk örneğin, ödev bile olsa okurduk. Değiştirip kitapları öyle okur, kütüphaneden kimlik çıkartır kütüphanede okurduk.

Biz öğrenci gibi öğrenciydik. Saygılıydık, tertipliydik, edepliydik...

Biz çok güzel öğrencilerdik. Çok zor da olsa o dönemlerde hayatın bir anlamı vardı ve biz bunu bilmesek bile hissederdik...

Büyük Bölcek köprüsünden sonra, miting meydanına kadar yolları sağlı-sollu Aksaraylı RTE hayranları kapladı. İzdiham nedeniyle zaman-zaman otobüs durmak zorunda kaldı. Sayın Cumhurbaşkanı halkı gülerek selamladı. Otobüsün iyice ağırladığı zamanlarda, sağ ön kapının camının açık olması nedeniyle, kilerinin uzattığı ellere dokundu, kimileriyle de tokalaştı.

Onlar için bir Cumhurbaşkanın eline dokunmak çok önemli idi. Öyle ya, koskoca Türkiye’nin Cumhurbaşkanının eline dokunmak az duyulur bir sevinç midir?

Kimileri o coşkun sevgiyle kendini otobüsün önüne attı, otobüs şoförü firen yapıp, biraz sola veya sağa kırarak sevince matem düşürmemek için bütün gayretini ve ustalığını gösterdi. Öyle bir coşkulu uğultu vardı ki; otobüsün sesini duymak mümkün olmadı. Kimsi kimsenin ne ediğini bilmiyor, kimi sloğan atıyor, kimi sloğanı da bilmeden rast gele bağırıyordu. İtiş-kakış, çoşkunun verdiği hisle, kimsenin dikkat etmediği tabii refleks olmuştu.  

O esnadaki bazı konuşmalardan dikkat edebildiğim bir kısmını aktarıyorum:

- Aha valla değdim la!

- Ben de valla.

- Bak-bak gene elini çıkardı.

- Durun ya bi iteklemeyin!

- Geliyor valla!

- Paket de atıyor lan!

- Ne var ki o pakette?

- Bilmem!!!

Pakette ne var hala bilmiyorum, kimseye de sormadım. Paketler uzunca dikdörtgen prizma şeklindeydi. Paketler otobüsün içinden, sağ ön kapının açık penceresinden Sayın Cumhurbaşkanı tarafından kalabalığa doğru rastgele atılıyordu.

O paketi kapmak için insanlar birbirlerinin üzerine hücum ediyor, paketi kapma çalışıyorlardı. O kalabalıkta kadınların sayıları da epece fazlaydı ve o izdihamdaki itiş-kakışlarda onlar epey mağdur oldular. Neyse ki bir hanım atılan paketlerden biri kapabildi.

Bu ziyarette benim ağrıma giden; bu hediye paketlerin atılış biçimi ile insanların bir paketi alabilmek için yaptıkları izdiham oldu.

Bu olay bana, yıllar önce sözüm ona bazı hayırseverlerin Güneydoğu Anadolu bölgesinde, kamyonların üzerinden oradaki kalabalığın üstüne paket ve torbaları atmaları, insanların onları alabilmek için birbirini çiğnercesine saldırmalarını hatırlattı. O olaylar o zaman sıkça tekrarlanıyor ve yabancı televizyona malzeme çıkarılıyordu, o kanallar da bunları dünyaya gösteriyordu.

Oysa bunun önüne geçilebilir, fakirler tespit edilerek, onların evlerine dağıtabilirlerdi, ama o zaman yapancı televizyonlara malzeme çıkmazdı.

Biz gelelim Sayın Cumhurbaşkanının attığı hediye paketlerine:

Sayın Cumhurbaşkanı!

Sade ve sıradan bir vatandaş olarak, hediye paketlerin, tarafınızdan milletin üstüne atılmasından ben rahatsızlık duydum. Hele de hemşerilerimin, o paketleri kapmak için yaptıkları izdihamdan, itiş-kakıştan incindim, bu sebeple yüksek makamınızdan bu konunun incelenerek, bir çözüm üretilmesini ve böyle olayların bir daha vukua gelmemesini saygılarımla arz ve talep ediyorum.

Hasan KORKUT

Yiğitlikleri, fedakarlıkları, mertlikleri, kahramanlıkları, hele-hele de vatan sevgileri bütün dünyadaki dost ve düşmanları tarafından kabul edilmiş olan ülkücülere hain demek mümkün müdür?.

Bu referandumda bir kısmı "evet, bir kısmı "hayır" diyecek olan ülkücüler birbirlerinden nasıl ayırt edilebilirler ki? Bunlandan hangi kesim hain olabilir ki?

Şu bir gerçektir ki; ülkücüler hiç bir zaman hain olmamışlardır, olmazlar da. Bu referandumda "evet" ya da "hayır" demeleri, bir demokratik zenginlik olarak addedilmeli ve birlikteliklerine zarar vermemelidir.

Ülkücüler de birbirlerine karşı sarf edecekleri sözlere, davalarına olan sadakatleri yüzü suyu hürmetine dikkat etmelidirler.

Zaman-zaman kardeşler fikir ayrılığına düşebilirler, bunu ayrılık, karşıtlık, hele-hele de hainlik olarak almamak gerekir, bu nedenle bütün ülkücülerden bir kardeşleri olarak bu hususa dikkat etmelerini hasseten rica ediyorum.

Eğer ülkücüler birbirlerine karşı kinlenir de, aralarına nifak girerse, geri birleşmeleri çok zor olur. Biz bunu daha önce de yaşadık. Ülkücülerin birbirlerine karşı çıkmaları da, kendilerinin parça-parça bölünmelerine ve yok olmalarına sebebiyet verir. Bu hususda yüce dinimiz islam, parçalanmayı rettetmiş, birlikten hayır geleceğini bildirmiş,türk töresi de, parçalanmayı ve bölünmeyi yasaklamıştır.

Değerli dava arkadaşlarım, unutmayınız, sizi birbirinize düşürmeye çalışanlar asla size dost olamazlar, lütfen tahriklere kapılmayınız. Biz yüce türk milletinin köle olmaması için 5000 şehit vermiş kutlu bir hareketin mensuplayız

Bugün kendilerini n dava adamı olduğunu söyleyenler, türk milletinin tehlikede olduğu günlerde, ya ennelerinin, ya da karılarının etekleri altına gizlenmiş güruhtan başkası değillerdir. Bizim ülkemizde de, ne hainler, ne de tuzaklar biter.

Bu hainlere ve tuzaklara karşı durmak için yüce türk milletinin ülkücülere, ülkücülerin de birbirlerini arkadan vurmayacak olan ülküdaşlarına ihtiyaçları vardır.

Dün sizi sevmeyenler, size hasımlık besleyenler, eğer bugün yüzünüze gülüyorsa; mutlaka kendi karlarına kurdukları planları vardır. Bu planlar sizi parçalayıp bölmemeli, birliğinize ve dirliğinize zarar vermemelidir.

Bütün bu plan ve tuzaklarla baş edebilmek için bu vatanın ve bu milletin her ülkücüye ihtiyacı vardır.

Rahmetli başbuğ’um alparslan türkeş’in dediği gibi; sizler birer bayraksınız, bayrağı yere düşürüp kirletmeyiniz!

Selam ve saygılarımla...

Hasan Korkut

Bende bu olay olan yazıyı okudum, evet yazı güzel de burada benim anlamadığım konu ise hiç bir eğitimciye bir laf yok...

Yıllardır tartışılan bir soru var. Okulun sorumlulukları nerede başlar ve nerede biter?

Bu sınırı çizmek son derece önemli. Çünkü okuldan öğrenilecek şeyler ile evde öğrenilecek şeyler birbirinden farklı mı...

Okulun duvarına astığı ve fotoğrafını çekip Facebook'ta paylaştığı afiş kısa sürede dünyaya yayıldı.

Kulağa basit gelen ancak göz ardı edilen bu çok önemli gerçekleri bütün ebeveynlerin okuması gerekiyormuş...

İşte afişte yazılanlar:

“Sevgili veliler

Hatırlatmak isteriz ki “Merhaba”, “Lütfen”, “Rica ederim”, “Özür dilerim”, “Teşekkür ederim” gibi ifadeler önce evde öğrenilir...

Yine dürüstlük, arkadaşa, yaşlılara ve öğretmenlere saygı da ilk evde öğrenilir...

Temiz olmak, ağzında yiyecek varken konuşmamak ve düzenli olmak da önce evde öğrenilir...

Sorumluluklarını bilmek, eşyalarına ve değerlerine sahip çıkmak ve başkalarının eşyalarına el sürmemek yine evde öğrenilen şeylerdir...

Eğitmenler ise...

Bizler okulda yabancı dil, matematik, tarih, coğrafya, fizik, kimya ve biyoloji gibi şeyler öğretiriz... DİYORLAR...

Unutmayın ki eğitim evde başlar!

Evet eğitim evde başlar, okulda devam eder...

Sizce Türkiye'deki okullarda da buna benzer afişler asılmalı mı?

Bilgi her yerde, birçok yöntemle kişiye aktarılabilir. Herhangi bir kişi, bir işte çalışmaya başladığı zaman öğrenmeye de başlar. Uzaktan eğitim yolu ile öğrenir. Kitap okur, öğrenir. Seyahat eder, öğrenir. O halde, bir eğitimcinin asli görevinin bir bilgiyi aktarmak olduğunu söylemek sanıyorum pek doğru olarak kabul edilemez.

Bana göre eğitimcilerin üç (3) asli görevi vardır. Bunlar;

1. Öğrencinin, karakter yapısının gelişimine katkı sağlamak.

2. Öğrenciye, doğru bilgiye nasıl ulaşabileceğini öğretmek.

3. Öğrenciye bir vizyon kazandırmak.

Bunları başarabilen kişiler bana göre gerçek eğitimcidir ancak sorun, bu niteliklere sahip eğitimcilerimizin sayısı azdır. Karakterden bahsediyoruz. Öğrencilik yaşamında hocasından hiç tokat yemeyen ya da arkadaşının yemediğini gören kaç kişi vardır? Öğrencisini döven bir kişinin şiddete karşı çıkmaya hakkı bulunur mu ya da kadınlara yapılan şiddete, karşı çıktığında öğrencisinin gözünde inandırıcılığı var mıdır?

Doğru bilgiye ulaşma yöntemleri mi? Birçok eğitimcinin, öğrencisini bilgiye ulaştırmaya çalıştığını bile düşünmüyorum.

Ellerine veriyorlar kitabı ve Oku, ezberle, dersini geç diyorlar. Eğitimcilerimizin kaç tanesi dünyada gelişmekte olan eğitim yöntemlerini inceleyip bunları uygulamaya gayret gösteriyor? Önce eğitimcinin kendisi bilgiye ulaşıp, edindiği yeni bilgiyi hayatında kullanıyor olmalı ki öğrencisine de bilgiye ulaşma ve kullanma yöntemlerini öğretebilsin.

Farklı derslere farklı hocaların girmesinin sebebi, herkesin en iyi bildiği konuyu anlatmasından ötürü kaynaklanmamaktadır. Yurt dışında bunun sebebi, öğrencilere farklı eğitmenlerin sahip oldukları farklı vizyonları göstermektir. Ülkemizde ise öyle hocalar biliyorum ki vizyon denildiğinde aklına gelen vizyona giren filmler olacaktır. Halbuki vizyon, gerçek yaşama açılan bir penceredir. Kaç eğitimci alanı dışında resimle, müzikle, tiyatro ile ilgileniyor?

Kaç eğitimcinin Facebook'a girmek haricinde bir hobisi bulunuyor?

Amerikalı yazar ve öğretmen Mark Twain'in söylediği gibi;

Eğitim, kafayı değiştirmek içindir; belleği doldurmak için değil.

Şu ayetler, bir yaratılmışın yaratıcısına, kendisini yoktan var edip büyüten ve sayılamayacak nimetlerle donatan Rabbine karşı giriştiği bu yüzkarası isyana işaret etmektedir:

“Ey insan! Şüphe yok ki sen Rabbine karşı çaba üstüne çaba göstermektesin; sonunda O'na varacaksın.” (İnşikak 84/6)“, “İnsan görmez mi ki, biz onu meniden yarattık. Bir de bakıyorsun ki, apaçık düşman kesilmiş.” (Yasin 36/77), “O, insanı bir damla sudan yarattı. Fakat bakarsın ki (insan) Rabbine apaçık bir hasım oluvermiştir.” (Nahl 16/4)

Evet, insan, bir damla meniden yaratılan insan, Rabbi kendisini büyütüp belli bir kuvvetle teçhiz edince kalktı Rabbine cephe alma nankörlüğünü gösterdi. Yoktan varedilğini unuttu da kalktı Rabbine hasım oluverdi.

Günümüzde de yeryüzü bu isyanın örnekleriyle dolu değil mi? Bir bakalım semtimize, ilimize, ülkemize; iyilikler mi ağır basıyor, kötülükler mi? Allah'a kulluk ve adalet mi ağır basıyor, zulüm ve tuğyan mı? Bir bakalım yeryüzü coğrafyasına, Allah'ın dinine karşı resmi politikalarla savaş yürütülmeyen kaç ülke var şu yeryüzünde? İslam'ın ya da onun doğrudan düşman kategorisinde gösterilmesinden çekinildiği yerlerde “irtica”nın hedef tahtasında olmadığı bölge yok denecek kadar az şu koca yeryüzünde. Her yerde İslam hedef tahtasında, her yerde Müslümanlar namlunun ucunda. Filistin, Irak, Çeçenistan, Keşmir, Afganistan… Kanayan yaralar hep İslam coğrafyası. İnsanlar, tıpkı Firavunlar ve Nemrudlar çağında olduğu gibi bugün de sırf “Rabbimiz Allah'tır” dedikleri için zulümlere maruz kalıyor, Müslümanların yurtları talan ediliyor, evlerine tarlalarına el konuluyor.

İçerisine düştüğü aldanışların boyutunu Rabbine karşı açık isyana kadar götürmüş olan insanoğlu, tarihi boyunca akla hayale sığmayacak kötülüklere, zulümlere, soykırımlara imza atmıştır. Hiroşima ve Nagazaki'de üç gün arayla 340 bin insanı katleden ABD bu tuğyanın çağımızdaki zirvesini temsil etmektedir.

Şüphesiz insanın kendisini yoktan vareden Rabbine karşı isyan bayrağı açmasında etkili olan temel nedenlerden biri, ahiret inancını yitirmesi olmuştur. “Dünyada ne yaparsam yanıma kâr kalır” düşüncesi, ahiret inancının yitirilmesiyle ortaya çıkmış ve insanın canavarlaşmasında etkili olmuştur. Birçok insan da ahiret inancına sahip olduğunu zannetmekle ve iddia etmekle birlikte yaşamlarını bu inanç ekseninde kurmamış, dünya hayatını ahirete tercih etme yanılgısına düşmüşlerdir. Yüce Rabbimiz bu yanılgıyı şöyle haber veriyor:

“Şu insanlar, çarçabuk geçen dünyayı seviyorlar da önlerindeki çetin bir günü (ahireti) ihmal ediyorlar.” (İnsan 76/27)

Çarçabuk geçen dünya hayatını tercih edip o çetin hesap gününü ve ahiret yaşamını ihmal etmek tarih boyu insanların en temel aldanışı olmuştur. Kur'an'ın bizlerden istediği dünya ve ahiret dengesini gözetmek ve hem dünya hayatında hem de ahirette mutluluğu yakalamamıza vesile olacak bir yaşam sürdürmemizdir. Kur'an, yalnızca dünya nimetlerini arzulayanların ebedi mutluluğu yakalayamayacağını belirtmekte, bunun yolunun hem dünyada hem de ahirette iyilik istenmesi ve bu yolda çaba gösterilmesi olduğunu öğretmektedir. Şu ayetler, bizleri dünya ve ahiret dengesini inşa etmeye çağırmaktadır:

“Allah'ın sana verdiğinden (O'nun yolunda harcayarak) ahiret yurdunu iste; ama dünyadan da nasibini unutma. Allah sana ihsan ettiği gibi, sen de (insanlara) iyilik et. Yeryüzünde bozgunculuğu arzulama. Şüphesiz ki Allah, bozguncuları sevmez.” (Kasas – 28/77)

“…İnsanlardan öyleleri var ki: Ey Rabbimiz! Bize dünyada ver, derler. Böyle kimselerin ahiretten hiç nasibi yoktur.

Onlardan bir kısmı da: Ey Rabbimiz! Bize dünyada da iyilik ver, ahirette de iyilik ver. Bizi cehennem azabından koru! derler.

İşte onlar için, kazandıklarından büyük bir nasip vardır. (Şüphesiz) Allah'ın hesabı çok süratlidir.” (Bakara 2/200-202)

“Ahiret de dünya da Allah'ındır.” (Necm 53/25)

Kur'an, bu şekilde bizleri hem dünya hem de ahiret hayatını mamur etmeye ve dünya-ahiret dengesini gözetmeye çağırırken, bu dengeyi gözetmeyip dünyaya meyledenleri ise şu ifadelerle uyarmaktadır:

“Doğrusu dünya hayatı ancak bir oyun ve eğlencedir. Eğer iman eder ve sakınırsanız Allah size mükâfatınızı verir. Ve sizden mallarınızı (tamamen sarfetmenizi) istemez.” (Muhammed 47/36)

“Her kim bu çarçabuk geçen dünyayı dilerse ona, yani dilediğimiz kimseye dilediğimiz kadarını dünyada hemen verir, sonra da onu, kınanmış ve kovulmuş olarak gireceği cehenneme sokarız.” (İsra 17/18)

“Kim ahiret kazancını istiyorsa, onun kazancını arttırırız. Kim de dünya kârını istiyorsa ona da dünyadan bir şeyler veririz. Fakat onun ahirette bir nasibi olmaz.” (Şura 42/20)

“Bilin ki dünya hayatı ancak bir oyun, eğlence, bir süs, aranızda bir övünme ve daha çok mal ve evlat sahibi olma isteğinden ibarettir. Tıpkı yağmurun bitirdiği ve ziraatçilerin de hoşuna giden bir bitki gibi önce yeşerir, sonra kurur da sen onun sapsarı olduğunu görürsün; sonra da çer çöp olur. Ahirette ise çetin bir azap vardır. Yine orada Allah'ın mağfireti ve rızası vardır. Dünya hayatı aldatıcı bir geçinmeden başka bir şey değildir.” (Hadid 57/20)

“Artık kim azmışsa ,

Ve dünya hayatını ahirete tercih etmişse,

Şüphesiz cehennem (onun için) tek barınaktır.

Rabbinin makamından korkan ve nefsini kötü arzulardan uzaklaştırmış kimse için,

Şüphesiz cennet (onun) yegâne barınağıdır.” (Nazi'at 79/37-41)

İslam'ın en temel özelliklerinden biri, onun dünya-ahiret ve madde-mânâ dengesini esas alan bir din olmasıdır. İslam, her türlü aşırılığa, ifrat ve tefrite kapılarını kapatmıştır. O, vasat yoldur. Ne Batı uygarlığı gibi madde eksenli ve dünyevîdir, ne de Doğu uygarlıkları gibi tamamıyla dünya hayatını dışlayan bir anlayışa sahiptir. İslam'ın dünya görüşü dünya-ahiret dengesine dayalı, gerçekçi, berrak ve iki cihan saadetine dayalı bir yapıya sahiptir.

Çarçabuk geçen dünyayı kalıcı olan ahirete tercih eden insanların bu tercihi çok büyük bir aldanıştır, zira ebedî olanı bırakıp fani olana talip olmuşlardır. İnsanları bu aldanışın kendilerini uğratacağı acı akibet konusunda uyaran Kur'an, insanların dünyaya olan ölçüsüz teveccühlerinin aksine ahiret yurdunun daha hayırlı olduğunu bildirmekte ve insanları akletmeye, durumlarını gözden geçirmeye davet etmektedir:

“Fakat siz dünya hayatını tercih ediyorsunuz. Oysa ahiret hayatı daha hayırlı, daha devamlıdır.” (A'la 87/16-17)

“Gerçek şu ki bunlar, çarçabuk geçmekte olan (dünyay)ı seviyorlar. Önlerinde bulunan ağır bir günü bırakıyorlar.” (İnsan 76/27)

“Bu dünya hayatı sadece bir eğlenceden, bir oyundan ibarettir. Ahiret yurduna gelince, işte asıl yaşama odur. Keşke bilmiş olsalardı!” (Ankebut 29/64)

“…Bunlar, dünya hayatının geçici menfaatleridir. Halbuki varılacak güzel yer, Allah'ın katındadır. De ki: Size bunlardan daha iyisini bildireyim mi? Takvâ sahipleri için Rableri yanında, içinden ırmaklar akan, ebediyyen kalacakları cennetler, tertemiz eşler ve (hepsinin üstünde) Allah'ın hoşnutluğu vardır. Allah kullarını çok iyi görür.” (Al-i İmran 3/14-15)

Kur'an birçok ayetinde dünya hayatıyla ahiret hayatını kıyaslamakta ve dünya hayatının geçiciliğini, bir oyun ve eğlenceden ibaret olduğunu, oysa ahiret hayatının kalıcı ve asıl hayat olduğunu vurgulamaktadır. Kur'an'da dünya hayatının geçiciliği bazı misaller verilerek de anlatılmaktadır. Rabbimiz, Kur'an-ı Kerim'de, dünya hayatını yeryüzünde yaşanan ilkbahar ve sonbahar aylarını misal göstererek anlatmakta, baharda açan çiçeklerin, her yeri kaplayan yeşilliklerin daha sonra nasıl yok olup gittiğini misal vererek dünya hayatının geçiciliğini hatırlatmaktadır. Şu ayetler dünya hayatını ne kadar etkili bir şekilde tasvir etmektedir:

“Bilin ki dünya hayatı ancak bir oyun, eğlence, bir süs, aranızda bir övünme ve daha çok mal ve evlât sahibi olma isteğinden ibarettir. Tıpkı bir yağmur gibidir ki, bitirdiği ziraatçilerin hoşuna gider. Sonra kurur da sen onun sapsarı olduğunu görürsün; sonra da çer çöp olur. Ahirette ise çetin bir azap vardır. Yine orada Allah'ın mağfireti ve rızası vardır. Dünya hayatı aldatıcı bir geçimlikten başka bir şey değildir.” (Hadid 57/20)

“Dünya hayatının durumu, gökten indirdiğimiz bir su gibidir ki, insanların ve hayvanların yiyeceklerinden olan yeryüzü bitkileri o su sayesinde gürleşip birbirine girer. Nihayet yeryüzü zinetini takınıp, (rengârenk) süslendiği ve sahipleri de onun üzerinde kudret sahibi olduklarını sandıkları bir sırada, bir gece veya gündüz ona emrimiz (âfetimiz) gelir de onu sanki dün yerinde yokmuş gibi kökünden koparılarak biçilmiş bir hale getiririz. İşte iyi düşünecek kavimler için âyetlerimizi böyle açıklıyoruz.” (Yunus 10/24)

“Onlara şunu da misal göster: Dünya hayatı, gökten indirdiğimiz bir su gibidir ki, bu su sayesinde yeryüzünün bitkisi (önce gelişip) birbirine karışmış; arkasından rüzgârın savurduğu çerçöp haline gelmiştir. Allah, her şey üzerinde iktidar sahibidir.” (Kehf 18/45)

Kur'an'da, dünya hayatı ile ahiret hayatı arasındaki geçicilik-kalıcılık farkının misallerle anlatılması, mesajın insanlar tarafından daha iyi anlaşılmasını sağlamaktadır. İnsanlara somut örnekler verilerek dünya hayatının geçiciliği zihinlerde canlandırılmaktadır.

Dünya hayatının aldatamadığı insanları ise yüce Rabbimiz asıl varılacak yer olan ahiret hayatında ebedi kurtuluşla müjdelemektedir:

“Allah şöyle buyuracaktır: Bu, doğrulara, doğruluklarının fayda vereceği gündür. Onlara, içinde ebedî kalacakları, zemininden ırmaklar akan cennetler vardır. Allah onlardan razı olmuştur, onlar da O'ndan razı olmuşlardır. İşte büyük kurtuluş ve kazanç budur.” (Maide 5/119)

Efedimiz s.a.s. de secdeye kapanmış halde Allah cc ya tazaru ve niyaz eder halde idi.Konunun bu yönüne girmeyeceğim.Bir kadın ki doğum yapmış lohusalık hali olmasın şimdiye kadar insanlık tarihinde görülmüş duyulmuş bir şey değil Ama alemlerin Efendisi dünyaya geliyordu. Hz. Peygamber Muhammet Mustafa s.a.s. kızı Fatma validemiz Fatıma-tüz Zehra müslümanların anası,da hayız görmezdi çünkü o Alemlerin Efendisinin kızı idi. Peygamber s.a.s. in hanımları ve kızları biz Müslümanların anasıdır.Çoğunlukla hayırsız evlatlarızki analarımızın dilini bilmiyoruz. Öğrenmiyoruz öğrenmeye niyetimizde yok çocuklarımıza öğretelim İngilizce almanca vesayir dilleri öğretiyoruz kendimiz öğreniyor ama ana dilimizi arapcayı öğren denildiğinde kimse yanaşmıyor. Bugün insanların iman edenlerin küfürden kurtuluşu. Küfür deyip geçemeyiz küfür üç çeşittir.

1.Cehlî küfür: Kafirlerin cahillerin küfrü Allah bilmez Peygamber bilmez tanımaz.

2.İnkârî ve inâdî küfrü.Buda Fir'avn ve ona benzeyenlerin küfrü

3. Hükmî küfür. Şer'an iman edilmesi gereken şeyleri (tahfif)etme Adam aklı sıra Dini kolaylaştırıyorum diye ayet hadislerin anlamlarını değiştiriyor bazı hükümleri kaldırıyor işte buna benzer şeyler.

Hangi tv yi açarsan aç bu vasıfları taşıyan kişilere rastlarsınız. Asrı sadetde Fir'avn lar vardı Ebu lehebler emsalleri vardı insanlar çok çekti bunlardan bugünde var adları belkide ahmet mehmet olabilir ve yarında olacak önemli olan bunları iyi tanıyabilmek.İşte Allah cc,u Hz. Peygamber s.a.s.i bunun için gönderdi Küfrü bizlere tanıtmak ve kafirleri bildirmek için. Hz. Muhammed Mustafa s.a.s.yı ne kadar tanıyor ne kadar yaşantımız uyuyor.Belki deriz ki Namaz kılıyor Hacca da gittim şunuda yaptım bunuda yapıyorum deriz.Yani yap dediklerini belki yapıyoruz.

Acaba yapma dediklerini den ne derece kaçıyoruz veya hangi kötülükleri terk ede bildik Kabe yi tavf etmek hüner değil önemli olan insanların gönüllerini tavaf edebilmek memleketini terk etmek hicret etmek önemli değil kötü huyları terk etmek önemli olan nereye gidersek gidelim kötü huylarımız kötü ahlaklarımız bizimle beraber geliyor o hicretin hiç önemi yok. Adam can atıyor Mekke de Medine de öleyim diye. Nerede ölürsen öl imanla öl.Allahın razı olmadığı şekilde yaşayıp ve bu şekilde ölürsen istersen kabenin içinde öl neye yarar. Mekkede Medinede bulunmak ziyaret etmek orada ölmek güzel gel velakin Ebucehilde orada yaşadı ve orada öldü. Bazen soruyorlar rüyamda Efendimiz s.a.s.i göremiyorum diye bazen de tabir için soruyorlar Efendimizi rüyada gördüm diye. Rüyada Efendimizi görmek güzel ama bunlar olmassa olmazlarımız değil. Olmassa olmazlarımız yaptıklarını yapmak yapmadıklarından kaçınmak Emirlerine uymadıktan sonra rüyada görsek neye yarar Ebu Cehil de her gün bizzat görüyordu ama görmek işe yaramıyor kafirliğinden bir şeyde eksilmiyordu. Bak Veysel karani Hz.de hiç görmek nasip olmadı amma imana bak yaşantıya bak samimiyete bak bağlılığa bak ihlasa bak. Demek ki bu işler görmekle olmuyor.Allah bizleri af etsin sevdiği ve razı olduğu kulları arasına dahil etsin ve bu Mevlit kandili Müslümanların birlik beraberliğine vesile olsun inşallah.

Birlik beraberlik için hep dua ederiz de birlik beraberliğin ne olduğunu nasıl olduğunu tam olarak bilmiyoruz galiba biliyorsak niye kardeşliğimizi hissettirmiyoruz. Allah cc ''Müslümanlar ancak kardeştir'' buyurmuş maalesef şuan bu kardeşlik ortada gözükmüyor.Gözüküyor diyenimiz varsa o zaman bu Müslümanların hali ne? her yerde zulüm görüyor katlediliyor ırz namus ayak altında hep kafirlerin boyunduruğu altında. Her gün Müslümanlar öldürülüyor bizlerin kılı bile kımıldamıyor. Ne için Müslümanlar arasında kardeşlik kalmamış. Ashab( Radiallahü anhüm ) dan bir hadise anlatayım. Ashabın birisinin bir yerini bıçak kılıç veya herhangi bir şey kesiyor ve kan akmaya başlamış onun o halini gören başka bir Ashab öyle üzülmüş ki başlamış onunda aynı yerden kan akmaya bu neden oluyor ''Müslümanlar ancak kardeştir'' emrine uyulduğu ve gereği yerine getirildiği için. Ya bizler gözümüzün önünde toplu katliamlar yapılıyor ırza geçiliyor her türlü zulümlar yapılıyor Kandiller kutluyoruz acaba bu Mevlüt kandilini biz kutlamayı hak ediyormuyuz.  Allah dan birlik beraberlik isterken ne kadar samimiyiz birliğimiz beraberliğimiz için fiili olarak neler yapıyoruz, yaptık? Allah bizleri affetsin lutfuyla bizleri uyandırsın. Kusura bakmayın fakiri'de Dua larınız'dan mahrum etmeyin.Allah cc hepimizden razı olsun Hakkı Batılı bilenlerden bilipte gereğini yapanlardan eylesin AMİN...

İslâmî ilimler ıstılâhında ise şefâat, buna ehil olan bir zâtın, Allah Teâlâ'dan, günahkâr bir mü'minin affını niyaz etmesi demektir.

Ehl-i Sünnet inancına göre, büyük günah sahipleri hakkında peygamberlerin (aleyhimüsselâm) ve hayırlı mü'minlerin şefaatta bulunma selahiyetleri/yetkileri vardır. Bu husus meşhur hadislerle sabittir.

Kur'an-ı Kerim'de de, “(Ey Muhammed!) Hem kendinin hem de mü'min erkeklerin ve mü'min kadınların günahının bağışlanmasını dile.”  buyrulmuştur. Şefaati inkâr edenlere sormak lazım: Rasûlüllah Efendimizin (s.a.v.) mü'minler için af dilemesinin faydası olmayacaksa bu ayetin manası nedir? Keza buyrulmuştur ki, “Artık şefaatçıların şefaati onlara (kâfirlere) fayda vermez.”  Bu ayetin üslubundan ve ifade tarzından da anlaşılmaktadır ki şefaat vardır. Yani; ey kâfirler, siz öyle kötü ve zor durumdasınız ki, herkese faydası olan şefaatin bile size yararı olmaz, denilmek istenmiştir.

İmâm-ı A'zam Ebû Hanîfe (rh.) hazretlerinin ifadeleriyle, başta Resûlüllah Efendimiz olmak üzere bütün peygamberlerin (aleyhi ve aleyhimü's-salavâtü ve't-teslîmât ve alâ Nebiyyinâ hâssa) ve Allâh'ın izniyle sâlih kulların, evliyâullâhın (k.esrârahüm), şehitlerin bazı günahkâr mü'minlere, cezayı hak eden büyük günah sahibi kişilere şefâat edecekleri haktır, âyet ve hadislerle sâbittir. Bu görüş, hiç şüphesiz Ehl-i Sünnet ve'l-Cemaat mensuplarının görüşünü temsil etmektedir.

Mü'minler, günahlarının affı, makamlarının-rütbelerinin, derece ve mevkilerinin yükselmesi ve daha bazı iyilik ve güzellikler için peygamberlerinden, Allah dostlarından, hayırlı ve sâlih zâtlardan şefaat talep edebilirler. Ancak müşrikler-kâfirler ve şefaati inkâr edenler için şefaat bahis mevzuu değildir. Kur'ân-ı Kerim'de buyrulmuştur ki, 'Onlara şefaatçilerin şefaati fayda vermez. Böyle iken bunlara ne oluyor ki, âdeta arslandan ürküp kaçan yaban eşekleri gibi hâlâ nasihatten-öğütten yüz çeviriyorlar?'

Bu mevzûda İmâm-ı Rabbânî (k.s.) hazretleri ise şu açıklamalarda bulunur:

'Sâlih ve hayırlı zâtların; Allah Teâlâ'nın izni ile kıyâmet günü, âsîler ve günahkârlar hakkında şefaat etmeleri haktır, gerçektir. Resûlüllah Efendimiz (s.a.v.) bu mânâda şöyle buyurdu:

'Şefâatim, ümmetimden büyük günah sahipleri içindir.'

Hz. Cabir'in (r.a.) naklettiği bu hadis-i şerifi rivayet eden Tirmizî şu ziyadeyi kaydeder: “Büyük günah sahibi olmayanın şefaate ne ihtiyacı var!”

Kısacası bu mübarek sözleriyle Sevgili Peygamberimiz (s.a.v.), büyük günah işlemeleri sebebiyle azap görmeleri gereken kimselerin, şefaat sayesinde cehenneme girmekten kurtulacaklarını… Zerre miktarı da olsa iman sahibi bulunanlardan, günahları dolayısıyla cehenneme girmiş olanların da yine şefaat vesilesiyle oradan çıkacaklarını ifade etmektedir.

KAÇ TÜRLÜ ŞEFAAT VARDIR?

Şefaat mevzuunu kısaca beş kısımda toparlayabiliriz.

1. Sevgili Peygamberimizin (s.a.v.) zâtına mahsus olan şefâattir… Şefâatin en büyüğü ve en önemlisi de budur; şefât-i uzmâ...

2. Rasûlüllah Efendimizin (s.a.v.) hayatta iken mü'minler için Allah katında şefaatçi olması…

3. Diğer peygamberlerin, velîlerin, sâlihlerin, şehitlerin vs. şefâat etmeye izinli olanların şefâatleri.

4. Mü'minin kendi güzel amellerinin icabı-iktizası olan şefâat... Yani işlediği iyi amelleri kendisi için şefaatçi kılması…

5. Bir mü'minin, diğer bir mü'minin iyiliği için dua etmesi ki, bu da bir nevi şefaattir.

Mü'minlerin, bilhassa iki cihan serveri Efendimizin (s.a.v.) şefâat-i uzmâsı'ndan mahrum kalmamaya gayret göstermeleri lâzımdır. Bunun için de sünnetlerine dört elle sırılmak gerek.

1- Arkadaşı akıllı olmalıdır. Akıllı olmayana ahmak denir. Hazret-i Ali buyurdu ki:

(Ahmak ve cahil ile arkadaşlık etme! Ondan kendini koru! Nice ahmaklar var ki, arkadaş oldukları akıllı kimseleri helak ederler. Kişi arkadaşı ile ölçülür. Kalbler buluştuğu zaman birinin diğerine tesiri vardır.)

Ahmak insan, iyilik yapacağım derken kötülük yapar. Onun için atalarımız, (Ahmak dost, akıllı düşmandan kötüdür) demişlerdir. Akıllı kimse, İslam ahlakı ile süslenmiş kimsedir. Hakikati kabul eden kimsedir.

2- Arkadaşı güzel ahlaklı olmalıdır. Güzel ahlaklı olmayan kimsede hayır yoktur. Hadis-i şerifte buyuruldu ki:

(Güzel ahlaklı olan mutlu olur.)

Güzel ahlakın en azı, meşakkatlere göğüs germek, yaptığı iyiliklerden karşılık beklememek, bütün insanlara karşı şefkatli olmaktır.

3- Fâsık olmamalıdır. Fâsık, açıktan günah işleyen kimsedir. Allahü teâlâdan korkan kimse, büyük günahlarda ısrar etmez. Allah-ü Teâlâdan korkmayana ise itimat olunmaz.

4- Bid’at sahibi olmamalıdır. Bid’at ehliyle arkadaşlık, gayrı müslimlerle arkadaşlık etmekten daha kötüdür. Sapık kimselerden uzak durmalıdır. İmam-ı Rabbani hazretleri buyurdu ki: (Bid’at sahibine kıymet veren, İslamiyet’i yıkmaya yardım etmiş olur.) Hadis-i şerifte (Bid’at ehliyle düşüp kalkmayın! Onların hastalığı uyuz gibi bulaşıcıdır) buyuruldu.

5- Seçmek istediğimiz arkadaş, dünyaya düşkün olmamalıdır. İlk önce bu saydığımız vasıflara kendimiz sahip olmalıyız. Ondan sonra da arkadaşımızda aramalıyız. Dünyanın faydasız şeyleri peşinde koşan kimselerle arkadaşlık öldürücü zehirdir. İnsanın tabiatı, beraber yaşadığı insanlara uymaya meyyaldir.

Demişlerdir ki:

Dost edineceğin adama, onun mühim zannettiği bazı şeyler söyle! Bir bahane ile onu kızdır!

Sonra buna bir adam gönder! Ona senden sual etsin! Şayet iyiliğine konuşur ve sırrını gizlese, o kimsenin sadık olduğu anlaşılır. Onunla dostluk kurabilirsin!

Kerem sahibi insanlarla aran açılsa bile, yine iyiliğini söyler ve kötülüğünü gizler. Kötü insanla dostluğun sona erince, iyiliğini gizler ve aleyhinde konuşur.

Kimileri koltuk sevdasında, kimileri ise birilerinin nasıl ayağını kaydırırım düşünceleri ile  günlerini gün etmeye çalışıyorlar...

Yahu hiç Dini, Devleti, Vatanı, Bayrağı düşünen yok anlaşılan.

Hep Bana Rabbena, yani Rabbena'cı olmuşlar...

Evet bizim insanlarımıza biraz rahatlık batmış...

Rahatlık deyince, insanın aklına fazla uzaklara gitmeden, 15 yıl öncesine gidelim,

Evet 15 yıl öncesi her şey de sıkıntılar çekiyorduk, şimdi; her şey de rahatladık tabi ki, rahatlık batıyor derler Atalarımız...

Rahat olunca vatandaş ne yapsın, kimileri hükümeti yıkar, kimileri Hükümet partinin İl Başkanını koltuğundan eder, kimileri de birilerinin ismini ön plana çıkararak kendine yer aramaktalar, kimileride kendini düşünmez, birilerinin cebini doldurmak ister.

İnsan hayatı böyle gider durur.

Hani bir gün olur....

Yarın sabah uyanıyorsunuz ve işaret parmağınızdan başka her yerinizin felç olduğu gerçeğiyle karşılaşıyorsunuz.On dakika sonra telefonunuz çalıyor ve ailenizden birinin ölüm haberini alıyorsunuz.Öksürük sebebiyle gittiğiniz doktordan kanser olduğunuzu, 6 ay ömrünüzün kaldığını işitiyorsunuz.Korkunç bir icra çalıyor kapınızı, 15o yıl borç ödeseniz bitmeyecek cinsten.İnanılmaz bir deprem sülalede adam bırakmıyor.

En sevdiğiniz kişi 24 saattir kayıp, yıllarca da ulaşılamayacak.

Uyuyamama hastalığına yakalandınız, ömrünüz tavana bakıp çıldırmakla geçecek.

Ama hayır, ama olmuyor…

Sağlıklısınız, sevdikleriniz yanınızda, her şey normal aslında ama rahat battığı için kendinize dert arayıp artistlik yapıyorsunuz değil mi?

Şükretmek aklınızdan geçmiyor mu...

Kuran'da Bildirilen Kalp Temizliği

Şuara Suresi'nin 89. ayetinde cennete girecek olanların "Ancak Allah'a selim (temiz) bir kalp ile gelenler..." olduğu bildirilir. Kuran'da bildirilen kalp temizliği, günümüz toplumlarından bazı kimselerin anladığı gibi bir temizlik değildir. Çünkü Kuran'a göre kalbin temiz olması demek, Allah'a yönelmiş ve O'na itaat etmiş olmak demektir. Kuran'a göre kalbi temiz olan insan, Allah'a iman eden, Allah'ın emir ve yasaklarına harfiyen uyan, O'na teslim olmuş insandır. İslam ahlakına göre, bundan farklı bir "kalp temizliği" söz konusu değildir.

Kuran'da, "kalp temizliği"nin ne anlama geldiği detaylı olarak anlatılmaktadır. Buna göre, kalbi temiz olan insan, sürekli Allah'ı anan ve kalbi Allah'ın zikriyle "mutmain" olmuş (tatmin bulmuş) kişidir. Öyle ki Kuran'da müminler şöyle tarif edilir:

"Bunlar, iman edenler ve kalpleri Allah'ın zikriyle mutmain olanlardır. Haberiniz olsun; kalpler yalnızca Allah'ın zikriyle mutmain olur." (Rad Suresi, 28)

Bir başka ayette ise müminlerden şöyle söz edilir:

"Onlar ki, Allah anıldığı zaman kalpleri ürperir…" (Hac Suresi, 35)

Müminin önemli bir özelliği, Kuran ahlakından zevk alması, Allah'a itaat etmekten dolayı sevinç ve huzur duyması ve tüm bunları yaparken de kalbinde içli bir sevgi ve coşku hissetmesidir. Kuran'da bu kalp duyarlılığının "Allah'ın yol göstermesi" olduğu şöyle bildirilir:

"Allah, müteşabih (benzeşmeli), ikişerli bir kitap olarak sözün en güzelini indirdi. Rablerine karşı içleri titreyerek-korkanların ondan derileri ürperir. Sonra onların derileri ve kalpleri Allah'ın zikrine (karşı) yumuşar-yatışır. İşte bu, Allah'ın yol göstermesidir, onunla dilediğini hidayete erdirir..." (Zümer Suresi, 23)

Dolayısıyla gerçek kalp temizliği, insanı Allah'tan uzaklaştıran tüm engellerin kalpten arındırılmış olması anlamına gelir. Böyle bir insan dünya hırsından, bencillikten, korkudan, güvensizlikten uzak olur. Allah'tan başka varlıklara bağlanmaktan, onlara karşı, Allah'tan bağımsız bir sevgi duymaktan kurtulur.

İnsanların Öne Sürdükleri Kalp Temizliği

Toplumda bir insanın "temiz kalpli ve iyi biri" olarak bilinmesi oldukça önemli ve güzel bir özelliktir. Ancak "kalp temizliği"nin toplum içindeki öneminden yola çıkarak, "ben insanlara hiç kötülük yapmıyorum, gerektiğinde insanlara arada sırada yardım ediyorum" demek de, Kuran ahlakının tam anlamı ile yaşandığı anlamına gelmez. Ayrıca böyle düşünmek, insanın kendini aldatmasından başka bir şey değildir. Kuran ahlakı kazanmadan yapılan ve din ahlakından uzak yaşayan toplumun kendi değer yargılarına göre "iyilik" olarak kabul edilen bir davranışın, Allah Katında herhangi bir değeri olmayabilir. İçeriği ne olursa olsun yapılan işin Allah nazarında "iyi" ve "geçerli" olmasının temel şartı, bunun Allah'ın rızasına uygun olmasıdır. Kuran'daki bu ölçülere örnek olarak aşağıdaki ayetleri verebiliriz:

"Hacılara su dağıtmayı ve Mescid-i Haram'ı onarmayı, Allah'a ve ahiret gününe iman eden ve Allah yolunda cehd (mücadele) edenin (yaptıkları) gibi mi saydınız? (Bunlar) Allah Katında bir olmazlar. Allah zulmeden bir topluluğa hidayet vermez." (Tevbe Suresi, 19)

Başka bir ayette ise şu şekilde bir örnek verilmektedir:

"Yüzlerinizi doğuya ve batıya çevirmeniz iyilik değildir. Ama iyilik, Allah'a, ahiret gününe, meleklere, Kitaba ve peygamberlere iman eden; mala olan sevgisine rağmen, onu yakınlara, yetimlere, yoksullara, yolda kalmışa, isteyip-dilenene ve kölelere (özgürlükleri için) veren; namazı dosdoğru kılan, zekatı veren ve ahidleştiklerinde ahidlerine vefa gösterenler ile zorda, hastalıkta ve mücadelenin kızıştığı zamanlarda sabredenler(in tutum ve davranışlarıdır). İşte bunlar, doğru olanlardır ve müttaki olanlar da bunlardır." (Bakara Suresi, 177)

Kuran Ahlakının Temeli Allah Rızası ve Allah Korkusudur

İnsanlar, yolda gördüğü hayvanlara yiyecek vererek, komşularıyla iyi geçinerek, "iyi insan" olarak tanınabilirler. Bunlar tabi ki çok güzel davranışlardır. Ancak cehennemdeki sonsuz azaptan kurtulmanın, Allah'ın rızasını ve rahmetini kazanmanın yolu "iyi insan" olarak tanınmak değil, Allah'ın Kuran'da tarif ettiği şekilde salih bir mümin olmaktır.

Başta da belirttiğimiz gibi, Yüce Rabbimiz'e tam olarak teslim olmayan ve İslam ahlakının gereklerini yerine getirmeyen bir insan için "kalp temizliği"nden söz edilemez. "Benim kalbim temiz, din ahlakının gereklerini tam olarak yerine getirmesem de olur" mantığıyla yaşayanlar ve bunu ısrarla devam ettirenler, kendilerince insanları aldattıklarını sanabilirler, oysa yalnızca kendilerini aldatmaktadırlar. Bu ifade ancak, Kuran ahlakının gereklerini uygulamaktan kaçınan ve yanlış bir yaşam tarzını Müslümanlık olarak göstermeye çalışan bir insanın yanlış zihniyetidir. Bu samimiyetsiz tavırların asla kabul görmesi mümkün değildir. Çünkü Allah kalplerin özünde saklı olanları bilendir. Bir Kuran ayetinde şöyle bildirilir:

 … Şüphesiz Allah, sinelerin özünde saklı duranı bilendir. (Al-i İmran Suresi, 119)

Kuran ahlakını yaşamak, insanı dünyevi değerlere ve diğer insanlara duyulan her türlü bağımlılıktan özgürlüğe kavuşturur. Bu üstün ahlaka sahip bir mümin, insanların değil, Allah'ın rızasını gözetir. Yalnızca Allah'tan korkar, herşeyin O'nun kontrolünde olduğunu bilir. Bu korku onu Allah'ın sınırlarını titizlikle korumaya yöneltir, nefsinin öne sürdüğü tüm bahaneleri susturur. Kuran ahlakının temeli de zaten Allah'a duyulan saygı dolu korku ve O'nun rızasını kazanmaya yönelik gösterilen ciddi çabadır. Yüce Allah bu gerçeği şöyle bildirmiştir:

"Binasının temelini, Allah korkusu ve hoşnutluğu üzerine kuran kimse mi hayırlıdır, yoksa binasının temelini göçecek bir yarın kenarına kurup onunla birlikte kendisi de cehennem ateşi içine yuvarlanan kimse mi? Allah, zulmeden bir topluluğa hidayet vermez. " (Tevbe Suresi, 109)

Bu sadece şimdi değil, tarihte devlet olma

Şuurundan beri böyledir ve

böyle de devam edecektir.

Türk milleti içinde yaşayan insanlara rengi,

Irkı ve dini ne olursa olsun, asla “başkası”

gözüyle bakmaz, onlara İslam’dan önce

Tanrı, İslam’la müşerref olduktan sonra’da;

“Allah emaneti” gözüyle bakar.

Bu insanlar kendileri ile birlikte yaşadıkları

Müddette, eğer onlara zarar vermezlerse,

Türkler o insanlara karşı asla bir tavır takınmaz,

ne zaman ki; bu insanlar, kendilerine karşı bir

tutum içerisine girerlerse, işte o zaman Türk

Milleti bu insanlara karşı tavır alır ve kendini

müdafaa eder ki; bu onun en tabi hakkı ve

kutsal vazifesidir.

Asırlardır Arapları din kardeşi görmeleri,

Kürtleri kendilerinden biri görmeleri,

Ermenileri de Ermenilerin Türklere soy

kırımı yapmalarına kadar güvenilir

görmeleri de bu anlayışları nedeniyledir.

Türklerin arasına ırkçılık fikri

Cumhuriyet döneminde, özellikle ve

kasıtlı olarak, Türk olmayanlar ve Türk’e

karşı kini olanlar tarafından sokulmuştur.

Bu gün pkk ve diğer dış güçlerin

uşaklığını yapan diğer unsurlara rağmen

bunca şehit ve zayi vermesine rağmen,

Türk Milleti Kürtleri dışlamamış,

kendi gibi görmeye devam etmiştir.

TÜRK IRKÇI DA KİNCİ DE DEĞİLDİR,

ANCAK TÜRK KENDİNE YAPILANI

DA ASLA UNUTMAZ…

adı Türkiye, kurucusu Türk milleti olan bu ülkede

bir daha hiç kimsenin, vücudunu gere-gere;

"bizim karşımıza hiç kimse TÜRKLÜK'le de çıkmasın,

çünkü biz bütün milliyetçilikleri ayağımızın altına aldık"

dememesini, diyememesini istiyoruz.

Neden mi?

Bunca zamandır söylemekten korkup, çekindiğiniz,

ve itina ile söylememeye çalıştığınız, TÜRK adı;

asla utanılacak veya çekinilecek bir ad değil,

dünyadaki en asil ve en köklü bir milletin adıdır ve

bu adı söylemek, hele-hele taşımak; her kula nasip olmaz.

Durum bu iken siz; bakan seçerken bile özellikle

TÜRK olmamasına dikkat ettiğiniz bu Yüce TÜRK milleti,

olan bitenin pek çoğundan habersiz ve her şeye rağmen

15 Temmuz'da, çağrınıza uyarak,

ayağınızın altına aldığınız TÜRK MİLLİYETÇİLİĞİ ile

çoluk-çocuk sokaklara fırladı.

Hani, iktidara gelirken; "Kürt sorunu var" deyip kardeş ilan

ettiğiniz, süreç diye askerime ve polisime küfürler ettirip,

taşlattırdığınız vatan haini Kürtleriniz, Ermenileriniz nerde?

50 bin kişinin katili ve cani başı, Kürtlerin Ermeni lideri

ARTİN AGOPYAN (Apo)'yu krallar gibi yaşattınız da ne oldu?

Yine bir Ermeni olduğu yazılıp çizilen ve bu zamana kadar;

"Ne istediniz de vermedik" diye böbür-böbür böbürlendiğiniz

FETO ve Çetesi'nin ihanetten başka ne hayrını gördünüz?

Bütün bunlara rağmen hala da siz

TÜRK ADININ,

TÜRK MİLLİYETÇİLİĞİ'nin ve

TÜRK MİLLETİNİN kıymetini bilmiyorsanız,

GÖZÜNÜZE DİZİNİZE DURSUN!

Osmanlı devletinin en uzun saltanat süren padişahlarından Kanunî Sultan Süleyman da sağlığa verdiği önemi belirtmek için şu veciz beyti söylemiştir:

“Halk içinde muteber bir nesne yok devlet gibi

Olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi”

İnsanın sağlığını koruması en büyük vazifelerinden biridir. Çünkü her şey sağlık üzerine kuruludur. Bunun yanında sağlığımızı muhafaza etmek Allah’ın emridir. Zira Kuran’da

“Allah yolunda mallarınızı harcayınız! Ve kendi ellerinizle kendinizi tehlikeye atmayınız.! Davranışlarınızda dürüst olunuz!. Çünkü Allah, dürüstleri sever.”( Bakara S. 195.Ayet) buyrulmuştur.

Bilindiği gibi hastalıkların çoğu pislikten kaynaklanmaktadır. Oysa İslam’da temizliğe büyük önem verilmiştir. Ev, üst baş ve iç temizliğine dikkat edilmesi istenmiştir. Dinini hayat tarzı edinenler, bu kurala harfiyen uyanlar hastalıklardan uzak olmuşlardır. Fakat yine de olacaksa bunun da önüne geçilememiştir.

İslâm dünyasında tıbba büyük önem verilmiş ve bu alanda önemli Müslüman âlimler yetişmiştir. İbni Sinalar, Farabiler bunlardan başlıcalarıdır. Başını kuma gömerek İslâm’ı karalamak isteyenler dinimizin ilme mani olduğunu söyleyecek kadar körelmişlerdir. Oysa mevcut durum hiç de böyle değildir. İslam bütün pozitif  ilimleri teşvik etmiş ve önünü açmıştır. Tıp da bunlardan birisidir.

Yüce Peygamberimiz sağlığa apayrı bir kıymet vermiş ve zaman zaman bununla ilgili tavsiyelerde bulunmuştur.

Peygamberimizin sağlık konusundaki görüş ve tavsiyelerinin bir araya gelmesiyle “Tıbbı Nebevî” kavramı ortaya çıkmıştır.

Yuvarlak bir ifadeyle söylersek “Tıbbı Nebevî” kendi inanç köklerimizden gelen tüm tıbbi bilgi ve tavsiyelerin genel anlamdaki adıdır. Özellikle İslâm inancı doğrultusunda yapılan tavsiyeler, sağlık sırları, yemek yeme alışkanlıklarımızdan kan vermeye kadar yapılan tüm öneri ve yöntemler bu adla anılır olmuştur.

Hz. Muhammed(SAV)'in sağlık üzerine olan tavsiyeleri Tıbbı Nebevi adıyla bir araya getirilmiştir. Tıbbı Nebevi geleneği tarih boyunca İslâm toplumlarındaki tıp kavramı üzerinde önemli etkide bulundu. İslâm dünyasındaki tıbbi yazılar Tıbbı Nebevilere atıfta bulunarak başlardı. İslam’da tıbbın önemli merhaleler kat etmesi biraz da bu yüzdendir.

Resulullah (SAV) sağlıklı olmaya çok önem vererek sahabeleri bu konuda uyarmıştır. Onlara sağlıklarına özen göstermelerini tavsiye etmiştir. Bunun yanında Peygamber Efendimiz (sav) sağlıklı olmanın ne kadar önemli bir varlık olduğunu bir hadis-i şerifinde şöyle bildirmiştir.

(Muâz bin Abdullah babasından ve amcasından anlatır): “Peygamber Aleyhisselâm buyurdu ki: “Zenginlik hoştur, takva ile olursa zarar vermez. Sağlık, takva ile olursa, zenginlikten üstündür. Sağlıklı olmak, cennet nimetlerindendir.”

Bilindiği gibi hastalıklar kulların imtihan olmasına bir vesiledir. Hastalık dönemlerinde sabreden ve şükreden kullar bu imtihanı başarıyla geçmişler demektir. Onun için hastalığa sabredenler kurtuluşa erenlerdir. Bununla beraber kişi hastalığına derman aramalıdır.

Çünkü Peygamberimiz bir mübarek sözlerinde ölümün dışında dermansız derdin olmadığını söylemektedir: “Hak Teâlâ şifasını yaratmadığı hiçbir türlü dert yaratmamıştır. Her kim o şifayı bilirse ilâç edip kurtulur, her kim bilemezse o dertle kalır. Fakat ölümün dermanı yoktur.”

Bazı kimseler hastalığın kişinin mertebesini yükselttiğini söylerler. Bu bir yere kadar doğrudur. Fakat kişi mertebem yükselecek diye tedaviden geri durmamalıdır. İmkânı varsa muhakkak tedavi olmalıdır. Zira sağlıklı insanın yaptığı ibadet çok daha üstün vefaziletlidir. Bununla ilgili olarak Resulullah Efendimiz şöyle buyuruyor.(Hilâl bin Yesâr anlatır): “Peygamber Aleyhisselâm bir hastayı sormaya varmıştı. Buyurdu ki: ‘Tabip getirin.’ Dediler ki: ‘Ya Resulullah, sen de mi tabip getirmek buyuruyorsun?’ Buyurdu ki:

Evet. Hak Teâlâ devasını birlikte indirmediği hiçbir dert göndermemiştir.”

Yüzyılımızda hastalıkların kökeni genellikle psikolojiktir. Bugünün insanı her ne kadar rahat bir hayat yaşıyorsa da ruhsal yönden buhranlardan kurtaramıyor kendini. Bunalımlar ve iç sıkıntıları hastalıklara davetiye çıkarıyor.

Peygamberimiz Hz. Muhammed (sav), sıkıntının hastalıklara yol açtığını şu hadisi şeriflerinde buyurmuşlardır.(Ebû Hüreyre anlatır). “Her kimin huyu kötü olsa, kendi nefsini sıkıntıda tutar ve her kimin kederi çok olsa, kendisini hasta eder.”

Şunu açıklıkla ifade edelim ki her ne kadar Tıbbı Nebevî diye bir kavramdan bahsediyorsak da Resulullah bir doktor değildi. O da bizim gibi hastalanınca derdine derman arıyordu. Bir kısım uygulamalar tecrübelerle ispatlandığı için onları öneriyordu. Bunlar ona bir vahiy olarak gelmiyordu. Nitekim bu hususta yanıldığı da oluyordu. Bu ayrı bir durumdur. Modern tıbbı reddedip eski yöntemleri ibadet aşkıyla uygulamak doğru değildir. Her alanda olduğu gibi çağın yeniliklerinden sağlık alanında da faydalanmak her Müslüman’ın yapması gereken sağlıklı davranışlardandır.

Aksaray Devlet Hastanesi acil servisimizde her kez bir havalarda...

Personelinden tutun da, çalışanına kadar...

Hasta doktora geliyor, doktor baksam mı, bakmasam mı! düşünüyor...

Araştırmalarım da, hasta tansiyon proplemi ile acil servise geliyor vee Tansiyon 19.... Ve hastaya herhangi bir şeyin yok diyerek evine gönderilmek isteniyor...

Böyle bir şey olur mu, tansiyonu 19 olan bir vatandaş eve nasıl gönderilmek isteniyor, insan hayatı bu kadar ucuz mu?

Evet İnsan Hayatı Geçekten Bu Kadar Ucuz mu...?

Hani diyoruz ya benim dayım var! Bu vatandaşlar kendi dayılarına aynı muameleyi yapabilirler mi yoksa, aman benim dayım gelmiş diyerek kapıda mı karşılarlar!

Buradan hiç kimseleri rencide etmek istemiyorum ama görünen köy klavuz istemiyor.

Hasta ve hasta yakınları bir ah çekiyorlar ki! Ne olduğunu anlamak bizler için biraz zor oluyor...

Geçtiğim günlerde, benim dayımın hanımını hastaneye kontrole götürdüm...

Poliknilikte bulunan doktorlarımız özveri ile hastalarını muayene ettikleri gözümüzden kaçmadı.

Ne yazık ki A Blokta bulunan havalandırma boşluğu sigara izmaritleri ile dolmuş. Bir an düşündüm acaba birileri Devlet hastanemizi kötü mü göstermek istiyor diye kendime sormadan edemedim. Çevreye baktım bir de ne göreyim çalışan personelmi yoksa sıradan bir vatandaş mı anlamadım ama camdan kafasını dışarı uzatarak efkarlı efkarlı sigarasını içiyor ve hiçte rahatsız olmuyor. Olmaya da niyeti yok gibi çok rahat...

Vay vay ne günlere kaldık, sigaranın yasak olduğu ve insan sağlığı ile ilgilenen bir kurumda demek ki İnsan Sağlığı Hiçe Sayılıyor.....

Söylenecek bir kelime bulamıyorum...

Saygıdeğer hastane yetkilileri acaba sizlerde çok rahat bir şekilde sigaranızı dumanlıyormusunuz...

Sevgili Cumhuru Resimiz bu konuda çok hassas olduğunu cümle alem bilmekte de bizler mi bilmiyoruz...

Gördüğü şeylerde dil, dişte kaldı.

Ne buna uydular, ne bu onlara,

Ortak nokta yeri hep dışta kaldı.

Fikir iflas etti, bir devir bitti,

Hırsız, arsız, dürüst yerini tuttu,

Umudu kırıldı, ağrına gitti,

Kuru dedi bastı, iz yaşta kaldı.

Tembel de değildi, hep de çalıştı,

Kazandığı her lokmayı bölüştü,

Açık gördüğümde varıp, ilişti,

Yediği vurgunlar sırf döşte kaldı.

Meççane kazanmak yüz karasıdır,

Sinkaflı küfretmek; it narasıdır,

Yolsuzluk, hırsızlık baş tuğrasıdır,

Edep, haya, namus, ar boşta kaldı.

Neylesin ki başka, kanıyor yara,

El-alem ne bilsin, düşmezse dara.

Sessizce kıvrıldı kaldırımlara,

Ne elde, avuçta, ne başta kaldı.

Dünkü gece sokaklarda yürüdü

Çıplak ayağıyla karı kürüdü

Üstünden kartonu rüzgar sürüdü

Yağmurda, çamurda, baş kışta kaldı.

Bu batası düzen sönsün istedi,

Makus talihimiz dönsün istedi,

Kul, kula saygılar sunsun istedi,

KORKUT’un hayali hep düşte kaldı.

Şahsım için konuşuyorum. Gazeteci olarak kimseden ne bir beklentim ne de bir çıkarım var. Bu konuda gayet şeffaf ve açığım. Gazetecilik hayatım boyunca hiç kimseye yalakalık yapmadım ve de yapmam, siyahsa siyak, ak sa ak derim bunu herkez bilir. Bu yönde o kadar rahatım.

Gazeteci olarak çok şey istemiyoruz. Sağlık yönünde biraz değil fazlasını istiyoruz...

Varsa yanlış uygulamalar  önüne geçilsin, eksik olanlar tamamlansın, bizler için yeter!  En çok mutluluğumuz ise yapmış olduğumuz haberler sonrası gerekli işlemlerin yapılması.

En çok bizleri faydalı olabilmek mutlu ediyor...

Bizleri mutlu ediyor da, vatandaşlar mutlu oluyor mu?....

Gelelim bazı konulara....

Taşören işçilerin sıkıntıları, Emar sıkıntısı.....

Gelen haberler doğrultusunda çalışan personel içerisinde, dayısı olan varmış....

Tabi herkesin bir dayısı vardır, benimde dayım var, hem de dayımın kızı ile 23 yıldır evliyim....

İşin adı astarı işte öyle demiyorlar....

Yahu nasıl olur, dayı meselesi diyerek araştırdık ki, işin adı astarı, her çalışanın bir siyasi partiden dayıları varmış....

Nasıl olur dedik, onlarda dedilerki;“beni başka yere veremezler, yoksa dayıma arattırırım”.

Aklıma Rahmetli Kemal Sunalın Dayı filmi  geldi...

Adam kayırmaca yok...

Adam kayırmaca yok demişken son günlerde Aksaray Devlet Hastanemiz  hakkında kulağımıza öyle şeyler geliyor ki, bu kadar da olmaz diyorum. Hastanede taşeron olarak çalışan 350'ye yakın  işçilerin taaa Şubat ayından kalan maaşlarını alamadıkları duyumları kulağımıza gelmeye başladı. Hatta bu konu ayyuka kadar çıkmış iken hiç kimse bu vatandaşların maaşı konusunda hiç bir şey yapmamaktamı.

Bu konuda da bizim gibi duyarlı olan kişilerin bu yönde gerekli girişimleri yaptıkları bilgisini alacağız inşaallah. Bakalım bu yönde de hastane yönetimi nasıl bir yol izleyecek.

Liyakatsizlik varmı!

Acaba iddia edildiği gibi liyakatsizlik varmı?

Hastanemizin acil servisi çok güzel olmuş. Olmuşta, çalışan kimler varsa bir başka havalarda....

Nasıl bir hava anlayamadım. Gelin bu konuyu da bir sonraki yazımız da anlatalım.....

Evet geçtiğimiz günlerde daha hayatının baharında 19 yaşında bir genç intihar etmek istediği

haberi gazetelerde yer aldı...

Peki Bu Gençlik Nereye Diye Hiç Bir Yetkili Düşünmüyor mu?

Evet bu gençlik nereye, demeden kendimizi alamıyoruz...

Burada aileye büyük görev düşüyor desek de kimsenin umurunda değil anlaşılan, Bana Dokunmayan Yılan Bin Yıl Yaşasın desturu ile gidildiği görülmekte...

Yahu, gençlerimiz bataklığa gidiyor, halen bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın diyor...

Babalarını kandıran gençler, araba aldırıyor, ehliyet yok, baba evladına diyor ki, aman evladım polise yakalanma, evlat baba sen merak etme ben yakalanmam demesi halk arasında söz konusu olurken.... SONUÇ gençliğin suçunu kimler çekiyor...

Hadi cevabını arayalım...?

Cevabı yok, neden, benim evladım yapmaz..

Hani bir tv dizisinde bayan diyor ya ''Benim Kemal'im Yapmaz''

İşte bizler böyle olduğumuz aşina...

Peki gençlik nereye gidiyor?

Toplumun temelleri çatırdamaya başladı. Hiç kimsenin umurunda değil.

Göz göre göre gençlik uçuruma doğru sürükleniyor.

Eşler arasında boşanmalar artmaya başladığı gözlenirken, Boşanma sonucu iki arada kalan çocukların ruh halleri perişan oluyor. Lafa sıra geldi mi “ben çocuğum için her şeyimi veririm” derler; Hadi oradan demeden kendimi alamıyorum...

 Fakat çocukları için eşlerine katlanamayanlarda var. Bu ne turşu, bu ne lahana o zaman.

Ne yazık ki, TV. Medya kuruluşları da, boşanmayı teşvik ederken, iletişim araçlarından internet ve cep telefonları da yardımcı oluyor. Dizi filmler gün boyu, kimin kadını, kimin erkeğini ve kimin erkeğinin kimin kadınını yoldan çıkardığı belli değil. Bunu gören ev kadınları ise, ya internetten ya da telefondan, bir şekilde başkalarıyla bağlantı kuruyor ve işin arkası devam ediyor. Sonra da iş boşanmalara kadar gidiyor. 

Vay halimize vay....

Eşler birbirlerine tahammül edemiyorlar. Birbirlerini taşıyamıyorlar. Neden aralarında saygı yok?

Asıl olan; bizi biz yapan inancımızdan, bizleri uzaklaştırıp, ondan sonra her tarafa yönlendirebiliyorlar. Manevi değerlerinden kopuk bir toplum bireylerinin namus kavramı zedeleniyor, saygı kalmıyor ve ülkenin geleceği diye bir düşüncesi kalmıyor. Bu şuur ile yetişen bir gençlik, gelecekte acaba, bir kurtuluş savaşı söz konusu olsa, ecdadımız gibi bu ülkeyi savunabilecekler midir? Böyle bir gençliğin yetiştirdiği çocuklar da nasıl olur dersiniz? 

İnternet üzerinden her türlü görüntüler hedonistçe özgür bırakılınca, evlenen gençliği, bir Lut kavmi misali akıbet bekliyor. Böyle yetişen bir gençlik bu ülkenin geleceğini nasıl düşünebilecek? 

Uyuşturucu yaşının 15 yaşlarına kadar düştüğü bir geçliğin halini düşünen birileri var mıdır? 

Haçlılar, İzmir’den, yenilgiyle ayrılırken, bir İngiliz subayın şu ifadeleri bugün akla gelmelidir: “Sizin şu kolunuzun altındaki kitap olmazsa bize bir saat tutmazsınız.” 

İşte, Çanakkale’den geri dönen haçlıların çabası bu yönde oldu ve başarıyorlar… 

Bir toplumun temel kurumu aile olduğuna göre, artık Türk toplumunun aile temelleri sarsılmaya başladı.

Yeter artık diyelim ve evlatlarımıza sahip çıkalım.

Vatanına, Milletine, Bayrağına ve Dinine sahip çıkacak nesiller yetiştirelim...

Kalın sağlıcakla...

"Allâh-u Te'âlâ katında gökleri ve yeri yarattığı günden bu yana ayların sayısı on ikidir. Bu on iki aydan dördü (Receb-i Şerif, Zilkade, Zilhicce ve Muharrem ayları) haram aylardır." (Tevbe Sûresi:36)

Hazreti Ebu Bekir (Radıyallâhu Anh)'ın rivayet ettiği bir hadîs-i şerîfte Rasûlüllâh (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem) Efendimiz şöyle buyurmaktadır:

"Şüphesiz ki zaman, dönüp dolaşıp Allâh-u Te'âlâ'nın gökleri ve yeri yarattığı gündeki halini almıştır. Sene on iki aydır. Bu on iki aydan dördü haramdır ki, üçü peş peşedir. Bunlar, Zilkade, Zilhicce ve Muharrem'dir. Tek olan ay ise Cemadiyel Ahir ile Şaban arasındaki Mudar'ın (torunları olan Kureyş kabilesinin tazim ettiği) Receb-i Şerif ayıdır." (Buhari, Bedül Halk:2 No:3197; Müslim, Kasame:29; Ebu Davud No:1947; Ahmed İbn-i Hanbel, el-Müsned: 5/37; Beyhaki, Fedailül Evkat, No:1)

Muharrem ayı, âyet-i kerîme ile işaret edilen ve hadîs-i şerîfle de belirtilen dört haram aydan birisi ve İslâmi takvimin de ilk ayıdır. Muharrem ayı, kendisinde tutulan orucun ve yapılacak bir takım ibadetlerin özellikle teşvik edildiği aylardandır.

Hazreti Ebu Hureyre (Radıyallâhu Anh)'dan rivayet edilen bir hadîs-i şerîfte Rasûlüllâh (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem) Efendimiz şöyle buyurmuşlardır:

"Ramazan ayının orucundan sonra en faziletli oruç Allâh-u Te'âlâ'nın ayı olan Muharrem ayındaki oruçtur. Farz namazlardan sonra en faziletli namaz ise gece yarısı kılınan teheccüd namazıdır." (Müslim, Sıyam:202; Ebu Davud, Savm:55; Tirmizi, Salât:324; Nesâî; Kıyamul Leyl:7)

Hadîs-i şerîfte Muharrem ayına Allâh-u Te'âlâ'nın ayı denilmesi, bu ayın şerefine işarettir. O yüzden bu ayda nafile ibadetlere ve oruçlara daha ziyade yönelmemiz lazımdır. Ayrıca bu ay içinde Hicri Yılbaşı ve Aşura Günü gibi önemli iki gün bulunmaktadır. Allâh-u Te'âlâ bu ayı ve içinde bulunan bu mübarek günleri en güzel şekilde idrak edip ihya edebilmeyi nasip eylesi (Âmin)

Âlimlerin görüşüne göre ibadetle geçirilmesi müstehap olan geceler on dört tanedir ki bunlardan bir kısmı da Muharrem ayının içindedirler.

     “Allah yolunda öldürülenlere (şehitlere) ölüler demeyin. Bilakis onlar diridirler fakat siz onu anlayamazsınız.”  (BAKARA SURESİ – 154. AYET)

     İnsan çalışarak pek çok rütbe ve unvanlar elde eder. Bu rütbelerin başında hiç şüphe yok ki, şehitlik ve gazilik gelir. Çünkü bu rütbeler hayat karşılığında elde edilmekte ve inanç sayesinde kazanılmaktadır. Hem Hak katında ve hem de halk yanında şehadet mertebesine yükselmek, büyük bir mazhariyettir.

     Şehit, Allah’ın huzurunda diri olarak hazır bulunup, rızıklandırılacağı ve cennete gireceğine şehadet olunduğu için bu adı almıştır.

     Gazi ise, Allah yolunda ve vatan uğrunda savaştığı ve şehit olmayı arzu ettiği halde ölmeyip, sağ kalan kimseye verilen addır. Gazi de şehit olmak ve bu mertebeye yükselmek için savaştığından dolayı o da şehitler derecesindedir. Hatta Peygamberimiz (SAV): “Bir kimse Allah yolunda şehit olmayı can-u gönülden isterse, yatağında ölse dahi Allah onu şehitler derecesine ulaştırır.” buyurmuştur.

ŞEHİTLERİN FAZİLETİ

     İnsan niçin şehit veya gazi olmayı ister? Çünkü başka bir çaba ile bu rütbelere erişemez de ondan. Bu rütbeler canı feda etme karşılığında elde edilir.

     Peygamberimiz (SAV)’e bir adam sordu: “Ey Allah'ın Resulü, bana, savaşa denk olan bir amel göster?” Peygamberimiz (SAV): “Buna denk bir amel bulamıyorum.” buyurdu. Sonra da:“ Savaşçı savaşa çıktığı zaman, camiye kapanır durmadan ve usanmadan namaz kılmaya ve ara vermeden oruç tutmaya gücünüz yeter mi?” buyurdu. Bunun üzerine adam: “Buna kimin gücü yeter, ey Allah'ın Resulü?” dedi.

     Kur’an-ı Kerim şöyle buyuruyor:

     “Siz, hacılara su dağıtma ve Mescid-i Haram’ı (Kâbe’yi) onarma işiyle, Allah’a ve ahiret gününe iman edip Allah yolunda savaşanların yaptığı işi bir mi tutuyorsunuz? Bunlar Allah katında eşit olamazlar.”  (TEVBE SURESİ – 19. AYET)

     Bu ayet-i kerime'nin nazil olması ile ilgili “Müslim”de şu rivayet yer almaktadır:

     Numan b. Beşir (RA) adındaki sahabi şöyle demiştir:“Ben Peygamberimiz (SAV)’in minberi yanında idim. Bir adam bana:“Ben Müslüman olduktan sonra hacılara sakalık etmem hariç, hiç bir emel yapmasam gam yemem.” dedi. Bir başkası da: “Ben Kâbe'yi onarsam da başka hiçbir amel yapmasam aldırış etmem.” dedi. Bir diğeri de: “Allah yolunda savaşmak, bu sizin söylediklerinizden daha faziletlidir.” dedi. Bu bir cuma günü idi. Bunları dinleyen Hz. Ömer (RA): “Susun, Peygamber (SAV)’in minberi yanında böyle sesinizi yükseltmeyin. Ben cumayı kıldıktan sonra konuyu Peygamberimiz (SAV)’den sorup öğrenirim.” dedi. Allah Teâlâ da bu ayeti indirdi (ve onların sözünü ettikleri amellerden hiçbirinin Allah yolunda savaşmakla aynı olmadığını bildirdi.)”

     Özürsüz olarak evinde oturup herhangi bir ameli yapan kimseler ile Allah yolunda savaşanların Allah katındaki dereceleri itibariyle eşit olmadıklarını bildiren bir başka ayet-i kerime de şöyledir:

     “Müminlerden özür sahibi olanlar dışında oturanlarla, malları ve canları ile Allah yolunda savaşanlar bir olmaz. Allah, malları ve canları ile savaşanları, derece bakımından oturanlardan üstün kıldı. Gerçi Allah hepsine cennet va’detmiştir, ama savaşanları, oturanlardan pek büyük ecirle üstün kılmıştır.”  (NİSA SURESİ – 95–96. AYETLER)

     Evet, insan niçin şehit olmak ister? Çünkü Allah şehâdet mertebesine yükselene cenneti va’dediyor. Kur’an-ı Kerim şöyle buyuruyor:

     “Allah müminlerden mallarını ve canlarını, kendilerine (verilecek) cennet karşılığında satın almıştır. Çünkü onlar Allah yolunda savaşırlar, öldürürler, ölürler. (Bu),Tevrat’ta, İncil’de ve Kur’an’da Allah üzerine hak bir va’ddır. Allah’tan daha çok sözünü yerine getiren kim vardır? O halde O’nunla yapmış olduğunuz bu alışverişinizden dolayı sevinin. İşte bu, büyük bir kazançtır.”  (TEVBE SURESİ – 111. AYET)

     Bir adam Peygamberimiz (SAV)’e:“Ey Allah'ın Resulü, Allah yolunda öldürülürsem yerim neresidir?” diye sordu. Peygamberimiz (SAV): “Cennettedir.” buyurdu. Adam, yemekte olduğu elindeki hurmaları bırakıp savaşa girdi ve sonunda şehit oldu.”

     Müslüman Türk’ü zaferden zafere koşturan ve tarih sayfalarını kahramanlık destanları ile süsleten, Allah’ın hak olan vadine ermek ve O’nun şehitler için hazırladığı mükâfata mazhar olma arzu ve isteğidir.

     İslam için ve Müslümanlar için büyük bir felaket olan Haçlı ordularını bu ruh ve heyecanla durdurmuş, 1071 tarihinden itibaren Anadolu’yu Müslüman Türk’e anavatan yapmış, 1453’de İstanbul’un fethiyle Bizans imparatorluğunu yıkarak orta çağı kapatıp yeniçağı açmış, 30 Ağustos 1922’de Dumlupınar Meydan Savaşını kazanarak ülkeyi düşmandan temizlemiştir. Yakın tarihte 1974’de yine bu ruh ile Mehmetçik Kıbrıs’ta savaşmış, soydaş ve kardeşlerini Yunan mezaliminden kurtarmıştır.

     İnsan niçin şehit olmak ister? Çünkü Cenab-ı Hak, şehitlerin ölü değil, diri olduklarını ve O’nun tarafından rızıklandırıldıklarını bildiriyor. İnsan, ancak ölmekle bu mertebeye yükseldiği halde Cenab-ı Hak onların ölü değil bizim anlayamayacağımız bir hayat ile diri olduklarını bildiriyor, şöyle buyuruyor:

     “Allah yolunda öldürülenlere (şehitlere) ölüler demeyin. Bilakis onlar diridirler fakat siz onu anlayamazsınız.”  (BAKARA SURESİ – 154. AYET)

     Başka bir ayette şöyle buyruluyor:

     “Allah yolunda öldürülenleri (şehitleri) sakın ölü sanmayın. Bilakis onlar diridirler; Allah’ın Lütuf ve kereminden kendilerine verdikleriyle sevinçli bir halde Rableri yanında rızıklara mazhar olmaktadırlar. Arkalarından gelecek ve henüz kendilerine katılmamış olan şehit kardeşlerine de hiç bir keder ve korku bulunmadığı müjdesinin sevincini duyurmaktadır.”  (ALİ-İMRAN SURESİ – 169–170. AYETLER)

     Sevgili Peygamberimiz  (SAV),şehitliğin derecesiyle ilgili olarak şöyle buyurmuştur:

     “Hiç kimse cennete girdikten sonra - bütün dünyaya sahip olsa bile tekrar dünyaya dönmek istemez. Yalnız şehitler, keramet (ve erdikleri nimetler) sebebiyle dünyaya dönüp on defa şehit olmayı arzu ederler.”

     Bizzat Peygamberimiz (SAV), bir defa değil birkaç defa şehit olmayı istemiş ve şöyle buyurmuştur:

     “Ruhumu kudret elinde tutan Allah’a yemin ederim ki, Allah yolunda savaşıp öldürülmemi, sonra tekrar dirilip savaşarak tekrar öldürülmemi, yine dirilip savaşta öldürülmemi arzu ederim.”

     Şehitlik olmadan vatan olmaz. Evet, vatan bir toprak parçasıdır, ama her toprak parçası vatan değildir. Vatan, uğruna şehitlerin kan akıttıkları toprak parçasıdır. “Toprak, eğer uğruna ölen varsa vatandır.” sözü, ne güzel bir sözdür.

     Bugün sahip olduğumuz bu cennet vatan kahraman atalarımızın her karışını kanları ile sulayarak bize emanet ettikleri topraklardır. Şair güzel söylemiş:

     “Ecdadını zannetme asırlarca uyurdu,

      Nerden bulacaktın o zaman eldeki yurdu.”

     Vatan, bir Müslüman’ın her şeyidir. Çünkü din, namus, şeref ve bağımsızlık gibi kutsal değerler ancak vatan sayesinde korunabilir. Bunun için atalarımız vatanımız için her fedakârlıkta bulunmuşlar, kanlarını akıtarak onu düşmana teslim etmemişlerdir.

     Allah'a ve O’nun Peygamberi (SAV)’e imandan sonra, insanı en çok Allah’a yaklaştıran amel, hiç şüphe yok ki Allah yolunda savaşmaktır.

     Ebû Zerr (RA) diyor ki: “Peygamberimiz (SAV)’e: “Ey Allah’ın Resulü, hangi amel daha faziletlidir?” diye sordum. Peygamberimiz (SAV): “Allah’a iman etmek ve O’nun yolunda savaşmaktır.” buyurdu.

ŞEHİTLER ÜÇ KISIMDIR

     “Şehit” denilince, Allah yolunda ve vatan uğrunda canını feda eden kimse akla gelir. Esasen şehit, genelde bu anlamda kullanılır. Bununla beraber başka şekillerde ölenlerden şehit olanlar da vardır. Ayrıca bazı şehitler vardır ki, onlara uygulanan hükümler diğer şehitlere uygulanmaz. Bunun için İslâm âlimleri şehitleri, kendilerine uygulanan dünya hükümleri ve Allah katındaki durumları itibariyle üç kısma ayırmışlardır.

     1-) HEM DÜNYA VE HEM DE AHİRET BAKIMINDAN ŞEHİT OLANLAR

a-) Savaşta gayr-ı Müslimlerle veya eşkıya ve yol kesicilerle yapılan çatışma sonunda öldürülmüş olanlar,

b-) Savaş alanında, üzerlerinde öldürülmüş olduklarına dair belirti olduğu halde ölü bulunanlar (üzerlerindeki öldürülme alameti, bunların savaşta öldürülmüş olduğunu gösterir.)

c-) Kendisine haksız yere yapıldığı bilinen bir saldırı sonunda öldürülmüş olan ve bundan dolayı da varislerine diyet olarak bir mal verilmesi gerekmeyen herhangi bir Müslüman,

d-) Malını, canını ve ırzını korurken haksız yere öldürülmüş bulunan kimse. Nitekim Peygamberimiz (SAV):

     “Malını koruma uğrunda öldürülen şehittir. Canını koruma uğrunda öldürülen şehittir. Dinini koruma uğrunda öldürülen şehittir.” buyurmuştur.

     İşte bunlar, hem dünya hükümleri itibariyle hem de ahiret bakımından şehittirler.

     Bu durumdaki şehitler yıkanmaz, üzerlerindeki elbiseler çıkarılmaz, öylece namazları kılınarak gömülürler.

     Şehidin kefeni, üzerindeki elbisesidir. Ancak üzerinde bulunan ve kefen cinsinden olmayan palto ve ayakkabı gibi şeyler çıkarılır. Üzerindeki elbisesi, örtülmesi gereken yerlere eksik gelirse, tamamlanır.

     2-) AHİRET ŞEHİDİ

     “Ahiret Şehidi” kime diyoruz ve bu adı niçin veriyoruz? Ahiret şehidi, düşmanla veya Devlete başkaldıran ve yol kesenlerle yani eşkıya ile savaşırken yaralandıktan sonra hemen ölmeyip; tedavi olan yemek yiyen, su içen veya bir süre uyuyan veyahut savaş alanında ölmeyip başka bir yere nakledildikten sonra ölenlerdir.

     Bunlar, Allah katında şehittir ve şehit mükâfatı alacaklardır. Ancak bunlara dünya hükümleri uygulanmaz. Bunlar, diğer ölüler gibi yıkanır, kefenlenir ve namazları kılınarak defnedilirler.

     Bir hata sonucu öldürülen Müslüman da ahiret şehididir.

     Ayrıca boğularak, yanarak, bir yıkıntı altında kalarak ölenler ile aile ve çocuklarının geçimini sağlamak için helâl yoldan çalışıp kazanırken ölen kimseler ve ilim yolunda ölenler de ahiret şehidi sayılır. Nitekim Peygamberimiz Efendimiz (SAV),şöyle buyurmuştur:

     “Şehitler beştir: Vebadan ishalden ölenler, suda boğulanlar, duvar ve toprak altında kalıp ölenler ve Allah yolunda şehit düşenler.”

     3-) DÜNYA ŞEHİDİ

     Bu, inanmadığı halde Müslüman görünen ve Müslümanların yanında savaşırken öldürülen kimsedir. Bu da şehit sayılır, yıkanmadan namazı kılınarak elbisesiyle gömülür. Ancak, inancı olmadığı ve yalnız dünya ile ilgili amaçlar için savaşarak öldürüldüğünden -dünya hükümleri bakımından şehit sayılır ise de- Allah katında şehit değildir.

     Burada önemli olan iki hususa işaret etmekte yarar vardır.

Birincisi: Yapılan işler kişinin niyetine bağlı olarak değerlendirilir. Nitekim Peygamberimiz Efendimiz  (SAV),bu konuda şöyle buyurmuştur:

     “Ameller ancak niyetlere göre değerlenir. Herkese ancak niyet ettiği şey vardır.”

İkincisi: Hiç kimsenin iç dünyası bilinemeyeceği için bu şehidin durumu kendisiyle Allah arasında olan bir husustur. Çünkü bir kimsenin içinde neyi sakladığı ve ne amaçla savaştığını ancak Allah ile kendisi bilir. Bu itibarla, bir kimsenin bazı davranışlarına bakarak o kimse hakkında -içinde sakladığı ile ilgili- kesin bir şey söylemek doğru değildir. Aksi takdirde insan yanılır ve bu yüzden günaha girmiş olur.

     Bu noktada şu Hadis-i Şerifi hatırlamakta yarar vardır.

     Ebû Musa (RA) diyor ki: “Bir Bedevî Peygamberimiz (SAV)’e gelerek: “Ey Allah’ın Resulü, adam var ki, ganimet elde etmek için savaşır, adam var ki şöhret için savaşır. Bunların hangisi Allah yolunda savaşmış olur?” diye sordu. Peygamberimiz (SAV): “Allah’ın sözü ve dini üstün olsun diye savaşan kimse Allah yolunda savaşmış olur.” buyurdu.

     İşte şehitlerimiz kanlarını akıtarak bu cennet vatanı bize emanet etmişlerdir. Bize düşen de bu toprakları imar etmek, korumak ve bizden sonraki nesillere devretmektir. Bunu yapmadığımız takdirde hem vatanımıza ve hem de şehitlerimize karışı görevlerimizi yapmamış ve onların ruhlarını incitmiş oluruz.

     Kur’an- Kerim ayet-i kerimeleriyle konumuzu bitirelim. Bu ayet-i kerimelerde, Allah şöyle buyuruyor:

     “Ey İman edenler, sizi acı bir azaptan kurtaracak ticareti size göstereyim mi? Allah’a ve Resulüne inanır, mallarınızla ve canlarınızla Allah yolunda savaşırsınız. Eğer bilirseniz, bu sizin için daha hayırlıdır. İşte bu takdirde O, sizin günahlarınızı bağışlar, sizi altından ırmaklar akan cennetlere, Adn cennetlerindeki güzel meskenlere koyar. İşte en büyük kurtuluş budur.”  (SAFF SURESİ – 10–12. AYETLER)

     Allah şehitlerimize rahmet eylesin, cennetiyle cemaliyle onları şereflendirsin, bizlere de onların yolundan yürümeyi nasip eylesin. Ülkemizi her türlü felâket ve musibetlerden muhafaza buyursun. Aziz milletimize kötü ve karanlık günler göstermesin. Âmin.

Ne güzel sevinç, ne güzel heyecan kaplardı içimizi bayram yaklaştıkça, sabahı zor ederdik.

Babalar gelirdi bayram namazından, evde herkes sıralanır bayramlaşırdı, evdeki o bayram havası anlatılmaz harikaydı. Bir huzur eserdi ılık ılık, içler sıcacıktı, o bayram kahvaltıları unutulmazdı…

Annelerin bütün yavrularını ak pak yapıp, tertemiz bayramlıkları giydirip yolcu etmesi bile ne kadar duygu doluydu.

Çocukluk ne güzel, hele o zamanda, sokaklar cıvıl cıvıldı, çocuklar her kapıda “Bayramınız mübarek olsun yengeciğim, amcacığım!” der çantalarını şekerle parayla doldururdu… Saydıkça coşardı akşama kadar…

Sonra çocuklar büyüdü, evlendi… (Sanki çocuk kalınsaydı ne olurdu???)

Yine bayram günü baba evinde toplanılırdı, o zaman, yine ayrı bir sevinç, bir yandan kardeşler, bir yandan yeğenler, annelerin gözleri sevinçten dolu dolu, bütün, en büyüğünden en küçüğüne yavrular, torunlar etrafta, içlerinde, yüreklerinde  hiç bitmeyen dua : “ Ya Rabbim, bu bayramlara yine kavuştur bizi”. Biraz misafir ağırlanır, biraz hazırlanılır, kardeş kardeş hep beraber ailece çıkılırdı komşuları, dostları ziyarete, ne kapı kapalı dururdu ne telefon sesi biterdi…

Şimdi mi? Şimdiyi hiç sormayın…

Anne, baba buradaysa gidiliyor tabii ama yine de kardeşlerin kaçı bir arada? Biri giriyor, diğeri girenin çıkmasını gözetliyor girmek için adeta. Doluşulmuyor, doluşulamıyor eskisi gibi, gelenler sırayla geliyor, üstelik gelmeyenler de var yoktan bahanelerle, uzakta olup gelemeyenler ayrı mesele.

Annelerin gözleri dolu dolu, hiç susmuyor, devamlı akmaya hazır, ama bu defa kederden, üzüntüden bu dağınıklıktan dolayı.

Hüzün en iyi dostu olmuş, yerleşmiş yüzlerine.

Ne gidilen yerde tat var, ne de bizlerde…

Kardesle karşılaşıyorsunuz, sımsıkı sarılsanız ya! Gönülden bayramlaşsanız ya! Yok!

Herkes yapıyorsa da zoraki, yapmayan zaten daha beter.

Anne ve babaların gözleri yollarda, “Gelen de sağolsun, gelmeyen de.” diyorlar. Takmıyormuş gibi göstermeye çalışıyorlar ama aslında gözleri kapıda ve heryerde olmayanları arıyor, içlerinde yalvarmalar : “Gelin artık, baba evinizi böyle sessizlikte bırakmayın…”

Böyle dağılmak için mi büyüdü çocuklar?

Evliliğin de işte öylesine! Gelinin de işte öylesine! Damadın da! Kardeşleri birbirinden ayıran, anneleri yasa boğan herşeyin herkesin işte öylesine!

Bakın, artık bayramlarda Türkiye’ye dönmüş olan anneler ve babaların birçoğu gelmiyor bile, niye gelsinler ki? Kimse kimseyi sormazken...

Bir elin beş parmağını nasıl ayırırsınız? Birbirinden kaçsalar bile yine bir aradalar. Deneyin bakalım, ne kadar uzaklaşabilirler, ancak birbirlerine yakın olunca ısıtırlar birbirlerini, onlar ayrılmak istedikçe köklerini acıtırlar. Biri kanasa diğerine bulaşır acısı, kanı...

Böyleyken uğraşın kardeşler, ağabeyler, ablalar, nereye kadar varacaksınız, dayanacaksınız bakalım... 3 günlük dünyanın nesi sebep sizi birbirinizden böyle uzaklaştırmaya? Hepimizin canının aslında tek bir can olduğunu ne zaman anlayacağız bakalım? Birimiz bu dünyadan göçünce mi? Söyleyin! Birimiz bu dünyadan gidince, kabre girince mi anlayacağız, pişman olacağız?

Ne zaman!?

Herkese hayırlı bayramlar... Büyüklerin ellerinden, küçüklerin gözlerinden öperim...

Kalın sağlıcakla...

Epey zamandır buruk geçiyor bayramlarım,

dilerim sizinkiler gönlünüzce geçsin ve

BAYRAMINIZ BAYRAM OLSUN.

BAYRAM

Sokaklarda; bayram gelmiş diyorlar,

Eğer görür isem; size fitlerim,

Gelsin şu hüsranı alsın götürsün,

.........Temizlensin yakamdaki bitlerim,

.........Hele gelsin, görünsün de, kutlarım.

Gelince tanıtsın; “Bayram’ım” desin,

Otursun yanıma biraz dinlesin,

Eğer sabretmez de kaçarsa, kesin;

.........Tutup; zencirlere vurur, kitlerim,

.........Kaçmaz ise; bayram derim, kutlarım.

Atiden gelecek umudu sürüp,

Uzaktan da olsa bir kere görüp,

Muştu vermek için uluyup, ürüp,

.........Haber etsin kapımdaki itlerim,

.........“İşte bayram geldi” derim, kutlarım.

Bir yanda ışığı sönen yıldızlar,

Bir yanda namusu çalınan kızlar,

Zulümde yaşayan, tüm umutsuzlar;

.........Sizi anıp, donar iken etlerim,

.........Bayram, bayram olsun, öyle kutlarım.

Türk’ün dağlarına çökerse duman,

Anla ki; karıştı sap ile saman.

Böyle aleyhimde işlerse zaman;

.........O bayramı eve koymaz, şutlarım,

.........Bayram; şayet gelir ise kutlarım.

İdari makamı tutmuşsa “Bush”lar,

Demek ki; ülkede karışmış işler.

Yaman bir sefere yolculuk başlar;

.........Ayağımda bağlı kalsın botlarım,

.........Bayram gelsin, görüp, öyle kutlarım.

Türkistan'da Türk'ün kanı çağlarken,

Orta-Doğu vurunarak ağlarken,

Müslüman feryadı yürek dağlarken,,

.........Bu aczimle bayram yapsam çatlarım,

.........Bayram; huzur getirirse kutlarım.

Eğer korkup, fikrimden vaz geçersem,

Zor günlerde vatanımdan göçersem,

Anamın kabrini koyup kaçarsam;

.........Haram olsun o emdiğim sütlerim,

.........Bayram gibi bayram gelsin, kutlarım.

Korkut’um; milletim tehtitde aha,

Bir cihattan başka neyim var daha,

Bol-bol yalvarıyom ulu ALLAH’a,

.........Savaşlarda tökezmesin atlarım,

.........Bayram gelsin, zafer olsun, kutlarım.

Hasan KORKUT

 Kadir Gecesi Önemi ve Anlamı nedir? İşte Kadir Gecesi Önemi, Kadir Gecesi Anlamı ve Kadir Gecesi hakkında bilgimiz doğrultusunda sizlere bilgi vermeye çalışacağım...

Kadir kelime olarak; değer, kıymet ve itibar anlamlarına gelir. Ramazan ayı içinde bulunan en kıymetli gecedir. Bazı âlimlere göre Mevlid gecesinden sonra en kıymetli gecedir. Kadir Gecesi, Peygamberimiz Hz. Muhammed aleyhisselamın ümmetine mahsus bir gecedir.

Kadir Gecesi Nasıl İhya Edilir ve O Gece Hangi İbadetler Yapılır?

Kadir Gecesi Duası

Peygamber efendimiz (s.a.v) daha önceki ümmetlerden bin sene cihad eden insanları düşünüp, benim ümmetimin ömrü kısadır, az ibadet ederler diye üzülünce, Allahü teâlâ, (Kadir gecesi senin ve ümmetinindir) buyurup Habibinin kalbini ferahlandırdı. Kadir gecesi, her Ramazan ayında gelir.

Kadir Gecesinin değeri ise Kur'an-ı Kerim'in ilk o gece indirilmeye başlanmasındandır.

Kadir Gecesi, üç ayların sonuncusu olan ramazan ayının yirmi yedinci gecesine rastlamaktadır. Kur'an-ı Kerim'de Kadir Gecesinin Önemi şu şekilde dile getirilmiştir.

'' Biz Onu (Kur'an-ı Kerim'i) Kadir Gecesinde indirdik. Kadir Gecesi'nin ne olduğunu sen bilirmisin? Kadir Gecesi, bin aydan daha hayırlıdır.O gecede,Rablerinin izniyle melekler ve Ruh (Cebrail a.s) her iş için iner dururlar. O gece esenlik,gün ağarıncaya kada sürer.'' (Kadir Süresi 1-5 Ayetler)

kadir gecesi mesajları Dinimizce kabul edilen gün ve geceler, dini hayatın canlanmasını ve inananların yeni bir güç kazanmalarını sağlar. Çünkü bu gün ve gecelerde Müslümanlar daha fazla ibadet ederler. Mübarek günlerin gündüzlerini oruç tutarak, gecelerini ise namaz kılarak, Ku'an okuyarak ve dua ederek geçirirler.

Baliğ olarak 50 yıl yaşayan kimse, 50 tane Kadir gecesi geçirir. Bir gece, 80 yıl değerinde olunca, 50x80=4000 yıl eder. 4 bin yıl ibadet etmiş gibi sevaba kavuşur. Kadir gecesi hakkındaki hadis-i şeriflerde buyuruldu.

(Dört gecenin gündüzü de gecesi gibi faziletlidir. Allahü teâlâ, o günlerde dua edenin isteğini geri çevirmez, onları mağfiret eder ve onlar bu günlerde bol ihsana nail olurlar. Bunlar, Kadir gecesi, Arefe gecesi, Berat gecesi, Cuma gecesi ve günleri.) [Deylemi]

Resul-i Ekrem (s.a.v) Efendimiz buyuruyor:

"Kim Kadir Gecesi'nde inanarak, ihlas ile o geceyi ibadetle geçirirse, geçmiş günahları bağışlanır."

"Kadir Gecesi yatsı namazında cemaatte hazır bulunan, ondan nasibini almıştır."

Müminlerin annesi Hz.Aişe (r.a.) şöyle diyor :

-Dedim ki: Ya Resullullah, Kadir Gecesi'ni bilirsem onda ne şekilde dua edeyim? Şöyle buyurdu:

- Allahümme inneke afüvvün kerîmün tuhibbül afve fa'fü anni. (Allah'ım sen affedicisin, affı seversin, beni affeyle.)

Peygamberimiz (sav) buyuruyor:

"Kadir gecesinde bir defa, Kadir sûresini okumak, (başka zamanda) Kur"ân-ı kerîmi hatmetmekten daha sevâptır. Bu gece koyun sağma müddeti kadar namaz kılmak, ibâdet etmek, bir ay her geceyi ibâdetle geçirmekten daha kıymetlidir."

Bu mübarek gecede dua sünnettir. O icabet vakitlerinden birisidir. Süfyan-ı Sevrî demiştir ki, o gece dua etmek, namaz kılmaktan daha sevaptır. Kur'ân okuyup da dua ederse güzel olur.

İbnü Hacer Heytemî Tuhfetü'l-Muhtâc'da der ki:

"Kadir gecesini görene, saklaması sünnettir. Onun kemâliyle faziletine ancak Allah Teâlâ'nın bildirdiği kimseler nail olur."

(Sevabını Allah"tan umarak, Kadir gecesini ihya edenin geçmiş günahları affolur.) [Buhari, Müslim]

(Kadir gecesinde, bir kere Kadir suresini okumak, başka zamanda Kur"an-ı kerimi hatim etmekten daha sevabdır. Kadir gecesinde bir Sübhanallah, bir Elhamdülillah, bir La ilahe illallah söylemek 700 bin tesbih, tahmid ve tehlilden kıymetlidir. Bu gece koyun sağımı müddeti kadar [az bir zaman] namaz kılmak, ibadet etmek, bir ay bütün geceleri sabaha kadar ibadet etmekten daha kıymetlidir.) [Tefsir-i Mugni]

(Kadir gecesi üç defa “La ilahe illallah” söyleyen müslümanın, birincisinde bütün günahları bağışlanır. İkincisinde Cehennemden kurtulur, üçüncüsünde Cennete girer.) [Tefsir-i Mugni]

Kadir gecesinin zamanı

Kadir gecesinin hangi gece olduğu kesin olarak bilinmemekle birlikte, Ramazan'ın yirmi yedinci gününün gecesinde olma ihtimali yüksektir. İslam peygamberi Muhammed Kadir gecesinin hangi gece olduğunu kesin şekilde belirtmemiş, ancak; "Siz Kadir gecesini Ramazan'ın son on günü içerisindeki tek rakamlı gecelerde arayınız" emiştir

Kadir gecesi olduğu nasıl anlaşılır?

1- Denizlerin suyu bir an tatlılaşır.

2- Kadir gecesi, açık ve sakin olur, ne sıcak, ne de soğuk olur. bulut yoktur. Yağmur ve rüzgar yoktur.

3- Ertesi sabah güneş, kızıl olup, şuasız doğar. Yükselinceye kadar sanki büyük bir tabak gibidir.

4- Kadir Gecesinde köpek sesi duyulmaz diyen alimler de olmuştur.

Kadr Suresi Arapçası

Bismillahirrahmanirrahim

"İnnaa enzelnâhü fî leyletil kadr.

Ve maa edrâke mâ leyletül kadr.

Leyletül kadri hayrün min elfi şehr.

Tenezzelül melâiketü verrûhu fîhâ biizni rabbihim.

Min külli emrin selâm. Hiye hattâ matla'ıl fecr."

Meâli:

"Hakikat, biz onu (Kur'anı) Kadir gecesinde indirdik. Kadir gecesinin (o büyük fazl u şerefini) sana bildiren nedir? Kadir gecesi bin aydan hayırlıdır. Onda melekler ve Ruh, Rablerinin izniyle, herbir iş için iner de iner. O (gece) tan yeri ağarıncaya kadar bir selâmdır."

Buraya keyf için gelmedim Zöhdü!

Senin gibi memur düşman başına,

Ben senden hiç memnun olmadım Zöhdü!

Bugün dediğini yarın çürüttün,

Her gün git-gel yapa yapa erittin,

Yaz ayında bana karlar kürüttün,

Alın terim dedim, yılmadım Zöhdü!

Ne ciddisin, ne de yüzün gülüyor,

Seni gören ta burnundan soluyor,

Gelen her iblislik, senden geliyor,

Yanında beş dakka kalmadım Zöhdü!

Tiksintiden istifara sarkıyom,

Bugün ne yapacak diye korkuyom,

Senin selamından bile ürküyom,

Bu yüzden selamın almadım Zöhdü!

Rızk kapımı; gavur gibi bağlattın,

Gözlerimden yaş döktürdün, ağlattın,

Şunca zaman sürünmemi sağlattın,

Ben o günden beri gülmedim Zöhdü!

Anlatmak ne mümkün, karışık tarif,

Seni görmeyen de sanar ki; arif,

Ulan ALLAH’tan kork be zalim herif,

Henüz bir tek lokma bölmedim Zöhdü!

Yaptıkların insan için çok acı,

Dediler ya, ben görmedim haracı,

Bırak beni, hücrem senden davacı,

Bu canı sokakta bulmadım Zöhdü!

Nasılsa gün gelir, bu devran biter,

Ne hatır, ne mevki, hepisi yiter,

Yarınki günlerin, bu günden beter,

Daha derinlere dalmadım Zöhdü!

Hakkımı içettin, bağrım yandırdın,

Bunca zamanımı boşa döndürdün,

Sen var ya! Sen, ocağımı söndürdün,

Hesabı defterden silmedim Zöhdü!

KORKUT der ki; işte benim kararım;

Ben, yerinde olsam; işe yararım.

Kısmet olur ise, bir gün sorarım,

Bak hala yaşıyom, ölmedim Zöhdü!

Beyinler çözümle hiç buluşmazken, 
Bünyeler helale hiç alışmazken, 
Herkes çalıp-çırpıp, hiç çalışmazken, 
..........Alınlarda damla-damla ter benim, 
..........Çorbalarda buram-buram zer benim. 
 

Zemin hazırladım, geç başa diye, 
Mekanlar düzdürdüm, sen döşe diye, 
TÜRK’e kale oldum, hep yaşa diye, 
..........Onun için yıkılmayan sur benim, 
..........Gel,  bağrımda hükümranlık kur benim. 

İnsan eti yiyen garbı ve şarkı, 
Neler istediyse; çevirdi çarkı. 
Bağrımda horlanan TÜRKİYE TÜRK’ü, 
..........Toprağıma canın veren er benim, 
..........Her tarafım bela ile şer benim. 

İSLAMLIKLA yoğurulan toprağım, 
TÜRKLÜKLE yücelen her tepem, dağım, 
Sam yelinin kuruttuğu dudağım, 
..........Öpülmeye hasret, gel de gör benim, 
..........Başkasını gözüm görmez, kör benim. 
 

Bu kez feci yara aldım, çok feci, 
İniltime bakıp sorma; bu neci? 
Her zerremden acı fışkırır, acı, 
..........Şu yuttuğum çorba değil, çor benim, 
..........Bundan kelli iyi olmam zor benim. 

Takatım yok, tükeniyor dermanım, 
Çok zordayım, yetiş ey ULU HAN’ım! 
Çepe-çevre sarmalanmış her yanım, 
..........Kar da yağsa, dört tarafım har benim, 
..........Bölünmeden gel yaramı sar benim. 

Çok Peygamber yetiştirdim bağrımda, 
Hainlerin hançeri var böğrümde, 
Acılı bir imdat bu kez çağrımda; 
..........Can veriyom, gel yanımda dur benim, 
..........Ele koma, sen anlımdan vur benim. 

KORKUT bilir, “ANADOLU”dur adım, 
TÜRK uğruma kanlar döktü her adım. 
Bu yüzden kendimi ona adadım, 
..........O gönlüme tahtı kuran yar benim,
..........Artık hayalimi hayra yor benim. 

Hasan KORKUT 
Aksaray, 15.06.2011 

Nitekim Hz. Peygamberimiz şöyle buyurmuştur:

Çocuk, babasının hakkını hiçbir şekilde ödeyemez; ancak onu köle olarak bulup da satın alarak âzad ederse ödeyebilir.

Anne-babaya yapılan iyilik, namazdan, sadaka, hac, umre ve Allah yolundaki cihaddan daha üstündür.

Anne-babasını razı ederek sabahlayan, kimse için cennette iki kapı açılır. Aynı şekilde onları razı ederek akşamlayan kimse için de böylesi vardır. Eğer birini razı ederse, bir kapı açılır. Kendisine zulmetseler de, zulmetseler de, zulmetseler de (onları razı etmeye çalışmalıdır). Kim de ebeveynini kızdırdığı halde sabahlarsa ona da cehennemde iki kapı açılır. Onları kızdırarak akşamladığı zaman da yine kendisi için cehennemde iki kapı açılır. Eğer birini kızdırırsa bir kapı açılır. Kendisine zulmetseler de, zulmetseler de, zulmetseler de (durum değişmez).

Cennetin kokusu beşyüz senelik mesafeden hissedilir. (Fakat buna rağmen) anne-babaya karşı gelen evlât ile sıla yı rahmi kesen kimse, onun kokusunu alamaz.

Annene, babana, kız kardeşine, kardeşine, sonra da sana en yakın olandan başlamak üzere diğer yakınlarına iyilikte bu lun.

Rivayet edildiğine göre Allah Teâlâ Hz. Musa a.s. şöyle buyurmuştur: 'Yâ Musa! Anne-babasına karşı iyi davranıp (onlara itaat edip) bana isyan eden kimseyi itaatkâr kullarımdan, bana itaat edip de anne-babasına isyan eden kimseyi de âsi kullarımdan yazarım'.

Denildiğine göre Hz. Yusuf, a.s.huzuruna giren babası Hz. Yakub a.s.için ayağa kalkmadı. Bunun üzerine Allah Teâlâ kendisine şu vahyi gönderdi: 'Sen baban için ayağa kalkmayı bir küçüklük mü sanıyorsun? İzzet ve celâlim hakkı için yemin ederim ki bu hareketinden dolayı senin sulbünden bir tek peygamber bile göndermeyeceğim'.

Hz. Peygamberimiz şöyle buyurmuştur:

Bir müslümanın, vermek istediği sadakayı annesi-(babası müslüman iseler) için vermesinde hiçbir beis yoktur. Bu bakımdan o verilen sadakanın ecri, anne-babasina yazılır ve bir o kadarı da, onların ecirlerinden hiçbir şey eksilmeksizin, sadakayı veren kimsenin defterine yazılır.

Mâlik b. Rabîa şöyle anlatıyor: Hz. Peygamberimizin yanında oturduğumuz bir sırada Benî Seleme kabilesinden bir kişi gelerek 'Ey Allah'ın Rasûlü! Ebeveynimin benim üzerimde vefatlarından sonra takdim edebileceğim bir hakları var mıdır?' dedi.

Hz. Peygamberimiz şöyle buyurdu: 'Evet. Onlara salavat getirmek (dua etmek), onlar için bağışlanma dilemek, sözlerini yerine getirmek, dostlarına ikram da bulunmak ve onların dost ve yakınlarıyla ilgiyi (ve ancak onların yolundan gelen sılayı rahmi) kesmemektir'. 303

Kişinin babasının sevdiklerine (vefatından sonra onun dostlarına) sılayı rahim yapması, iyiliğin en âlâsıdır.

Validenin evlâdı üzerindeki ihsanı iki kattır.

Validenin duası herkesin duasından daha evvel kabul olunur.

Bunun üzerine Hz. Peygamberimize şöyle soruldu:

- Bu neden böyle oluyor?

- Valide, babadan daha şefkatlidir de ondan. Şefkatlinin duası sakıt olmaz.

Bir kişi Hz. Peygamberimize şöyle sordu:

- Ey Allah'ın Rasûlü! Kime iyilik yapayım?

- Anne-babana.

- Onlar hayatta değildirler.

Bunun üzerine Hz. Peygamberimiz şöyle buyurdu:

(O halde) evlâdına iyilik yap; çünkü ebeveyninin senin üzerinde hakkı olduğu gibi evlâdının da hakkı vardır.

İyilik yapması hususunda evlâdına yardım eden babadan Allah razı olsun.

Yani kötü amelleriyle çocuğunu isyana teşvik etmeyen babadan Allah razı olsun.

Hz. Peygamberimiz şöyle buyurmuştur: 'Birşey verirken çocuklarınız arasında eşitlik yapınız!'

'Çocuğun senin reyhanındır; ilk yedi senede onu koklarsın. İkinci yedi senede senin hizmetçindir. Bundan sonra da ya düşmanın veya ortağındır' denilmiştir.

H,z.Enes Hz. Peygamberimizin şöyle dediğini naklediyor:

Erkek çocuğun doğumunun yedinci gününde akîka olarak bir koyun kesilir. Kendisine isim verilir. Kirlerden temizlenir. Altı yaşına bastığında güzelce terbiye edilir. Dokuz yaşına ulaştığında yatağı ayrılır. Onüç yaşına girdiği zaman namaz kılmadığı takdirde dövülür. Onaltı yaşına geldiği zaman, babası onu evlendirir ve sonra elinden tutarak 'Ben seni güzelce terbiye ettim. Öğrettim ve evlendirdim. Dünyada fitnenden ve ahirette de azabından Allah'a sığmıyorum' der.

Hz. Peygamberimiz şöyle buyurmuştur:

Çocuğun babası üzerindeki hakkı; onu güzelce terbiye etmek ve ona güzel bir isim vermektir.

Her çocuk akîkasının rehinidir. Doğumunun yedinci gününde akîka olarak bir hayvan kesilir ve başı traş edilir.

Katâde şöyle diyor: 'Akîkayı kestiğin zaman ondan bir kıl ala rak bunu kesilen şah damarları hizasında tut. Sonra bu kılı çocuğun başının (bıngıldağının) üzerine bırak; tâ ki ondan ip (izi) gibi kan aksın. Bundan sonra da çocuğun başı yıkansın ve traş edilsin...'

Adamın biri Abdullah b. Mübarek'e gelerek çocuklarından bazılarını şikayet etti. h.zAbdullah ona şöyle dedi:

- Onlara hiç beddua ettin mi?

- Evet!

- O halde onları ifsad eden sensin!

Evlâda şefkat göstermek müstehabdır. Habis oğlu Akrâ Rasûlullah'm, torunu Hasan'ı öptüğünü görünce şöyle dedi:

- Benim on tane çocuğum var. Şimdiye kadar bir tanesini dahi öpmüş değilim!

- Merhamet etmeyene, merhamet edilmez.

Âişe vâlidemiz şöyle anlatıyor: Hz. Peygamberimiz bir keresinde bana '(Zeyd'in oğlu) Usâme'nin yüzünü yıka!' buyurdu. Usâme'nin yüzünü yıkamaya başladım; ancak bunu bir angarya olarak gördüğümden gönülsüz yapıyordum. Bunu farkeden Hz. Peygamberimiz elime vurarak onu benden aldı ve yüzünü güzelce yıkadı. Sonra da yanaklarından öperek şöyle buyurdu:

Kız olmadığı için bize iyilik yapmıştır.

Hz. Peygamberimiz birgün minberde iken Hz. Hasan'ın düştüğünü gördü. Bunun üzerine minberden inip onu kucaklayarak şu ayeti okudu: 'Mallarınız ve çocuklarınız (sizin için) ancak bir belâ ve imtihandır'. (Teğâbün/15)

Abdullah b. Şeddad şöyle anlatıyor: Hz. Peygamberimiz birgün namaz kıldırırken Hz. Hüseyin çıkageldi, secdeye gittiğinde Hz. Peygamberimizin omuzuna çıktı. Hz. Peygamberimiz cemaatin önünde secdeyi oldukça uzattı. Hatta cemaat birşey olduğunu zannettiler. Namaz bittikten sonra cemaat 'Yâ Rasûlullah! Secdeyi çok uzattınız. Öyle ki birşey olduğunu zannettik' dediler. Bunun üze rine Hz. Peygamberimiz şöyle buyurdu: 'Oğlum (torunum) sırtıma binmişti. Ben de onu hevesini almadan hemen indirmeyi doğru bulmadım'.

Hz. Peygamberimizin secdeyi bu şekilde uzatmasında birçok fayda lar vardır: Birincisi Allah'a yaklaşmaktır. Çünkü kulun, Allah'a en yakın olduğu an secde halinde bulunduğu andır. (İkinci fayda) çocuğa gösterilen şefkat ve iyiliktir. Ayrıca burada ümmetin eğitilmesi de sözkonusudur.

Hz. Peygamberimiz şöyle buyurmuştur:

Çocuğun kokusu cennet kokusundandır.

 Yezid b. Muaviye şöyle anlatıyor: Babam (Muaviye) Ahnef b. Kays'a haber gönderdi. Huzuruna geldiğinde de ona şöyle sordu:

- Ey Ebu'l-Bahr! Çocuk hakkında ne dersin?

- Çocuklar, kalplerimizin meyvesi, sırtlarımızın direğidir. Biz ise onlar için yumuşak bir arazi ve gölge yapan bulutlarız. Onlar için herşeyi göze alırız. Eğer birşey isterlerse, onlara istediklerini

ver! Eğer öfkelenirlerse, onları razı et! Böyle yaptığın takdirde seni severler ve sana sevgilerini verirler. Onlara yük olma ki,senden usanıp vefatını temenni etmesinler ve sana yaklaşmayı çirkin bulmasınlar.

- Ey Ahnef! Sen Allah'ın sevgili bir kulusun.Huzuruma girdiğinde oğlum Yezid hakkında öfke ile dopdolu idim (öfkemiyatıştırdın).

Ahnef, yanından çıkıp giderken Muaviye, oğlu Yezid'i bağışladı ve ona ikiyüzbin dirhem ve ikiyüz elbise gönderdi. Yezid de bu hediyenin yarısını (yüzbin dirhem ile yüz elbiseyi) Ahnefe gönderdi.

Bütün bu anlattıklarımız anne ve babanın haklarının ne kadar önemli olduğunu göstermektedir. Onların haklarının yerine geti rilmesi keyfiyeti ise uhuvvet (kardeşlik) hakkında zikrettiğimiz hadîslerden anlaşılmaktadır; zira buradaki bağ, kardeşlik bağından daha kuvvetlidir. Burada iki husus daha vardır: Birincisi; âlimlerin çoğu 'Anne ve babaya itaat, şüpheli şeylerde de farzdır' demişlerdir; fakat haramlığı kesin olan konularda onların dediklerini yapmak farz değildir. Hatta annen ve baban kendile rinden ayrı yemek yemenden rahatsız oluyorlarsa, yemeği onlarla beraber yemen farzdır. Çünkü şüpheliyi terketmek takvadandır. Ebeveyni razı etmek ise farzdır. İkincisi; mübah ve nafile olan yol culuklara, izinleri olmaksızın çıkamazsın. Müslümanların üze rinde farz olan haccı hemen yapmak sünnettir; çünkü hac geniş zamanlı bir farzdır. İlim talep etmek için başka memleketlere git mek nafile ibadettir. Ancak talep ettiğin ilim namaz, oruç gibi farz ların ilimleri ise ve memleketinde bu ilimleri öğretecek kimse de yoksa, bu ilimleri öğrenmek için gitmen farz olur; tıpkı yeni müslüman olan birinin, memleketinde İslâm nizamını öğretebilecek kimse olmadığında, İslâm dinini öğrenmek için hicret etmesinin farz olduğu gibi...

Bu gibi meselelerde anne ve babanın iznine gerek yoktur.

Ebu Said el-Hudrî şöyle anlatıyor: Adamın biri Yemen'den Hz. Peygamberimize gelip cihada katılmak istediğini söyledi. Hz. Peygamberimiz ona şöyle sordu:

- Yemen'de annen ve baban var mı?

- Evet var.

- Onlar sana (gelmen için) izin verdiler mi?

- Hayır!

Bunun üzerine Hz. Peygamberimiz şöyle buyurdu:

- O halde dön! Anne ve babanın yanma git! Onlardan izin iste. Eğer izin verirlerse (Allah yolunda) cihad et. Aksi takdirde gücün yettiği kadar onlara hizmet et. Çünkü tevhidden sonra Allah'ın huzuruna götüreceğin en iyi ibadet, anne-babana yaptığın hizmettir.314

Hz. Peygamberimiz, savaşa katılma hususunda kendisiyle istişare etmek üzere gelen birisine şöyle sordu:

- Annen var mı?

- Evet!

- O halde onun hizmetinden ayrılma; çünkü cennet annenin ayakları dibindedir.315

Adamın biri hicret üzerine Matlaşmaya geldiği Hz. Peygamberimize şöyle dedi:

- Babamı ve annemi ağlatmadan sana gelemedim!

- O halde dön ve onlar: ağlattığın gibi güldür.

Hz. Peygamberimiz şöyle buyurmuştur:

Büyük kardeşin küçük kardeşler üzerindeki hakkı, babanın evladı üzerindeki hakkı gibidir.

Herhangi birinizin bineği huysuzluk yaptığı ya da hanımının veya aile efradından birinin ahlâkı kötüleştiği zaman, onun kulağına ezan okusun.

Köle Hakları

Nikâh'tan doğan haklar, Nikâh bölümünde geçmişti. Köle ve cariyelerin de muaşerette gözetilmesi gereken birtakım hakları vardır. Hz. Peygamber son vasiyetinde şöyle buyurmuştur:

Sağ ellerinizle mülk edindiğiniz (sahip olduğunuz) köleler hakkında Allah'tan korkunuz. Onlara yediğinizden yedirip giydiğinizden giydiriniz. Onları güçlerinin yetmeyeceği işlerde çalıştırmayınız. Sevdiğiniz köle ve cariyeleri yanınızda alıkoyup sevmediklerinizi satınız. Allah'ın mahl ûkatına azap etmeyiniz; çünkü onları size mülk eden Allah'tır. Eğer O dileseydi sizi onlara mülk edebilirdi.

Yine Hz. Peygamberimiz şöyle buyurmuştur:

Efendi, kölesinin yiyecek ve giyeceğini normal olarak vermek mecburiyetindedir. Kölelere güç yetiremeyeceği iş teklif edilemez.

Hilekar, kibirli, hain ve kölesine kötü muamele eden kimse ler cennete giremez.321

Hz. Ömer'in oğlu Abdullah şöyle anlatıyor: Adamın biri Hz. Peygamberimize gelerek 'Hizmetçilerimizin işlediği kusurların ne kadarını affedelim?' diye sordu. Hz. Peygamberimiz  önce susup cevap vermedi; sonra da 'Günde yetmiş kusurlarını affediniz' buyurdu.322

Hz. Ömer her cumartesi (Medine'nin yakınında bulunan ve bağlık ve bostanlık bir yer olan) Avaliye'ye giderdi. Orada güç yeti remeyeceği işlerde çalıştırılan bir köle gördüğünde onun işini ha fifletirdi; (bilfiil ona yardım ederdi).

Ebu Hüreyre, hizmetçisi yaya olarak arkasında yürüdüğü halde devesinin üstünde giden birisine şöyle dedi:

- Ey Allah'ın kulu! Bu hizmetçi senin kardeşindir, onu terkine alsana. Onun ruhu da seninki gibidir.

Bunun üzerine adam kölesini bineğinin üzerine aldı. Ebu Hüreyre daha sonra şöyle buyurdu: 'Kişi, arkasında birisi olduğu halde yürürse Allah'tan gittikçe uzaklaşır!'

Ebu Derdâ'nm cariyesi şu itirafta bulunur:

- Sana bir seneden beri zehir içiriyorum; fakat sana hiç tesir etmedi?

- Bana niçin zehir içirdin?

- Senden kurtulmak için...

- O halde git; Allah rızası için hürsün,

Zührî şöyle der: "Kişi kölesine 'Allah seni mahrum etsin' dediği zaman o köle hürdür". (Bu çirkin sözün keffareti o köleyi âzâd etmektir).

Kays'ın oğlu Ahnef e şöyle denildi:

- Hilmi kimden öğrendin?

- Âsım'ın oğlu Kays'tan öğrendim,

- Onun ilmi nasıldı; bize anlatır mısın?

- O bir gün evinde oturuyordu. O sırada cariyesinin getirmekte olduğu bir tencere dolusu kavrulmuş et oğlunun üzerine döküldü. Çocuk yanarak öldü. Bu durum karşısında cariye dehşete kapıldı. Bunun üzerine Kays, kendi kendine 'Bu cariyenin korkusunu ancak âzâd edilmesi giderebilir' diye düşünerek ona 'Seni Allah için

âzâd ediyorum' dedi.

Avn b. Abdillah kendisine isyan eden hizmetçisine şöyle demiştir: 'Efendine ne kadar da benziyorsun. Senin efendin (kendisini kastediyor), efendisine (Allah'a) isyan ediyor. Sen de efendine isyan ediyorsun'.

O birgün kendisine kızan kölesine şöyle dedi: "Sen, böyle davranmakla seni dövmemi istiyorsun ama ben bunu yapmayacağım. Git, sen Allah için hürsün!'

Meymun b. Mihran'ın misafiri vardı. Cariyesi akşam yemeğini acele ile getirirken elindeki dolu çanak kayarak efendisi Meymun'un başına dökülüverdi. Bunun üzerine Meymun şöyle dedi:

- Ey cariye! Beni yaktın!

-Ey insanlara hayrı öğreten ve edeb dersi veren kişi! Allah Teâlâ'nın sözlerine müracaat etsene!

- Nedir bu sözler?

- 'Onlar öfkelerini yutarlar'. (âlu İmran/134)

- Ben öfkemi yuttum!

- İnsanları (cezalandırmaz) affederler'. (âlu İmran/134)

- Seni affettim!

- Dahasını yap! Çünkü 'Allah iyilik yapanları sever. (âluîmran/134)

- Seni Allah rızası için âzâd ettim!

İbn Münkedir şöyle der: Hz. Peygamberin sahabîlerinden biri kölesini dövdü. Kölenin 'Senden, Allah için beni dövmemeni istiyorum ve sana Allah'ın vechiyle yemin verdiriyorum' diye yalvarmasına rağmen adam onu affetmedi. Kölenin yalvarışını işiten Hz. Peygamber onlara doğru ilerledi. Adam Hz. Peygamber'in gelişini farkettiğinde kölesini dövmekten vazgeçti. Hz. Peygamber ona 'Kölen sana Allah'ın vechiyle yemin verdirdiği halde onu affetme din; fakat beni gördüğün zaman onu dövmekten vazgeçtin. (Bu nasıl olur?)' dedi. Bunun üzerine adam 'Bu köle Allah rızası için hürdür, (onu azâd ettim)' dedi. Hz. Peygamberimizde 'Eğer böyle yap masaydın yüzünü ateş kaplardı' buyurdu.

Hz. Peygamberimiz şöyle buyurmuştur:

Efendisine nasihatta bulunup itaat eden ve Allah'ın ibadetlerini güzelce eda eden kul (köle) için iki ecir vardır.

Ebu Râfi âzâd edildiği zaman ağlayarak 'Şimdiye kadar iki ecrim vardı, şimdi ise bunlardan birisi gitti' demiştir.

Hz. Peygamberimiz şöyle buyurmaktadır:

Bana cennete girecek ilk üç zümre ile cehenneme girecek ilk üç zümre gösterildi. Cennete giren ilk üç zümrenin birincisi şehitler, ikincisi rabbinin ibadetini güzelce eda eden ve efendisine nasihatta bulunan köleler, üçüncüsü ise çoluk çocuk sahibi olduğu halde dilenmeyen ve haram yemekten sakınan iffetli kimselerdir. Cehenneme giren ilk üç zümre ise şunlardır: a) Raiyyesine musallat kılman (zâlim) hü kümdarlar, b) Allah'ın hakkını vermeyen servet sahipleri, c) Mütekebbir fakirler.

Ebu Mes'ud el-Ensârî şöyle anlatıyor: Birgün hizmetçimi dövüyordum. Bu sırada arkamdan birinin iki defa 'Ey Ebu Mes'ud! diye seslendiğini duydum. Dönüp baktığımda Hz. Peygamberimizin arkamda durduğunu gördüm. Kırbacı elimden attım. Hz. Peygamberimizin bana şöyle dedi: 'Yemin ederim ki, Allah'ın gücü sana, senin gücünün bu hizmetçine yetmesinden daha fazla yeter'.

Muaz'ın rivayetine göre Hz. Peygamber şöyle buyurmuştur:

Herhangi biriniz bir köle satın aldığı zaman, ona ilk önce helva (tatlı) yedirsin; zira bu kölenin nefsine daha güzel gelir.

Ebu Hüreyre Hz. Peygamberimizin şöyle buyurduğunu rivayet eder:

Herhangi biriniz, hizmetçisi yemeğini getirdiğinde onu yanına oturtsun ve yemeği onunla birlikte yesin. Eğer böyle yapmazsa hiç değilse ona yemekten bir lokma uzatsın.327

Herhangi birinizin kölesi yemek yapmasını bilip de kendisini hararet ve meşakkatinden kurtararak hazırladığı

yemeği önüne getirirse onu yanına oturtsun ve yemeği onunla beraber yesin. Eğer böyle yapmazsa, o yemekten bir lokma alarak ona versin ve 'Al bu lokmayı ye!' desin.

Adamın biri Selman-ı Farisî'nin huzuruna girdiğinde onun hamur yoğurduğunu gördü. Bunun üzerine şöyle dedi:

- Ey Ebu Abdullah! Bu nedir?

- Hizmetçiyi bir iş için gönderdik. Ona iki iş yaptırmayı münasib görmediğimden hamuru ben yoğuruyorum.

Hz. Peygamberimiz şöyle buyurmuştur :

Cariyesinin namusunu muhafaza edip bir rivayette ona din ve diyanetini öğretip ve ona iyilik yaptıktan sonra âzâd edip onunla evlenen kimse için iki ecir vardır.

Yine Hz. Peygamberimiz şöyle buyurmaktadır;

Hepiniz çobansınız ve güttüklerinizden mesulsünüz.

Köle hakları; yiyecek ve giyeceğinde onu kendisine ortak yap mak, ona gücünün üstünde yük yüklememek, ona kibir ve hakaret gözüyle bakmamak, kusurunu affetmek, bir kusurunu görüp de öfkelendiğinde Allah'a karşı işlediği kendi kusurlarını ve isyan larını ve Allah Teâlâ'nın kudretinin kendisininkinden çok daha büyük olduğunu düşünerek onu cezalandırmakta acele etmemektir.

Faddale b. Ubeyd Hz. Peygamberin şöyle buyurduğunu rivayet eder:

Üç zümre vardır ki, bunların hali sorulmaz a) Cemaatten ayrılan kişi, b) İmamına (devlet başkanına) isyan ettiği halde ölen kişi, c) Kocası yanında olmadığında ve nafakasını bırakmasına rağmen kocasından sonra süslenip bezenen kadın...

Eski kuşakların "Nerede o eski ramazanlar" diye iç geçirdiği ramazan geleneklerinin bazıları, günümüzde de hayat bulmaya devam ediyor.

Eski kuşakların "Nerede o eski ramazanlar" diye iç geçirdiği ramazan geleneklerinin bazıları, günümüzde de hayat bulmaya devam ediyor.

Osmanlı döneminde ramazan ayının özellikle Anadolu'nun içlerinde ayrı etkinliklerle kutlandığını ifade edilirken,  ramazan ayından önce yapılan en önemli adetin "ru'yet-i hilal" olduğunu söylenirdi. Söz konusu Ramazan Ayı olunca gelenek hakkında bilgi verelim dedik...

 "Şaban ayının 29. günü yüksek bir yerden batı ufkuna bakılırdı. Güneş batınca yeni ay hilal şeklinde görülürse ertesi günün ramazan ayının başlangıcı olduğu anlaşılır ve halka duyurulurdu"

Yine eski dönemlerde ramazan ayının 14. gününde 'Hırka-i Şerif'in ziyarete açıldığını anlatan büyüklerimiz,  bugün de aynı geleneğin devam ettiği görülmektedir.

Osmanlı döneminde olduğu gibi bugün de ilimizde tüm Camilerimizde sürekli Kur'an okunmaya devam edilmektedir.

Günümüzde olduğu gibi Osmanlı döneminde mahyaların şehri aydınlattığını görmek mümkün olmaktadır. "Ancak o zaman mahya ışıkları bugünkünden daha çok parlamaktaydı, çünkü sokaklar bugün olduğu gibi aydınlık değildi"

"Evlerimizin kapıları iftar zamanında açık olduğundan mutlaklarda misafir ağırlanırdı. Bu sofralarda yoldan geçenlerin, muhtaç olanların da çekinmeden ağırlandığından da bahsedilmektedir. Bugün ise iftar davetleri devam etmekle birlikte anlam ve amacından kaymış görünmektedir. Zira zengin ailelerin yine kendileri gibi zengin aileleri ya da muhitlerinde bulunan kendi seviyelerinde kişileri davet ettiği, israf sınırlarının oldukça aşıldığı sofralar hazırlandığı görülmektedir. Ancak özellikle son dönemlerde fakir ve muhtaçların da çekinmeden sıkılmadan oruç açtıkları büyük iftar çadırları, geleneklerimizin üzerinden ne kadar zaman geçse de anlamlı olarak yaşatılabileceğinin kanıtı olsa gerekir. "

Ramazan Ayı Tüm İslam Alemine Huzur ve Bereket Getirmesi  Dileklerimle.....

Berat Kandili mübarek üç ayların son kandilidir. Hicri takvime göre Şaban ayı'nın 15. gecesi kutlanan Berat Kandili'nin, bu sene ne zamana denk geldiği belli oldu. Kandil bu sene 21 Mayıs Cumartesi günü tüm müslüman alemi tarafından coşku ile kutlanacak. Berat Gecesi, Şaban ayının 15. gecesidir Tefsirlerde Kur'an-ı kerimin, Levh-il-mahfuza bu gece indirildiği bildirilmektedir. Peki Berat Kandilinde neler yapılır?

Berat Kandiline kısa bir süra kala tüm Müslüman alemini büyük bir heyecan sardı. 21 Mayıs Cumartesi gecesi Berat gecesidir. Berat kelimesi; borçtan kurtulma, temize çıkıp aklanma, ceza veya sorumluluktan kurtulma gibi mânâlara gelir. Berat Kandilinde bu geceyi iyi bir şekilde geçirmeliyiz. Bu mübarek gecede Kur’an-ı Kerim okunmalı, okuyanlar dinlenmeli, uygun mekânlarda Kur’an ziyafetleri verilmeli, Kelamullah’a olan sevgi, saygı ve bağlılık duyguları yenilenmeli, kuvvetlendirilmelidir.  Berat Kandili'nde nasıl dua edilir? Berat gecesi hangi ibadetler yapılır? Haberimizde sizler için derledik. Bakmanızda fayda var. Şimdiden tüm müslüman alemine hayırlı kandiller

BERAT KANDİLİ'NDE NASIL DUA EDİLİR? BERAT GECESİ HANGİ İBADETLER YAPILIR?

Berat gecesinde kılınması tavsiye edilen Hayır Namazı vardır. 100 rekatlık bu namazı kılan kimse o sene ölürse şehitlik mertebesine nâil olur. Namaza şöyle niyet edilir;

“Ya rabbi , niyet ettim rızâ-yı şerifin için namaza. Beni afv-ı ilâhîne , feyz-i ilâhîne mazhar eyle. Kasvet-i kalbden , dünya ve ahiret sıkıntılarından halas eyleyip, süedâ defterine kaydeyle”

Her rekatte Fatiha’dan sonra 10 İhlas-ı Şerif okunur. İki rekatte bir selam verilerek 100 rekate tamamlanır.

Namazdan sonra ; Allâhü Teâlâ’nın “Hû” ism-i şerîfinin ebced hesabına göre değeri 11’dir. Resûlullâh Efendimiz’in isimlerinden “Tâhâ”nın ebced hesabıyla değeri 14 olduğu için aşağıdaki 11 şey 14 kere okunur. Bunlar;

1.İstiğfar:

2.Salevat-ı Şerife (Allâhümme salli alâ seyyidinâ muhammedin ve alâ âli seyyidinâ muhammed)

3.Fatiha-i Şerife

4.Ayet’ül-Kürsî

5.Tevbe Sûresinin son 2 ayeti besmele ile. (Lekad câeküm)

6. 14 kere Yâsîn, Yâsîn ... dedikten sonra 1 Yâsîn-i Şerîf.(Yâsîn-i Şerîf’te 7 zahiri, 7 batini “Mübîn” vardır. Böylece o da

14 olur.)

7.İhlas-ı Şerif

8.Felak Sûresi

9.Nâs Sûresi

10. “Sübhânallâhi ve’l-hamdü lillâhi velâ ilâhe illallâhü vallâhü ekber. Velâ havle velâ kuvvete illâ billâhi’l-aliyyi’l- azîm.” duası 14 kere.

11.Salevat-ı Şerife 14 kere okunur ve dua edilir.(Allâhümme salli alâ seyyidinâ muhammedin ve alâ âli seyyidinâ muhammed). Salat-ı Münciye okumak daha efdaldir.

BERAT KANDİLİ NEDİR? BERAT KANDİLİNİN ÖNEMİ NEDİR?

Berat kelimesi; borçtan kurtulma, temize çıkıp aklanma, ceza veya sorumluluktan kurtulma gibi mânâlara gelir. Berat Kandili, Allah'ın ekstra rahmet, lütuf ve mağfiretiyle tecelli ederek, kullarına bağışlanma, kapılarını ardına kadar araladığı; müminlerin dualarına icabet ettiği, günahlarını affettiği, yapılan ibadetleri normal zamanlardan kat kat fazla mükâfatlandırdığı bir zaman dilimidir. Berat kelimesinin aslı ''Berâettir.'' Beraat sözlükte, ''bir zorluktan kurtarmak ve berî olmak'' demektir. Bu geceye, bereketli ve feyizli bir gece olması sebebiyle mübarek gece; günahların affı ve kulların temize çıkarılması sebebiyle Beraat gecesi ve kulların ihsana kavuşmaları nedeniyle de Rahmet gecesi gibi adlar da verilmiştir.

Bu gecenin dört adı vardır; mübarek gecenin en meşhur adı ''leyle-i beraa'' (Berat Gecesi) olmakla birlikte ''leyle-i mübareke'', ''leyle-i rahmet'' ve ''leyle-i sakk'' isimleridir. Berat Kandili (Beraat Kandili) İslam dininde mübarek kabul edilen gecelerden biridir.

Her yıl Şaban ayının ondördüncü gününü onbeşinci gününe bağlayan gece Berat gecesidir. Mübarek Berat Kandili gecesini ibadet ile geçirmenin pek çok sevabı ve feyzi vardır.

(Allahü teâlâ şu dört geceyi hayırla süsler: Kurban Ramazan bayramı gecesi, Arefe gecesi Şabanın yarısının [Berat] gecesi ki, onda eceller, rızıklar yazılır.) [Deylemi]

(Salih akrabayı terk eden, ana babaya asi olan Berat gecesi affa kavuşamaz.) [Beyheki]

İçki içmek, cimrilik, kin gütmek gibi günahları işleyen kâfir olmaz. İmanı düzgünse, günahlarının cezasını çektikten sonra Cennete girer.

Sevabları günahlarından daha çok gelirse, Cehenneme girmeden de Cennete gider.

Hazret-i Âişe validemiz buyuruyor ki: Resulullah'ın, hiçbir ayda, Şaban ayından daha çok oruç tuttuğunu görmedim. Bazen Şaban ayının tamamını oruçla geçirirdi. (Buhârî)

Bu geceyi ganimet bilmeli, tevbe istigfar etmeli, kaza namazı kılmalı, Kur'an-ı kerim okumalı, bilhassa ilim öğrenmeli. En kıymetli ilim, doğru yazılan ilmihâl bilgileridir. Peygamber efendimiz, “sallallahü aleyhi ve sellem" Berat Gecesi'nde, (Allahümmerzuknâ kalben takıyyen mineşşirki beriyyen lâ kâfiren ve la şakiyyâ) duasını çok okurdu. Büyük zatlar, Berat gecesinde şöyle de dua ederlerdi:

(Ya Rabbî, Kur'an-ı keriminde, “Allah, dilediğini siler, dilediğini de sabit bırakır, Levh-i mahfuz Onun katındadır" buyuruyorsun. Eğer benim ismim saidler [cennetlikler] defterinde ise, orada sabit kıl! İsmim şakiler [cehennemlikler] defterinde ise, ismimi oradan silip, saidler defterine yaz! Ey büyük Allah'ım, kalbleri iyiden kötüye, kötüden iyiye çeviren, ancak sensin. Kalbimi, dininde sabit kıl, dininden döndürme, ayırma!)

Hazret-i Âişe validemiz, (Ya Resulallah, Allahü teâlâ seni günah işlemekten muhafaza buyurduğu hâlde, neden Berat Gecesi'nde çok ibadet ettin?) diye sordu. Cevabında buyurdu ki:

(Şükreden kul olmayayım mı? Bu yıl içinde doğacak her çocuk, bu gece deftere geçirilir. Bu yıl içinde öleceklerin isimleri, bu gece özel deftere yazılır. Bu gece herkesin rızkı tertip olunur. Bu gece herkesin amelleri Allahü teâlâya arz olunur.) [Gunye]

Nafile ibadetlerin sevabına kavuşabilmek için, ehl-i sünnet itikadında olmak, haramlardan kaçıp günahlara tevbe etmek, farzları kusursuz yapmaya çalışmak, o ameli ibadet olarak yapmaya niyet etmek şarttır.

Hasan-ı Basri hazretleri, Şabanın 15. günü, sanki mezardan çıkmış gibi, yüzü çok solgun görülürdü. Bu üzüntünün sebebini sorduklarında buyurdu ki:

(İlm-i yakîn ile biliyorum ki, günahım vardır. Günahım affedilmezse, sevaplarım da kabul edilmezse, hâlim nice olur diye korkumdan benzim sararıyor.)

BERAT KANDİLİ GECESİ NELER OLMUŞTUR?

Berat Gecesi, Şaban ayının 15. gecesidir Tefsirlerde Kur'an-ı kerimin, Levh-il-mahfuza bu gece indirildiği bildirilmektedir. Âyet-i kerimede mealen buyuruluyor ki:

(Apaçık olan Kitab'a andolsun ki, biz onu [Kur'anı] mübarek bir gecede indirdik. Elbette biz insanları uyarmaktayız.) [Duhan 2,3]

Her sene, Şaban ayının on beşinci Berat gecesinde, o senede olacak şeyler, ameller, ömürler, ölüm sebepleri, yükselmeler, alçalmalar, yani her şey Levh-i mahfuzda yazılır. Resulullah efendimiz, bu gece, çok ibadet, çok dua ederdi.

Şaban ayında niçin çok oruç tuttuğu sorulduğu zaman Resulullah efendimiz buyurdu ki:

(Şaban öyle faziletli bir aydır ki, insanlar bundan gâfildir. Bu ayda ameller, âlemlerin Rabbine arz edilir. Ben de amelimin oruçluyken arz edilmesini isterim.) [Nesaî]

Berat Kandili ile İlgili Hadis-i Şerifler neler?

Berat Kandili Gecesini diğer gecelerden ayıran önemi ne? Resûlullah sallallahü aleyhi ve sellem bu gece neler yapardı?

Hz.Muhammed (SAV) şöyle buyurdu;

"Şaban ayının on beşinci gecesi olduğu zaman, gecesinde ibadete kalkın. Ve o gecenin gündüzünde (kandilden sonraki gün) oruç tutunuz. Çünkü o gece güneş batınca Allah Teâlâ o andan fecir oluncaya kadar: 'Benden mağfiret dileyen yok mu, onu mağfiret edeyim. Benden rızık isteyen yok mu, onu rızıklandırayım. (Bir belâ ile) müptelâ olan yok mu, ona kurtuluş vereyim' buyurur." (İbn Mâce)

Berat gecesi, Kur'an-ı Kerim'in Levh-i Mahfuzdan dünya semasına toptan indirildiği gecedir. Buna inzal denir. Kadir gecesinde ise Peygambere ilk kez ve parça parça indirilmeye başlanmıştır. Buna da Tenzil denir.

 Ayrıca Kur'an-ı Kerim'de'Apaçık Kitaba yemin olsun ki, Biz Kur'an-ı mübarek bir gecede indirdik. Biz, gerçekten uyarıcıyız. O mübarek gecede, her hikmetli iş katımızdan bir emirle ayırt edilir...'(Duhan, 44/1-4)

Ayette geçen, 'mübarek gece'den maksat; Berat Gecesidir. Kur'ânın bu gecede, Yedinci semadan dünya semasına indirildi. Kadir gecesinde ise ilk kez Peygamber Efendimize indirilmeye başlandı.

Allahü teâlâ, ezelde, hiçbir şey yaratmadan önce, herşeyi takdîr etti, diledi. Bunlardan, bir yıl içinde olacak her şeyi, bu gece meleklere bildirir.

 Kur'ân-ı kerîm, levhilmahfûza bu gece indi. Resûlullah sallallahü aleyhi ve sellem bu gece çok ibâdet, çok duâ ederdi.

 Hadîs-i şerîflerde buyuruldu ki:

 (Şa'bân-ı şerîfin onbeşinci gecesi olunca, o geceyi ihyâ ediniz ve gününde oruç tutunuz! Muhakkak ki, Allahü teâlâ, "Magfiret olunmak isteyen yok mudur, magfiret edeyim. Rızık isteyen yok mudur, rızık vereyim. Kim ne isterse vereyim!" buyurur. Bu hâl sabaha kadar devam eder.)

 (Rahmet kapıları dört gece açılır. O gecelerde yapılan duâ, tevbe, red olunmaz. Fıtr Bayramının ve Kurban Bayramının birinci geceleri, Şa'bânın onbeşinci (Berât) gecesi ve arefe gecesi.)

(Berât gecesini ganîmet, fırsat biliniz. Şa'bânın onbeşinci gecesidir. Kadir gecesi çok büyük ise de hangi gece olduğu belli değildir. Bu gece (Berât gecesinde) çok ibâdet ediniz. Yoksa kıyâmet gününde pişmân olursunuz.)

 (Şa'bânın onbeşinci gecesinde Allahü teâlânın kulları üzerine rahmeti zuhûr edip, mü'minleri magfiret eder, bağışlar. Kâfirlere ise mühlet verir. Kin ve hased sahibi olanları bu sıfatları terk edinceye kadar kendi hâllerinde bırakır.)

 (Şa'bân ayının onbeşinci gecesi, rahmet-i ilâhi dünyayı kaplar, herkes affolur. Ancak haksız yere müslümanlara düşmanlık besleyen ve Allahü teâlâya ortak koşan magfiret olunmaz.)

Âişe vâlidemiz, Peygamber efendimizin Berât gecesinde, sabaha kadar ibâdet ettiğini görünce sordu:

 - Yâ Resûlallah, Allahü teâlânın en sevgili kulusun! Buna rağmen niçin bu kadar kendini yoruyorsun?

 Peygamber efendimiz şöyle cevap verdi:

 - Ey Âişe, ben şükredici kul olmıyayım mı? Ey Âişe, sen bu gecede, ne olduğunu bilir misin?

 Âişe vâlidemiz tekrar sordu:

- Bu gecenin diğer gecelerden üstünlüğü nedir yâ Resûlallah?

 Peygamber efendimiz şöyle cevap verdi:

 - Bu sene içinde doğacak her çocuk, bu gece deftere geçirilir. Bu sene içinde öleceklerin isimleri bu gece özel deftere yazılır. Bu gece herkesin rızkı tertip edilir. Bu gece herkesin ameli ve işleri Allahü teâlâya arz olunur.

Bir kimse, evinden ayrılıp yolculuğa çıkar. Hâlbuki, onun adı yaşıyanlar defterinden, ölüler defterine geçirilmiştir.

 Gâfil olmamalı, bu geceyi mutlaka ihyâ etmelidir. Kazâ namazı kılmalı, Kur'ân-ı kerîm okumalı, duâ, tevbe etmeli, sadaka vermeli, müslümanları sevindirmelidir. Bunların sevâbını ölülere de göndermelidir.

 Bu gecelere saygı göstermek, günâh işlememekle olur.

 Bu gece, Allahü teâlânın ihsân ettiği bütün ni'metlere şükretmeli, yapılan hatâlar, günâhlar için de tevbe istigfâr etmeli, Cehennem ateşinden kurtulmayı istemelidir.

 "Yâ Rabbî, bize dünya ve âhıret saâdeti ihsân eyle, bize hidâyet verdikten sonra, kalblerimizi kaydırma" diye duâ etmelidir.

 Diğer bir Ayeti Kerimede ise Berat Gecesi"ni idrak eden herkes, Yüce Allah"ın Kur"an-ı Kerim"deki; “De ki: “Ey kendilerinin aleyhine aşırı giden kullarım! Allah"ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin. ŞüphesizAllah bütün günahları affeder. Çünkü O,çok bağışlayan, çok merhamet edendir” müjdesinin farkına vararak kendi özüne dönmeli, ümitlerini canlandırmalı,bağışlama ve bağışlanma duygularını güçlendirmelidir.

BERAT GECESİNİN 5 ÖNEMLİ MADDESİ

1. Bütün hikmetli işlerin ayırımına başlanması.

2. Bu gecede yapılacak ibadetlerin diğer vakitlere nispetle kat kat sevaplı olması.

3. İlâhi rahmetin bütün âlemi kuşatması.

4. Allah’ın af ve bağışlamasının coşması.

5. Peygamberimize tam bir şefaat yetkisinin verilmiş olması.

  * Kardeşliğin daimi olduğu, sevgilerin birleştiği, dostlukların bitmediği yine de mutlu, umutlu ve sevgi dolu,rahmetlerin yağmur gibi yağdığı nice kandillere…

* Agactan dökülen her Yaprak duacınız Kur’an-ı Kerim yoldaşınız olsun. Regaib Kandiliniz mübarek olsun.

• Kim canı gönülden iman eder, kalbini her türlü günah, nifak ve bozgunculuktan temiz tutar, dili ile doğru ve tatlı konuşur, endişeye düşmeden haline razı

olur, doğru ve güzel huylu olursa gerçekten mutluluğa erer.

• Konsun yine pervazlara güvercinler, hu hulara karışsın aminler,mübarek akşamdır, gelin ey Fatihalar, Yasinler…. İyi Kandiller

• Mübarek aylara selam olsun.. Selam olsun ey Regaip..

Huyla bilirler beni.

Hasmım bile dermiş; mert,

Öyle bilirler beni.

Adaletten şaşmayan,

Edebini aşmayan,

ALLAH’a şirk koşmayan,

Boyla bilirler beni.

Kıymet bilen bir kulla,

RAHMAN’a giden yolla,

Yürek burkan kavalla,

Neyle, bilirler beni.

Baharların geldiği

Umutların dolduğu,

Hıdrellezin olduğu,

Ayla, bilirler beni.

Haklı-haksız karmayan,

Hatır-gönül kırmayan,

Hasma aman vermeyen,

Soy’la bilirler beni.

Dinim, ırkım yakut’tur,

Ömür; kısa vakittir,

Adım: Hasan KORKUT’tur,

Böyle bilirler beni.

Mesela kendimize yapılan güzel şeylere sevindiğimiz gibi, Bizim yaptıklarımıza da başkaları sevinsin…

Uzun zamandır ara verdiğim yazıma Kandilinizi kutlamakla başlamak istedim, iyi niyetlerin, duaların ve dileklerin çoğaldığı günde! Yarınlarda sönmesin umudu ve dileği ile başlamak istedim.

Ülkemiz ve memleketimiz zor günlerden geçiyor, Hepimizin birlik ve beraberlik içinde olacağımız bu günlerde birbirimizi üzmeden, birbirimize destek olmamız gerekiyor..

Bu güzel günde dualarınız kabul olsun.. Tüm dertleriniz sizden uzak, tüm güzellikler ise bir o kadar yakın olsun.

Miraç Kandiliniz mübarek ve hayırlara vesile olsun..

Selam ve Dua İle..

Gökhan UZUN

Dikkatimi çeken benzer iki olaydan bahsedeceğim siz bu yazımda. Birisi Trabzon ilinin bir ilçesinde diğeri ise Aksaray ilimizin Eskil ilçesinden. Olayın ortak yönü ise Memleket Sevgisi. Özelliklede yıkarak değil de yaparak bu ülkeye yapıcı tavır sergilemeleri.

Eskil ilçemizin bir yaylasına ulaşım kara yolunun bozuk olması, vatandaşların bu durumdan rahatsız olarak tepkisini göstermek babında iş başa düştü diyerek duyarlı bir vatandaşın kendi imkânlarıyla ulaşım yolunda oluşan çukurları kapatma çabası içerisinde. Bu aslında büyük bir tepki hem de medeni olanından. Hakkını yakarak, yıkarak, isyan ederek değil de daha modern yollarla arama gayreti içerisinde. Ama gel gör ki yönetici kesim bunu ne yazık ki göremiyor. Kim olursa olsun yol ister belediyenin sorumluluğu altında olsun ister kara yollarının. Efendiler bu memleket bizim değil mi? Bu insan bizim insanımız değil mi? Üzerlerinde sorumluluk hissetmeyen, kendi tarafgirliklerine peşkeş çeken bir yönetim. Hem de ayrımcılığın âlâsını yapıp adaletten, doğruluktan, eşitlikten bahsetmeleri ise tamamen tutarsızlık abidesi. Şimdi siz içerisinde bu memleket sevgisi olan vatandaşı bir de haksız bulur hatta ona ödül vermek yerine ceza yaptırımlarında bulunursunuz. Ne yazık ki bizim ülkemizde bu işler böyle. Üzülmemek elde değil.

Karadeniz’de bizatihi şahit olduğum olay ise yine ulaşım ile alakalı. Sürmene ilçesinin yaylasında oturan bir vatandaş Belediye yetkililerinden yol yapımı istiyor. Yollarda kocaman kocaman çukurluklar oluşmuş. Tabi yol yapılmıyor. Bu vatandaşta yolda oluşan çukurlara ağaç ekiyor. Şimdi siz düşünün manzarayı. Yolun ortasında ağaç. Halimize gülsek mi ağlasak mı? Görüyor musunuz burada da ki tepkiyi. Yine yakarak yıkarak değil yaparak medeni bir şekilde tepki ile durumu ortaya koyma cabası içerisindeler.

Sonuç olarak ise bizler sadece Memleketimiz sevmekle yetiniyoruz. Sevgi dilde kalıyor. Fiiliyata dökemiyoruz. Üzerimizde sorumluluk hissedemiyoruz. Ne zaman bu ülke üzerinde sorumluluk hisseden yönetici çoğunluğuna ulaşırsa işte zamanın en güçlü devleti biz oluruz Vesselam…

geçen husus; MHP’nin Genel Başkanlık mevzusu

ve bu mevzunun Ülkücüleri ne kadar olumsuz, ya

da olumlu etkilediğidir.

Konu bir açıldı mı, yelpaze gibi dağılıyor ve sıra

geliyor Ayhan Erel başkanlığındaki MHP eski il

yönetiminin feshi ve Ramazan Kaşlı’nın başkan

atanması. Bana en çok sorulan soruların başında;

“eski mi, yeni mi?” sorusu var. Bu sorunun

cevabı ister Genel Merkez olsun, ister Aksaray

ili olsun, nettir: BİZ DAVA ADAMIYIZ, ESKİ DE

BİZİM, YENİ DE BİZİM. Kim Rahmetli Başbuğum

ALPARSLAN TÜRKEŞ’in emanet ettiği “ALLAH

RIZASI” davasına hızmet ederse o bizimdir.  

Ayhan Erel de, Ramazan Kaşlı da; O. Ertuğrul’a

yakın insanlar, biri belediye avukatı, diğeri meclis

üyesi idi. Aralarında bir fark yok. Biri bıraktı, diğeri

aldı, aynı grubun iki insanı, bu sebeple, bu olayın

büyütülecek hiçbir tarafı yoktur.

Şahsen tasvip etmediğim husus: Ayhan Erel ve

yönetiminin, MHP Genel Başkanı Sayın Devlet

BAHÇELİ’nin genel başkanlığında göreve geldiği

halde, ona karşı olmaları, onun aleyhinde, diğer

bir adayı desteklemeleridir. Eğer aleyhinde iseler,

o zaman göreve gelmemeleri gerekirdi. Göreve

geldikleri dönemin genel başkanlığına karşı

olmalarını doğru bulmadım. Bu hususta, onların  

destekledikleri lider Sayın Meral AKŞENER, bir

televizyon programında: “Eğer aday gösterilip,

milletvekili olsaydım, genel başkanımıza karşı

asla bir tavır içinde olmazdım” demişti.

Sonuç olarak; bu genel başkanlık mevzusunda

Ülkücüyüm diyenlerin; normalinden biraz daha

sabırlı davranmaları gerekmektedir. Yeni göreve

gelenlerin de herkese karşı daha bir şefkatle

davranmaları iyi olur. Bundan sonra bu davadan

ya da bu partiden menfaat bekleyenlerin; “Biz ne

yaparsak yapalım, nasılsa bunlar bize hep oy

verirler” devrine dikkat etsinler.

Kırmak, dökmek, saçıp savurmak kolaydır,

Ama yapmak bir araya getirmek zor hem de

pek zordur. Ülkücüler şunu unutmamalıdır ki;

bu dava hiçbir zaman bir AKP’nin dağıttığı

gibi menfaat dağıtamaz, eğer dağıtırsa da,

davalığı kalmaz…

Bir dahaki yazımda buluşmak üzere…

Değil ilki, 
Bilir tilki. 
Söyler belki; 
Demez fakat… 
 

İnsan bağı, 
Sevgi ağı. 
Koca dağı, 
Deler Ferhat. 

Kurtuluşa; 
Hangi paşa? 
Çok temaşa, 
Nerde berat? 

Hani bağlık, 
Her yer dağlık, 
Suskun çığlık, 
Feryat! Feryat! 

On kuruşa, 
Olduk maşa, 
Çarptık taşa; 
Gitti surat. 

Gayede öz; 
Üçgende göz… 
Söylenen söz: 
Sınır Fırat. 

İşkilleşme

Koşup şişme

Yes’e düşme,

Gelir fırsat. 

Kur’an suskun, 
Turan suskun, 
Soran suskun, 
Sen, vatan sat. 

Vatan; dağ, taş, 
Feda bu baş, 
Dayan gardaş; 
Yolda Serhat. 
 

Belle bunu, 
Gelir günü. 
Hesabını; 
Sorar Kürşat. 

Devran döner, 
Mumu söner, 
Mutlak iner; 
Hesaba kat. 

Durma ahbap! 
Kendin bul, yap,. 
Hikmeti kap, 
Al mükafat. 
 

KORKUT söyle; 
Durma öyle, 
Secde eyle, 
ALLAH murat. 
 

Gelir de insanı bırakır darda.

Kendiyle beraber neler getirir,

Sokar her yanını onulmaz derde.

Laflar toparlanmaz olur ağzında,

Cümleler de anlaşılmaz sözünde,

Fer bile bırakmaz tutan dizinde,

Büker belini de, kalırsın orda.

Kulakların duymaz, yanlış anlarsın,

Üstüne gülene; kızar, ünlersin,

Bazen olur gizli-gizli inlersin,

Eşkare etmezsin, tutarsın sırda.

Seni artık pek galeye almazlar,

İstediğin her yere de salmazlar,

Sen “gel” desen bile, kolay gelmezler,

Çoktan razı olun böylece yurda.

Sokakta, çarşıda dalga geçerler,

Yaptığın her şeyi ölçer, biçerler,

Sana seçtirmezler, onlar seçerler,

Aldığın canına değmez pazarda.

İş yapmak istersin Nuh’suz, Ahmet’siz,
”Kolay oldu” dersin zarsız-zahmetsiz,

Çıkan eser senin olur töhmetsiz,

Az sonra kırılır, bölünür dörde.

Elindeki şeyi bir düşür hele!

Uğraşıp durursun, gelmez ki ele,

Üstünü başını yusalar bile,

Kendin yıkanamaz, kalırsın kirde. 

Gençlik hayalleri kurar, çağlarsın,

Elin titrer, çay dökülür dağlarsın,

Bazen olur gizli-gizli ağlarsın,

Kalkamaz kalırsın olduğun yerde.

Zaman, fark etmeden böylece gider,

İnşallah sevabın kefaret eder,

Beden Azrail’e ruhunu öder,

Tüm ışıklar söner, kapanır perde…

KORKUT, ne sonsun bu yolda, ne ilksin,

İstersin ki; dünya seninle çöksün,

Bir de baksalar ki; o gün sen yoksun,

Beki birkaç dostun sorar; “o nerde?”

Sen ne geveliyon adam, ne diyon?

Kılavuz olur mu amadan, körden?

Geviş mi geviyon, yemek mi yiyon?

Bir global masalıdır tutturdun,

Senelerdir bu millete yutturdun.

Zehirleri şerbet diye tattırdın,

Yanak mı allıyon, göz mü boyuyon?

Duruma bakarak, hale bakarak,

Günlük, suyun akışına akarak,

Sabırların bentlerini yıkarak,

Selleşen çağlakta günah mı yuyon?

İşte Kerkük, işte Süleymaniye,

Bir de Türkmen dağı oldu hediye

Bayır-Bucak’da üç rus öldü diye,

Kara-kara libaslar mı giyiyon?

Tüm Müslümanları kana boyarlar,

Çocuğuna bile namlu dayarlar,

Cesetleri çukurlara koyarlar,

O çukurdan meftayı mı soyuyon?

Canlı-canlı kafa-kol biçiliyor,

Kadınlarla, kızları seçiliyor,

Namusuna, ırzına geçiliyor,

Buna rağmen huzurlu mu uyuyon?

Bir gavur ölünce beyanın hazır,

Bu yüzden İslamda kalmadı huzur,

Bir takım basın da emrine nazır,

Kör dünyaya mesajlar mı yayıyon?

Terör katliamı canlar yakıyor

Oluk-oluk şehit kanı akıyor

Yükselen feryatlar göğe çıkıyor

Sen de göğe merdiven mi dayıyon?

Ağzı şarap kokan papaz bir “keş” de,

Sen başka söylüyon her gün söyleşte,

Papazlar, hahamlar sana kardeş de,

İmamları kefene mi koyuyon?

Mazlum nesil bir köşede inliyor,

Katliamı canlarıyla önlüyor,

Hala Müslümanlar seni dinliyor,

Sen onların canıyla mı doyuyon?

Hani, İslam, taviz ile erirdi?

Hani, şirk imana zarar veridi?

Hani, İslam mecrasında yürürdü?

Şimdi kendi sözünden mi cayıyon?

Yahu! Tasavvuf; İslam’sız yaşar mı?

Tarikat; imana hiç ters düşer mi?

Hoca; papaz arkasından koşar mı?

Nereye gidiyon, nere kayıyon?

Elin gavurundan derman gelir mi?

Şirk koşan insanda iman kalır mı?

Ulan MUHAMMED’siz İslam olur mu?

Sen kaş mı yapıyon, göz mü oyuyon?

KORKUT der ki; yeter artık, kızdırma,

Nifakınla bu milleti azdırma,

Sahibine, sana mezar kazdırma,

Yoksa bizi kerize mi sayıyon?

Sıra numaram 3103. Önümde 3 kişi var.

İlk sıradaki parasını ödedi, “sağol kızım Allah razi olsun” dedi, parasının üstünü ve makbuzunu alıp gitti.

Ondan sonraki cep telefonunu çıkardı, sanırım gelen mesajı hanım görevliye gösterdi. Parayı ödedi “teşekkür ederim hanım kızım” dedi, parasının üstünü ve makbuzunu alıp gitti.

Benden bir önceki de telefon numarasını söyledi, veznedeki hanımın söylediği parayı ödedi, “teşekkür ederim kızım, Allah senden razi olsun” dedi, faturasını aldı ve gitti.

Sıra bana geldi katlım veznenin önüne gittim, sesimi oradaki herkesin duyacağı şekilde yükselttim ve veznedeki hanıma “SİZ BİR DEVLE KURULUŞU DEĞİL, ÖZEL BİR ŞİRKETSİNİZ. BUNA RAĞMEN BENDEN ÖNCEKİ ÜÇ KİŞİ DE SİZE, HİÇ DE ECBUR OLMADIKLARI HALDE OLDUKÇA SAMİMİ BİR ŞEKİLDE TEŞEKKÜR ETTİLER.   OYSA SİZİN ŞİRKETİNİZ TÜRK MİLLETİNE ÇOK KÖTÜ VE HİYLELİ HİZMET VEREN BİR ŞİRKET, NE TELEFON, NE DE İNTERNET HİZMETİNİZ BEŞ PARA ETMEZ, ÜSTELİK DE İNSANLARIMI TUZAĞA DÜŞÜNMEK İÇİN BİNBİR ÇEŞİT DALAVERELERLE DOLU. BUNA RAĞM  İNSANLARIMIZ SİZE TEŞEKKÜR EDİYORLAR, SİZ BÖYLE BİR MİLLETİ NEREDEN BULACAKSINIZ?”

Oradaki görevliler de işini bırakmış, herkes pür dikkat beni dinliyor, salonda çıt yok.

Öyle değil mi ama; bir internet hizmeti veriyorlar, ikide bir hızını düşürüyorlar, telefon ediyorsunuz, eğer sizin bir şey bildiğiniz farkına varırlarsa, telefonunuza bir özür mesajı: “internet hızınız düzeltilmiştir”. Eğer sizi internetten yeterli bilgi sahibi olmadığınıza hükmederlerse; hiçbir film seyretmeden hızınızı düşürüp sizi bir yüksek veya en yüksek

internetene üye yapıyorlar. Onda da değişen asla bir şey olmuyor. Telefon ettiğinizde de yalan ve alçakça ezberledikleri “hattinize çok fazla kişi giriyor” veya “o yöredeki tamirattan dolayı” gibi şeyler söylüyorlar.

Vatandaşın yaptığı bütün şikayetler de boşa çıkıyor, koskoca

hükümetimizin işi gücü yok da şimdi 40 milyonun üzerinde

bu hizmeti alan insanlarla mı ilgilenecek? Bu nedenle

vatandaş soluğu internette alıyor.

Zamanınız varsa internete girin  tt net, Telekom vs.’in şikayet

kutularına bir bakın. Aklınızın almayacağı çirkinlikte

küfürlerle dolu. Üstelik de bunlar elemeden geçenler. Ya bir

de elemeden geçmeyenleri düşünün….

Bir de kalkıyor bizi idare edenler bizim için asabiyetten, çok

Hırçın oldan behsediyorlar.

SÖYLER MİSİNİZ?

İÇİNİZDE TT-NET, TÜRCELL, VODAFON, AVEA (tt-net’le birleştiği söyleniyor) HİZMETİ ALIPTA MEMNUN OLAN TÜRKİYE’DE KAÇ TÜRK İNSANI VARDIR?

Bir dahaki yazımda buluşmak üzere...

Kitap insanın can yoldaşı, en sadık arkadaşı…  Mesela hiçbir kitap size kızmaz, hakaret etmez, küsmez, darılmaz, hatta küfretmez.  Sizi hor görmez, aşağılamaz, unutmaz, sevgi ile muhabbetsiz bırakmaz. Tamamıyla sizinle beraber olan size farklı bir özellik katan cümleler topluluğu. Her birinde farklı bir bilgi, farklı bir yaşam, farklı bir dünya kısacası hayatın aynalara bakılarak anılara yazılması.

1964 yılında başlayan ve Mart ayının son haftası kutlanan Kütüphanecilik Haftası ilçemiz Eskil’de Kaymakamımız Mustafa İLHAN beyin, İlkokul, Ortaokul ve Lise öğrencilerinin katılımıyla ilçe kent parkında 1 saat kitap okuma etkinliği adı altında kitaplar okutulmasıyla gerçekleştirilmiş oldu. Haberi ilk okuduğumda çok sevindim. Fakat sevindiğim kadar da üzüldüm. Çünkü ilçemizde hali hazırda bir kütüphanenin olmaması aklıma geliverdi birden. İlçe kaymakamımız Sayın İlhan güzel açıklamalarda bulunmuş. Gerçekten canı gönülden bir tebrik etmek isterim kendisini. Evlerimizde oturma odası, misafir odası, yemek odasının yanında kitap odası modern isminle küçükte olsa bir kütüphane olması gerektiğine vurgu yapmıştır. Fakat Kaymakamımızın düşüncelerine bir şeyler eklemek gerekirse; Eskil’de bizim vatanımız, öz yurdumuz, doğup büyüdüğümüz, havasını soluduğumuz, bozkırlarında koştuğumuz, tarlalarında terlediğimiz, emek harcadığımız, ekmeğini yiyip suyunu içtiğimiz, yazın sıcağı kışın soğuğunu yaşadığımız kısacası bir evimiz, herşeyimiz. Fakat bu evimizde şimdilerde bir Kütüphane yok. Bir zamanlar her ne sebeple bir odaya hapsedilmiş kitaplar kaderine terk edilmiş bir şekilde durmakta olduğu bilgisini aldım. Şimdi bu ilçeye yani evimize bir kütüphane kazandırmamız gerekmiyor mu? Hem M.Y.O’nun da ilçemizde gelecek yılda eğitim öğretime başlaması açısından düşünecek olur isek gerek ilçemiz gerek ülkemiz ve gerek insanlık adına eğitime farklı bir adım atmış oluruz diye düşünüyorum. Şimdi buradan da Sayın Kaymakamımıza bir çağrıda bulunarak ilçemize bir Kütüphane açılması yönünde düşüncelerimi bildirmek isterim. Kütüphanesi olmayan bir ilçede Kütüphanecilik haftası kutlamak yerine kütüphanesi olan bir ilçede kütüphane içerisinde kutlayalım… Daha güzel ve daha özel olmaz mı sizce de… Kâtip Çelebi’nin de ifade ettiği gibi “ Kitapsız yaşamak; kör sağır, dilsiz yaşamaktır.”

Vesselam

Ocaklara ateş düştü, tüm ülke Ankara’da yapılan bu hain saldırıyı yüreğinde, kalbinde hissediyor. Öfkesini acıyla beslemiyor insanımız, yüreği yanarken dahi başka ocaklar sönmesin, başka hayatlar karamasın, umutlar yıkılmasın diye dua ediyor.

Zihinlerin militerleşmesi, tartışmanın, fikrin, siyasetin tahribatı ve düşman olarak algılanması, kalemin kırılması, basında, sokakta, siyaset koridorlarında, devlet arenasında şiddetten siyaset üretilmeye çalışılması maskeleri düşen terör örgütünün uşaklığını yaparak iradelerini satmış olanların ortak oyunudur.

Hiç yılmıyorlar…
Hep bir planları var.
Herkes Adaletten bahsediyor amma adil adamı bulmak nerde. Biz adil olanı arıyoruz. Adalet yeryüzünde Allah’ın terazisidir demiş Hz. Ebubekir(r.a). O yüzden biz Müslümanlara çok iş düşmekte. Hele hele sokaklarda kin, nefret başını almış yürürken insanlar bir birine nasıl adil davranacak bilmiyorum?

İnsanları bilmem amma ben Müslümanım diyen her şahsın, nefret ettiğine karşı dahi adaletle sorumlu olduğu unutulmamalı. Bakın bu ülkede sırf nefret ettikleri için sudan bahaneler üreterek Adnan Menderes gibi bir değeri bir hiç uğruna darağacında yitirdik.

Efendim, öyle tabelalara adalet yazmakla adalet ne kadar tesis edilebilir ki?

İşte memleketin ateş yerine dönmesi boş yere değil. Bu nedenle o sözlerin ilk önce biz Müslümanların hayatında vücut bulması gerekir.
Evet. Dünya yüz yıllar boyunca Müslümanların adaletine hayran kaldı.  Batılı aydınlar Osmanlı adaleti diye eserlerinde bahsettiler. Görünen o ki Hak kavramına ne kadar yaklaşmışsak o kadar yükselmişiz ve yine görünen o ki Hak, hakikat kavramlarından ne kadar uzaklaşmışsak o kadar tepe taklak oluvermişiz. İşte bu yüzden silkelenip ayağa kalkma vaktidir. Hallac-ı Mansur’unda dediği gibi “ Ene’l Hak” deyip doğrulmanın zamanıdır. Unutmayın ki Türkiye’nin kaderi, İslam dünyasının kaderidir. Türkiye’nin uyanışı İslam dünyasının uyanışıdır. O yüzden bize düşen o özlenen adaleti yeniden tesis etmek olmalıdır.

Bende salonda ki tüm insanlar gibi bu cümleyi duyduğum ilk anda çarpılmıştım… Oysa hepimiz pozitif tavsiyeler beklerken bir anda bu cümle hepimizi şok etti. Afalladık. Bir an şaştık kaldık. Ne yapacağımızı bilemedik. Düşününce kendi ölümümüzü ve cenaze törenimizi tüylerimiz diken diken oldu, konuşmacının bir an saçmaladığını düşünmedim değil. Salonu terk edenler dahi oldu.  Fakat o salonu terk etmek yerine ön yargılarına düşman biri olarak orada kalmayı tercih ettim ve inatla konuşmacıyı dinlemeye devam ettim. Biraz kendime gelip düşününce ölüm hakikatinden bu salonu terk etmekle kurtulamayacağı gerçeğini biliyordum.

Nereye Ey İnsanoğlu? diye yüksek bir ses var fakat bunu ya kimse duymuyor yada görmezden gelerek unutkanlık haline getiriyordu. İşte o hakikat her canlının tadacağı kaçınılmaz bir ölümdü. Sizde bir düşünün kendi cenaze töreninizi. Hayal edin. Tüm sevdikleriniz toplanmış o musalla taşının üzerinde duran tabutunuzun etrafında. Her yer kalabalık ve kargaşa. Kalabalığın içinde ise gözü yaşlı babanız, yüreği yanmış anneniz ve bunun yalan olduğunu kabul etmeyen abiniz, kardeşleriniz. Özellikle insanların sizin için neler söylediklerini, onlar için ne ifade ettiğinizi hissetmeye çalışın. Bunları düşündüğünüzde dünyada ki yerinizi, dünyayı terk ettiğinizde oluşacak boşluğu, sevdiklerinizin ve sizi sevenler için önemini daha iyi anlayacaksınız…

O andan geriye dönme şansınız olmadığını, hayat denen nefes kredinizin bittiğini, tekrar sarılma, bir kez öpme ihtimalinizin bittiğini hissedin… Dünyadaki küslüklerin, ayrılıkların, kavgaların yanında bu acının ve geri dönülmezliğin korkunç çaresizliğini yaşayın.  Bırakın biraz canınız yansın, kavrulsun o uykuya dalmış ruhunuz, korkun korkulması gerekenden gerektiği gibi. Ve hesaba çekin kendinizi hesaba çekilmeden önce. 
 

Artık uyanın o hayal ettiğiniz cenaze töreninizden. Uyanın, uyanın ki bir daha uyumamak, aldanmamak üzere uyanın. Hakikati görün. Bizim amacımız insanlara yaşamanın ve hala nefes alıyor olmanın kıymetini göstermek olmaktır. Unutmayın ki hala bir şeyler için geç değil. Bu yazıyı okuyor olmanız size verilmiş olan nefes kredinizin bitmemiş olduğu ifade eder. Ve her daim ümid var olunuz zira İslam’da yeis’e kapılma yoktur.  Zaman sizi sevdiklerinizden ayırmadan önce siz sevdiklerinize zaman ayırın.  Son olarak ise merhum İstiklal marşımızın yazarı Mehmet Akif Ersoy’unda dediği gibi “Ölüm anında dünyanın hakikat olduğunu anlayacaksın.”

Vesselam…

Kendilerinin Genel Başkana bağlı olduklarını söyleyenlerin Meral AKŞENER hanımı karşılamaya gitmeleri, hiç de “DEVLET BAHÇELİ’ci bir tavır ortaya koymadı. Hele de bunlardan bazılarının; zaman-zaman, kendilerine rakip gördüklerini “Devlet Bahçeli aleyhtarı” diye lanse edip, şahsi çıkar ve menfaat sağlama çabasında bulundukları ve bunuda da kısmen başardıklarını göz önüne getirirsek…  

Benim esas merak ettiğim, Meral AKŞENER’i karşılayan Ülkücülerin, şayet MHP’de kurultay olmazsa tavırlarının ne olacağıdır. O zaman da bu şahıslar Meral hanımın yanından da ayrılıp, tekrar “DEVLET BAHÇELİ”ci mi olacaklar?

Eğer DEVLET BAHÇELİ’ci olurlarsa, Genel Başkana bağlı olanların tavrı ne olur? Böylesi bir zik-zak hareketini nasıl karşılarlar? Esasen Ülkücüleri hiç de alışkın olmadıkları bu tavır Ülkücülere dışardan gelmiş bir tavırdır ve çoğu Ülkücü bunu kabul etmeyebilir.

Gönül olayların bu seviyeye gelmesini istemiyor, ancak bazı olacaklara da güç yetmiyor. Bütün bu olaylardan faydalanmak isteyen Türk düşmanlarının olduğunu da hesaplamak çok önemlidir. Meseleyi sadece Ülkücülerin meselesi olarak görmek, olaya sığ bakmak olur bence.

MHP bu meseleyi mümkün olduğu kadar az zararla kapatması lazımdır. Aksi taktirde çok umutların söndüğüne şahit olabilir, bugünün kalabalığı oluşturan çoğunluklar birden yok olabilir. Üstelik geriye kalan gerçek dava adamlarından pek çoğunun da gönülleri kırgındır.

Bu husustaki benim tutumum yine önceki yazılarımda belirttiğim gibi: Ben, ne genel başkan adaylarından herhangi binin tarafıyım, ne bu adayları kötüleyip, kendilerini ve taraflarını hainlikle suçlayanlardım, ne de ille ve ebediyen Devlet bey başta kalsın diyenlerdenim.

Bu husustaki endişem; yarının ne olacağı belli olmayan bu ülkede, ileride sırt-sırta verecek olan Ülkücülerin bu meselede Ülkücü edep ve terbiyenin dışına çıkıp, birbirlerine kırıcı söz ve davranışlarda bulunmalarıdır.